Nee, ik ga er geen einde aan maken. En nee, ook al klink ik de laatste tijd als Daffy Duck (dat is een heel ander verhaal), dit is geen ode aan de Looney Toons (al verdienen zie die ode natuurlijk wel).

Nee, deze Duurt Lang gaat over de heftige confrontatie die ik had toen ik door mijn Recently Added playlist van iTunes scrollde… Ik ben namelijk, blijkt daaruit, officieel Folk fan geworden! En dat is toch wel een culture shock voor een verstokt Rock, Heavy Metal en House-liefhebber als ik dacht te zijn.

Nou speelt het wel een rol dat ik het labeltje ‘Folk’ in iTunes wel tamelijk ruim aan het interpreteren ben, om mooie homogene smart-playlists te kunnen maken (u snapt het, hier spreekt een muzieknerd). Dit doe ik door zonder blikken of blozen mijn helden en heldinnen als Agnes Obél, Alela Diane, Amy MacDonald, Bon Iver, Cat Power, Clannad, Eefje de Visser, Emiliana Torrini, Jonathan Wilson, Laura Marling, Lisa Hannigan, Loreena McKennitt, Midlake, Ray LaMontagne, Seth Lakeman, Shelby Lynne, Sigur Rós, The Tallest Man on Earth, The Walkabouts en Xavier Rudd op één hoop te gooien… En ja, ik weet dat ik met die hokjesgeest nu een heleboel mensen beledig, maar vooral mijzelf. Of niet. Want de afgelopen tijd bemerk ik in muziekland toch wel een trotse revival van de, vooruit, Folk.

Eén specifieke muziektip wilde ik jullie niet onthouden, en dat is degene waarmee verhaal eigenlijk allemaal begon… Toen ik onderstaande briljante mini-docu op Facebook voorbij zag komen, met daarin (naast veel andere mooie muziek) het nummer Sweet Little Duck (beetje gekke titel bij die beelden) van Kathleen Edwards. Kathleen Edwards kende ik nog niet, maar blijkt  een in Amerika al tijdje veelbelovende Alternative Country, kuch, Folk artieste, die ook nog eens de vriendin blijkt te zijn van Justin Vernon. Wie? Justin Vernon! Oftewel, beter bekend als (ja hoor, daar is ´ie weer) Bon Iver! Ik heb sinds deze ontdekking veel meer muziek van deze dame geluisterd, en kan deze zeker aanbevelen. Haar nieuwe album komt 17 januari uit en ook die, kan ik je al verklappen, is een juweeltje, met onder andere de single “Change the Streets”. Kopen, kopen, kopen!

Baffin Island: A Skier’s Journey part 2

Kathleen Edwards – Sweet Little Duck

Kathleen Edwards – Change The Sheets

Twee keer per week sta ik in de sportschool op kantoor. Om het sporten wat te verlichten, heeft onze fysio een playlist gemaakt met wat fijne hitjes. Een van de hitjes is het oude Don’t Call Me Baby van Madison Avenue. Een eendagsvlieg die dankzij deze hit een International Dance Award won, voor Destiny’s Child, ‘N Sync, Britney en Madonna.

Ik wist dat de basis van het nummer gesmapled was van een redelijk obscure Italo track, Ma Quale Idea van Pino D’Angio, omdat hij voorkomt op het mixalbum Back To Mine van Röyksopp. Ma Quale Idea is een echte discohit geweest. Maar wat ik niet wist, is dat Pino de baslijn ook weer had geleend.

Het origineel komt namelijk van Ain’t No Stopping Us Now van McFadden & Whitehead. Hoewel ook dat een heel bekend nummer is, was het me nog niet opgevallen dat hij daar vandaan kwam. Het is voor McFadden & Whitehead hun doorbraak geweest, en hierna hebben ze nog een aantal kleinere hits gehad.

Tot slot heeft de baslijn ook een invloed gehad in de Hiphop-scene. Jocko Henderson was de eerste hiphopper uit Philadelphia die hem gebruikte in Rhythm Talk en eind jaren ’70 zo als een van de eerste niet-New Yorkers ook hiphop populair maakte.

Madison Avenue – Don’t Call Me Baby

Pino D’Angio – Ma Quale Idea

McFadden & Whitehead – Ain’t No Stopping Us Now

Jocko Henderson – Rhythm Talk

Gisteren was het ineens dé hype op facebook. Het opzoeken van de nummer 1 hit op je geboortedag en daarvan dan een video plaatsen. Ik zag het bij J., en plaatste het daarna zelf. Een sneeuwbaleffect was het gevolg. 21 reacties op mijn eigen plaatsing en meerdere vervolgplaatsingen.

1 Zoek uit welk liedje op 1 stond toen je werd geboren
(http://nl.wikipedia.org/wiki/Nummer_1-hits_in_de_Nederlandse_Top_40_in_1981)
2 Zoek het op YouTube
3 Post het zonder schaamte

Grappig hoe zo’n hype ineens kan ontstaan, en dat je het ook in no time zat kan zijn. Mooi was dat ik mijn eigen toevoeging (het wikipedialinkje met de hits uit mijn geboortejaar) ook regelmatig terugzag en wist dat die dus uit mijn deel van de sneeuwbal kwamen.

Het resultaat van de mijne was Stars on 45 van Stars on 45. Het nummer heette in de VS een tikje anders (Medley: Intro Venus/Sugar Sugar/No Reply/I’ll Be Back/Drive My Car/Do You Want to Know a Secret/We Can Work it Out/I Should Have Known Better/Nowhere Man/You’re Going to Lose That Girl/Stars on 45), gezien de titelrechten van de Beatles die daar iets anders zijn geregeld dan hier. Het nummer is namelijk een cover-medley door een Nederlandse discogroep, die na de Beatles ook Abba en Stones-medleys uitbrachten.

Ik vind het in dit geval wel jammer dat ik niet twee weken later was geboren: dan was het namelijk In The Air Tonight geweest.

Stars On 45 – Stars On 45