Below The Waterfall

waterfall

De zon schijnt. Het autoraampje gaat open. De zonnebril op. De cd-speler hard. Weg met de stemmige herfstmuziek. Het is weer tijd voor vrolijkheid. Saxofoontjes en opgewekte achtergrondkoortjes. Meezingmelodietjes.

Mijn favoriete grijsgedraaide lente-cd’s zijn van de hand van Benny Sings. Dat is de artiestennaam van Tim van Berkenstijn, een Nederlandse singer/songwriter/producer. Hij is o.a. verantwoordelijk voor de frisse popjazzsound van Wouter Hamel. En de arrangementen van Giovanca. Maar hij maakt zelf ook onwaarschijnlijk prettige liedjes.

Hij schrijft alles zelf en speelt bovendien bijna alle instrumenten zelf in. Vooral zijn herkenbare staccato pianootjes grooven heerlijk. Onbegrijpelijk waarom zijn eigen werk niet zo aanslaat. Waarschijnlijk door zijn opvallende stem, die inderdaad wat wennen is. Iemand vroeg laatst of deze cd van de Muppetsthow was. Treffender kan ik zijn sound het niet omschrijven.

Below The Waterfall trekt je in een idyllisch tafereeltje dat afkomstig lijkt uit een prentenboek; een kinderlijk naïef beeld van een gebloesemde wijde waar je met je geliefde picknickt op een rood-wit geblokt kleedje. Draai dat autoraampje open zing mee!

Published by

Rik Roltrap

Praten over muziek is leuk. Je wilt je passie delen. Waarom vind ik dit nummer zo geweldig? Het is de sfeer, de spanningsopbouw, dat ene baslijntje of die briljante tekstregel. Maar wat muziek zo uniek maakt is dat ene onvatbare stukje inspiratie dat een nummer onderscheidt van de rest. Dat soort nummers houd ik van. Die hoor je niet, die voel je.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.