[ESNS13] dag 3: Youtube, Ray Cokes & The Royal Concept

226667_10152407611255654_369111640_n

Met een prima nacht slapen achter de rug ging ik vrijdag weer op tijd richting de Oosterpoort. Na een bezoekje aan ex-collega Tim schoof ik precies op tijd aan bij de keynote van Mark Mulligan. Mark is een bekende naam in de industrie en heeft een scherpe analytische blik. Zijn keynote stond dus bol van prachtige oneliners en statistieken. Een van de mooiste vond ik de volgende:

Artist Metrics

Hierin zie je dat veel Facebook likes en veel Youtube views dus niet leiden tot veel albumverkopen, en dat de huidige generatie artiesten dus veel minder albums verkoopt dan de oudere generatie. Het kan ook zijn de jongere generatie geen kopers zijn omdat ze op een andere manier naar muziek luisteren. De romantiek van het kopen van een album omdat er een hit opstaat is weg, omdat de hit op elk moment op elke device beschikbaar is. Bezit verandert in toegang. Het is dan ook geen verrassing dat Mark eraan toevoegt dat er altijd verandering zal zijn. De enige zekerheid is onzekerheid. Het gevaar dat hierbij op loer ligt is dat artiesten teveel op een platform inzetten. Als je als artiest alles op Youtube zet of juist op Facebook, dan kan je nogal van een koude kermis thuiskomen als de dienst ineens gesloten of verkocht wordt. Hoe dan ook, Mark zorgde voor een goed begin van de derde dag.

Na Mark ging ik langs een promotiepraatje van MobileRoadie, die de Eurosonic-app hadden gebouwd. Een mooi systeem, maar de Eurosonic-app was denk ik niet het beste voorbeeld. Desondanks interessant en daarna ging ik door naar de volle zaal waar Youtube zijn festival-streaming activiteiten valueerde. Een interessant panel met mensen van Youtube, Sziget, Lowlands, 3voor 12, 3FM, BBC en Universal. Alle betrokken partijen waren aanwezig en dat leidde tot goede gesprekken. Youtube vertelde dat het begon met het streamen van een U2-concert, en daarna kwam de samenwerking met Coachella. De Europese festivals volgden en vinden het vooral interessant vanuit een PR-oogpunt. De belangen zijn overigens wel complex, want naast een mediapartner heb je ook te maken met de artiesten, die weer gemanaged worden door de maatschappijen. En dan hebben we het nog niet eens over de live en on-demand rechten van de artiesten. Al met al een panel wat duidelijk maakt hoe ingewikkeld het streamen van een festival eigenlijk is.

De zaal werd nog voller toen Google (inderdaad eigenaar van Youtube) de zaal betrad voor de volgende sessie. Hierbij werd er in gegaan op digitale rechten en de manier waarop Google mee wil werken in het bestrijden van piraterij. Zo verwijderen ze automatisch aangevulde zoektermen zoals torrents of download in een zoekopdracht en hebben ze een geautomatiseerd systeem die binnen heel korte tijd links kan verwijderen die naar illegale content leiden. Een super-interessante sessie.

Tot slot een van de hoogtepunten van Eurosonic, wat mij betreft: Ray Cokes’ Eurosonic Revue. Jeugdheld Ray Cokes, die ik op mijn 14e dagelijks bekeek op MTV in zijn programma Most Wanted, had 5 bands in de zaal die twee nummers speelden en die hij interviewde. Zo ontdekte ik alvast Molotov Jukebox, waar ik later die avond nog naartoe ging. Ray heeft niks van zijn gevoel voor humor en zijn presenteerstijl ingeleverd in de afgelopen jaren, en het was een genot om hem live aan het werk te zien. Achteraf ben ik dan ook compleet starstruck met hem op de foto gegaan. Gewoon, omdat het kon.

Na een snelle hap scheurde ik naar de Grote Markt, waar ik mijn host Mayke weer ontmoette. Ze was met twee vriendinnen en het was dus niet erg dat ik zelf even naar The Royal Concept ging kijken. Ik had er veel verwachtingen van, en die werden allemaal ingelost. Ze speelde strakker dan strak, de zanger lag tijdens het eerste nummer al op de grond en het ene nummer was nog catchier dan de andere. De energie spatte van het podium en het zou me niks verbazen als ze in Augustus op Lowlands staan.

Terug op de Grote Markt werd er snel overleg gepleegd wat het plan werd. Een korte stop in de Buckshot later waren de vriendinnen afgehaakt en ging ik met Mayke naar het Groninger Museum. We startten met het Drentse duo Tangarine. De vergelijking met Simon En Garfunkel is al vaak gemaakt, en zeker niet ten onrechte. De broers spelen prachtige tweestemmige country-nummers. De ene harmonie is nog mooier dan de andere en ze zijn een dag later volledig terecht getekend door Excelsior. Als er een album van ze uit gaat komen, dan geef ik hem mijn vader kado.

Na Tangarine liepen we naar boven om daar weer de Molotov Jukebox te zien. Ze maakten er een feestje van, met hun balkan-latin-gypsy stijl. En dat voor een band uit Engeland. Ook hier verbaasde het me niks dat ze al op Sziget hebben gestaan. Wat ik wel denk is dat het meer een band is om live te zien, dan om een album van te luisteren.

Tot slot, om het helemaal af te maken gingen we nog even naar de Simplon, waar de Daft Punk/Justice-coverband Terribly Overrated Youngsters de derde dag Eurosonic perfect afsloot.

Mijn 2012 in muziek

chicagoXL

Decembermaand lijstjesmaand.
Geheel in traditie van Geen Stijl niet een lijstje met louter muziektips. Maar aangevuld met korte voetnoten die aangeven waarom het voor mij bijzondere nummers zijn. Zodoende is het zowel een top 10 van erg goede nummers, maar vooral een staalkaart voor mijn jaar 2012.

Orbital – Straight Sun

Het jaar begon al goed met een comeback. Na jaren van afwezigheid zijn de broertjes Hartnoll weer terug. En hoe! Een frisse plaat met typische Orbitalnummers die melodie op melodie stapelen tot een euforisch hoogtepunt. Het concert in de Melkweg was te gek. Daar heb je geen drugs bij nodig.

Corrina Horse – Green Mountain State

Deze track zit in de film ‘Take This Waltz’. Deze film heeft mij erg geraakt. Vooral vanwege het thema en de boodschap van de film. De openingsscene waarin dit nummer in zijn geheel klinkt trekt je meteen in de zoete droefheid van de film.

Tim Knol – 1966

In augustus vertrok ik naar Chicago. Daar, in het prestigieuze impro-instituut ‘Second City’ kreeg ik een week lang intensief training in solo-improvisatie. Een geweldig dure gok, om daar speciaal voor naar USA te vliegen. Maar met succes, want ik nu heb ik het lef en plezier om in mijn eentje het podium op te stappen. Dit lied van Tim Knol klonk op mijn iPod toen ik het vliegtuig instapte, naar een ongewis avontuur.

“I’m heading westbound, where they say dreams will come true,
I make some friends there, I’m sure I’ll find my way.
O best days coming soon.”

Javiera Mena – Aca Entera

Buiten de lessen in Chicago om had ik ook vrije tijd. In het hostel ontmoette ik mensen van over heel de wereld. Van jong tot oud. Van student tot zakenman. Maar ik ben ook graag alleen. In mijn eentje fietste ik door Chicago. Langs de zonnige stranden, tussen de glanzende architectuur, onder de duistere metrolijnen. Op mijn koptelefoon deze track. Hij werd gebruikt tijdens een van de lessen en werd mijn instant megahit van dit jaar.

Deichkind – Buck Dich Hoch

Mijn geliefde Duitse carnavaltechnogroep bracht een nieuw album uit. Feestelijke technohits voorzien van komische teksten. Ik ging er zelfs helemaal voor naar Dortmund. Daar in de gigantische Westfalenhalle ontpopte zich een bierfeest waar je u tegen zegt. Lichtshow, glitterkostuums en schuimkanonnen. Dit is waar de Haagse Kraaien de mosterd halen!

M.I.A. – Bad Girls

Ik zit voor mijn werk veel in de auto. Met een stapel cd’s naast me vermaak ik me prima, al die uren op de snelweg. Deze track is een ultieme cruising-experience. Maar vooral dankzij de ultiem coole videoclip.

The XX – Chained

Hedendaagse popmuziek kenmerkt zich door een overdosis aan echo’s, pompeuze gitaarmuren en autotunestemmen. Het nieuw album van The XX valt daarom extra op. Vanwege het vieren van de stilte in de overgeproduceerde rotzooi van 2012.

Gregory Porter – Painted On Canvas

Into The Great White Open, het hippe relaxfestival van Nederland. Ik zat op zondagochtend met mijn vriend aan een kopje cappuccino. Aan de andere kant van het veld klonk een soundcheck: ‘One, Two, Three..’ Wij draaiden allebei ons hoofd richting podium. Wie was deze stem, die al diepe indruk maakte bij deze drie woorden? Het was Gregory Porter. Kippenvel.

Todd Terje – Inspector Norse

Afgelopen jaar is mijn liefde voor dance doorontwikkeld. Ik was voor het eerst van mijn leven op een dancefeest (OWAP in de Gashouder) en ook op Lowlands was ik vooral in de X-Ray en Bravo te vinden. Dit nummer kenmerkt dit gevoel. In de warme Lowlandsnacht met roze lichtjes en handjes in de lucht. Big smile. Mellowwwwww.

The 2 Bears – Work

2012 was artistiek gezien een goed jaar. Financieel viel het echter tegen. Ik moet komend jaar echt gaan trekken aan acquisitie in nieuwe markten. Met deze lekker cheesy gayplaat van de 2 Bears krijg ik alvast positieve energie. We gotta work!