[Live] Bryan Adams: Reckless

reckless

Hij is inmiddels 55, en het is alweer dertig jaar geleden dat zijn toch wel doorbraak-album Reckless uitkwam. Reden voor een tour om het te vieren, en daarom stond Bryan Adams afgelopen maandag in de Amsterdamse Ziggo Dome.

Via connecties bij Mojo had ik een paar kaarten kunnen regelen, en zo ging ik dus met mijn broer en twee vrienden naar Amsterdam. We zaten bovenin, tweede ring, en die was deels afgesloten. Lekker rustig bij de bar en de toiletten dus en een prima overzicht.

Het eerste deel van het concert speelde hij het hele album Reckless. Hij hield redelijk de volgorde aan van de nummers op het album, maar eindigde met de wat grotere hits (Summer of ’69, Run To You). Mijn broer merkte al op dat Bryan veel maniertjes heeft: zo draait hij zijn hoofd weg van de microfoon bij een uithaal, heeft hij patent op powerchords en gladde intro’s en zit er in vrijwel elk nummer een break.

Desondanks staat het album na dertig jaar nog als een huis. Als je bedenkt dat hij 25 was toen hij het schreef, dan zou ik willen dat ik zoveel talent had als hij op die leeftijd. Opener van het concert was titelnummer Reckless, dat het album zelfs niet heeft gehaald (dankzij Philips volgens Bryan: zij zeiden dat er maar tien nummers (38 minuten) op een CD konden). Het is een fijne rocktrack die ik dus nog niet kende maar die perfect op het album past: vol energie en passie, en het zet de toon van de avond.

Na het eerste deel gaat Bryan door met een greep uit de hits die in het verleden heeft gehad: Please Forgive Me, Cuts Like A Knife, When You’re Gone en ook het iets minder succesvolle 18 Til I Die (met de treffende quote “Someday I’ll be 18 going on 55“) komen langs. Als toegift speelt hij nog eens vijf nummers om akoestisch af te sluiten met All For Love, en een regeltje Christmas Time. Jammer dat hij Back To You niet speelde, maar dat is eigenlijk de enige kritiek die ik had. Ik had het eigenlijk al kunnen weten, omdat hij al wekenlang precies dezelfde setlist speelt. Hij zal ook wel een dagje ouder worden :).

Welkom

Eergisteren werd ik oom. Mijn zus Laura heeft een dochter gekregen. Ik was al oom van de nichtjes van mijn vriendin, maar als je eigen zus een kind krijgt, is dat toch anders. Het is nog meer je eigen bloed.

Ik zal haar beschermen tegen rare vriendjes, een muzikale opleiding geven waar je U tegen zegt, en de coole grappige oom op afstand zijn. En de suikeroom die kadootjes stuurt, waar ze lang op mag blijven en onbeperkt snoepjes mag eten. Welkom, Evelyn Lily!

Bryan Adams – Here I Am

Back To You

backtoyou

Bryan Adams’ Back To You kwam in 1997 uit, als onderdeel van zijn unplugged optreden voor MTV. Een klassieke rocksong met simpele akkoorden en een stuwend ritme. Het mooie van dit nummer is de orkestratie, met de violen en een akoestische band die het nummer puurheid en kracht geven. Daarnaast is ook de tekst erg mooi. Zelf herinnert dit nummer me aan twee jaar geleden, toen mijn zus emigreerde om bij haar liefde te gaan wonen. “Like a star guides a ship across the ocean, that’s how your love can take me home, back to you”, is precies hoe het was. Haar inmiddels man had ze jaren daarvoor leren kennen tijdens een wereldreis en nooit vergeten, en toen hij na jaren ineens weer opdook was er maar één mogelijkheid..

De versie van John Mayer is een van de meest gedraaide nummers op mijn iPod. Het komt van zijn eerste album Room For Squares. Zelf heb ik John voornamelijk leren kennen via zijn hit Your Body Is A Wonderland, en als singer-songwriter uit het rijtje Jason Mraz en Jack Johnson. Inmiddels weet ik dat John veel meer rock-georiënteerd is en briljante dingen uit kan halen met zijn Fender Stratocaster.
Zijn Back To You is kort gezegd een meezinger voor een generatie, zoals de bijna-dertigers van hier alles van Acda en de Munnik kennen. De bijna-dertigers van Amerika zullen hier warme herinneringen bij hebben, zoals ook ik ze heb.