Jaren geleden speelde ik met drie vrienden op het Amsterdams Studenten Festival. T. en M. kende ik van mijn vorige vereniging en J. was mijn huisgenoot. Met zijn vieren konden we het opmerkelijk goed vinden en durfden we alles aan. Tijdens het festival in het Betty Asfalt Complex (briljante impro-zaal overigens) speelden we lekker, goed en we wonnen met overtuiging de publieksprijs.
Een aantal maanden later speelden we nog een keer, in de Foyer van de Uithof in Utrecht. In een bijzondere setting met een niet-bestaand lichtplan maakten we er een klein feestje van. Daarna hebben we niet meer samen gespeeld en ging ieder zijn eigen weg. J. tudeerde af als acteur aan de theaterschool, verbleef een tijdje in het buitenland en is nu weer helemaal terug. M. is inmiddels volleerd theaterproducent en T. speelt de sterren van de hemel in theaterstuk na theaterstuk. Zelf ben ik heb ik de afgelopen vijf jaar ook niet stilgezeten.
Vorige week ontstond het idee voor een Revival. Het illustere viertal Spek en Boner komt terug. We duiken volgende week met de koppen bij elkaar en zullen met een briljant concept komen. Hoe, wat en waar, dat gaan we nog zien. Maar we zijn terug.