[adv] The Orange Experience

orange experience

Stel je voor: je loopt in New York op straat, over de Amsterdam Avenue, en je ziet twee oranje-gekken met een standje en een kleedje. Niet veel later druk je op een knop en voor je het weet zit je in een wagen onderweg naar het vliegveld.

Op dat vliegveld word je overladen met oranje goodies en verteld dat je samen met tien anderen naar Amsterdam zal vliegen om Koningsdag mee te maken. Dat alleen al is te gek, maar het wordt nog mooier: In Amsterdam aangekomen heb je je eigen boot (natuurlijk mogelijk gemaakt door oer-hollandse wereldmerken Heineken en KLM), met een DJ. En niet zomaar een DJ: ex-#1 van de wereld Armin van Buuren, die weer warme banden heeft met zowel KLM als het koningshuis. Dat is pas een Orange Experience!

Het nummer onder de video is Save My Night, van Armin natuurlijk, een single die eerder dit jaar is uitgebracht.

[deze post is gesponsord]

[Live] Benjamin Herman

Benjamin Herman kwartet door Jonathan Herman

Mijn vader is saxofonist. Toen hij ergens in de veertig was (ik was een tiener) bedacht hij dat hij saxofoon moest gaan spelen. Hij begon met lessen, heel veel oefenen in de schuur en stukje bij beetje beter worden. Na een paar jaar durfde hij het aan om bij een band te gaan. In eerste instantie bij een Big Band als onderdeel van een grotere groep, maar later ook bij kleinere gezelschappen. Inmiddels kan je zeggen dat hij zich uitstekend kan redden op de Baritonsax en dat hij al flink wat podiumkilometers heeft gemaakt.

Toen ik dus uitgenodigd werd om bij Benjamin Herman te gaan kijken, hoefde ik geen twee keer na te denken wie ik mee zou nemen: mijn vader natuurlijk. We gingen naar het laatste optreden van de tour, in Benjamins thuisstad Rotterdam, toevallig ook de stad waar mijn vader al ruim twintig jaar werkt. En zo zaten we op Goede Vrijdag dus in De Doelen.

Benjamin speelt deze tour met een kwartet. Hijzelf natuurlijk op de sax, en hij had ook een drummer, pianist en bassist mee. Bij dit slot van de tour merk je goed dat ze op elkaar zijn ingespeeld. Er worden nauwelijks blikken uitgewisseld, iedereen doet zijn ding en Benjamin praat het met flair aan elkaar. Ze spelen nummers uit het gehele oeuvre, van jaren geleden tot nummers die komende zomer gaan verschijnen.

Binnen de set, maar ook binnen de nummers is er een opbouw: het begint rustig maar op een gegeven moment gaat de turbo erop en vliegen ze genadeloos uit de bocht. Je merkt dat alle vier de muzikant pro’s zijn, en heel virtuoos, maar echt toegankelijk wordt het er niet van. De beste momenten zijn vaak de start van de nummers, als Benjamin ze nog in de teugels heeft. Als eerst Benjamin “nootjes gaat vreten” dan is dat het teken voor de anderen om zichzelf te verliezen in hopeloos ingewikkeld spel. Ik kijk mijn vader aan en we begrijpen elkaar: dit is niet helemaal ons gevoel van fijne jazz.

Gelukkig speelt Benjamin ook een paar klassiekers waar hij wel redelijk binnen de lijntjes blijft. Summertime, Lujon uit The Big Lebowski (van Henry Mancini) en de toegift See See Rider zijn wat ons betreft hoogtepunten van de avond.

Gezien: Benjamin Herman, De Doelen (Rotterdam), 18 april 2014

[Shazam Secrets] Floortje naar het einde van de wereld

floortje

Wat had ik graag Music Supervisor geweest. De muziek uitzoeken voor films of televisieprogramma’s. Heerlijk werk, om de sfeer van een beeld nog sterker neer te zetten, om een lokatie nog beter te duiden, om een personage nèt even wat meer creepy te maken.

Na Wie Is De Mol blijven we altijd nog een uurtje hangen om de reizen van Floortje Dessing te bekijken. Ze gaat naar de meest afgelegen plekken om met bijzondere mensen te praten. De beelden zijn mooi, de mensen bijzonder (soms wat contactgestoord, maar ja, ze wonen dan ook erg afgelegen), en de muziek is prachtig. Sommige stukken zit ik continu met Shazam in de hand om te checken welk nummer ze nu weer heeft gebruikt.

Laatst was Floortje op een eiland op de Faroër. Het is een ruig landschap waarbij het eiland alleen te bereiken is per helikopter. En onder zo’n helikoptervlucht zit dan muziek van het Zweedse Detektivbyrån, een band waar ik nog nooit van gehoord had maar wat er dus perfect bij past. Alles komt bij elkaar en dit is televisie zoals ik het graag zie. Ik had de muziek zelf niet beter kunnen selecteren.

(overigens is hier de playlist van de hele aflevering)

Weval

weval

Een week of wat geleden was ik aan het grasduinen door de playlists van vrienden. Kijken of ik nog iets nieuws tegen zou komen. En ja hoor, in een van de playlists van Anneli vond ik een pareltje. Meteen een sterretje bij gezet en hij heeft al verschillende muzikale zuiveringen waarbij ik mijn favorietenlijst opschoon, overleefd.

Het nummer waar het hier om gaat is Half Age van Weval. De band was mij verder volstrekt onbekend, maar de muziek is heerlijk. Bliepjes, een goed ritme en een mooie sfeer. Lekker instrumentaal en goed om op te werken of hard te lopen.

Weval blijkt te bestaan uit twee Nederlandse gasten. Harm Coolen en Merijn Scholte Albers, met een achtergrond in de film. Dat kon ook haast niet anders, met deze muziek. Live timmeren ze ook aardig aan de weg met optredens op Grasnapolski, DGTL en Pitch. Mocht je naar een van deze festivals gaan: ga even langs bij Weval.

Tsewer Beta

2011100720100526Tsewer-Beta1

Waar ik voorheen nieuwe bands of artiesten vooral via andere blogs of The Hype Machine ontdekte, is het tegenwoordig de intelligentie van Spotify die me aan verse muziek helpt.

In de zoektocht naar mooie en spannende instrumentale nummers voor mijn werk-playlist kom ik vaak langs bekende namen uit de elektronica- of filmmuziekhoek. En laatst was daar ineens de aanbeveling Tsewer Beta. Het is interessante muziek die in beide genres thuis zou kunnen horen.

Tsewer Beta is de alter ego van de Nederlander Leon van Dijk. Overdag gewoon loonslaaf, maar in de avonduren producer van ambient electronica. En niet onverdienstelijk, moet ik zeggen. Het is prettige muziek op de achtergrond en om bij te werken. Een fijne ontdekking en eentje die ik zeker in mijn lijstjes hou!