Happiness

happiness2

Zoals je weet heeft Duurt Lang niet al te veel pretenties, en daarom hebben we geen scrupules om regelmatig ook te schrijven over platte formule-pop die gemaakt is met als primaire doel het vullen van hitlijsten.

Nu is er maar weinig muziek uit die categorie die de moeite waard is om over te schrijven, maar sommige nummers hebben een mooi verhaal. Vaak zit dat verhaal verstopt, omdat achter een glad tienergezichtje, boven een appetijtelijk en tot in de puntjes gestyled lijfje, het werkelijke creatieve stuk verzorgd wordt door een producententeam met vaak een lange staat van dienst, en songwriters die van een dergelijk artistiek zwaar kaliber zijn dat ze er goed aan doen niet al te veel met het eindproduct geassocieerd te worden. Dat zij zich dat kunnen permitteren zegt eigenlijk al genoeg over hun staat van dienst.

Toch is het grappig hoe je ook in die categorie, met een oneindigende waterval van aanbod, kwaliteit er uit kunt pikken. Een getraind oor kan zelfs de hand van de meester hóren, als een signatuur.

Ik maak er een gewoonte van om elke ochtend bij mijn ontbijt 15 minuutjes TMF of MTV te kijken …Puur om bij te blijven met alle nieuwe mainstream muziek die op dit moment de charts bestormt. En daar springt af en toe wat aardigs uit. De nieuwe van Radiohead, bijvoorbeeld, met die rare Hans Teeuwen-achtige dans van de zanger. Gelukkig mixen ze in de ochtendprogrammering nieuw met oud, plat (alweer Britney?) met spannend (James Blake!), maar mijn oor blijft deze ochtenden vooral haken bij Alexis Jordan.

Alexis Jordan is op het eerste gezicht het zoveelste 19 jarige meisje dat na een start-up bij America’s Got Talent, alsnog de gratie krijgt om te proberen de volgende Beyoncé te worden. Al moest ze daarvoor zelf eerst nog Esmée Denters-stijl voor op YouTube werken aan een fanbase.

Happiness is minstens zo commercieel als menig ander Top 40 plaatje… Maar wat een lekkere productie zeg! Een zeer geraffineerde clip, een melodie en stem die in je oren blijft kleven, een spannende mix van poppy Urban met house invloeden. En het voelt zó bekend… Zo ervaren en catchy als een David Guetta, nee, een… Even opzoeken dan maar.

En ja hoor. Naast het Stargate productie duo (S Club 7, Atomic Kitten, Ne-Yo, Rihanna) uit Zweden, prijkt daar de naam van niemand minder dan onze vriend Deadmau5, de absolute koning van de progressive house, die al op mijn iPod aan het spinnen was lang voordat hij de commerciële doorbraak kreeg die hij verdiende.

En dat geeft dit nummer dus die progressive vibe van topniveau. En die stem. En het koppie. En het marketingbudget waar elk meisje van 19 van droomt.

De bijpassende remix is van Dave Aude uit Los Angeles.

Pop

Ik heb de moeite genomen om weer een mixtape samen te stellen. Deze keer vol met de meest commerciële popartiesten van eind jaren negentig. Van Backstreet Boys tot ‘N Sync, Westlife tot Boyzone, Britney tot Christina, allemaal staan ze erop. Lekker voor die trip down memory lane. Of voor op de foute vrijdag, zoals ik ze bij mijn vorige werk kende.

Britney Spears – Crazy (Pop-stop Remix) / Solid Harmonie – I’ll Be There For You / ‘N Sync – Tearin’ Up My Heart / Backstreet  Boys – Everybody / Blue – Bubblin’ / S Club 7 – S Club Party / Billie Crawford – Trackin’ / Jennifer Lopez – Love Don’t Cost A Thing / Enrique Iglesias – Bailamos / Christina Aguilera – Come On Over / Boyzone – Picture Of You / Westlife – Uptown Girl