De combinatie van de Zweedse godin Robyn met de Noorse helden van Röyksopp is voor mij een van de beste die er is. Ze bewezen het al met The Girl And The Robot, afkomstig van Röyksopp’s derde album Junior, waarin Robyn het leed bezingt van een vrouw die samen is met een workaholic. Het duet (want dat is het eigenlijk) komt voor mij tot een climax op de regel ‘fell asleep in front of MTV’ (op 1:38). De harmonie die Robyn’s overdubte stem heeft is op de laatste V eigenlijk vals, maar juist daarom klinkt het zo mooi.
Dit jaar brengt Robyn drie albums uit. Eigenlijk zijn het geen albums maar een soort van tussenvormen; drie maal een verzameling van zo’n 8 nummers die los van elkaar staan. Zo kan ze continu in de aandacht blijven en hoeft ze ook niet steeds op tour om albums te promoten. Eindelijk dus een artiest die de nieuwe manier van muziekconsumptie gebruikt en er haar eigen draai aan geeft, in plaats van de maatschappijen die in het vaste stramien van album-tour-album-tour blijven zitten. Op haar eerste van het jaar, Body Talk pt. 1, staat None Of Dem.
None of Dem begint met een prettige beat, die moeilijk in woorden te vangen is. Het klinkt als iemand die op PVC-buizen drumt in een tunnel, maar dan gestroomlijnder. De woorden van Robyn komen er al gauw overheen en als eenmaal het refrein begint dan gaat het echt lopen. Ze gaf zelf al eens aan dat ze Röyksopp op tijd van het nummer heeft gehaald, voor ze er een over-the-top orkestraal nummer van zouden maken. Na een minuut of vier hoor je de voor Röyksopp zo herkenbare bliepjes zoals ze die in het begin van hun carriere al maakten. Alsof ze een handtekening in het nummer zetten.
Röyksopp ft. Robyn – The Girl And The Robot
Robyn ft. Röyksopp – None Of Dem
