Na de moeilijke keuze van gisteren, is het vandaag een stuk makkelijker. Mijn minst favoriete nummer, al de afgelopen 15 jaar is House Of Pain’s Jump Around. Het is onbegrijpelijk dat de best goede blueszanger Everlast zo’n verschrikkelijk verleden heeft gehad.
Wat vind ik dan zo slecht aan het nummer? Tja, de lelijke samples die niet op elkaar aansluiten, het monotone herhalen van steeds hetzelfde lelijke geluid, de matige raps, het weinig creatieve refrein “jump around, jump around, jump up, jump up and get down, jump, jump, jump” en vooral het effect dat het blijkt te hebben op elk feestje. Elke leeftijdsgenoot die ik ken lijkt uit zijn dak te gaan bij dit nummer en lijkt ontzettend goede herinneringen eraan te hebben. Ik vond het vanaf de eerste keer dat ik hoorde al niet mooi, en mijn oordeel is nooit veranderd.