Here comes the sun, part 2

Sunshine

Het is zomer, het is tijd voor vakantie, het is tijd voor zon, zee, strand en barbecues. Helaas wil het alleen met de zon niet zo vlotten afgelopen zomers in Nederland. Daarom hier even een paar gouwe ouwen in het teken van de zonneschijn om toch voldoende in de stemming te komen voor je vakantie. Want als je het goed doet, dan ga je natuurlijk gewoon naar de zon toe, bijvoorbeeld in Australië of Barcelona, in plaats van dat je er hier op gaat zitten wachten.

Vic schreef al eerder over het nummer Here Comes The Sun van de Beatles en ik ook open graag deze zomercompilatie met deze optimistische plaat. Dit nummer werd eens niet door John of Paul geschreven maar door George, in de zonnige achtertuin van Eric Clapton. Eddie Vedder, de zanger van Pearl Jam met een niet onverdienstelijke solo carrière, bezingt de zon op de door hem gemaakte soundtrack van de film Into the Wild. Raul Midón is waarschijnlijk bij minder mensen bekend. Deze hedendaagse soul artiest laat zich het best en het makkelijkst met Stevie Wonder vergelijken op twee punten: beroofd van het vermogen om te zien en een muzikale duizenpoot. Zijn nummer Sunshine geeft een goed idee van zijn stijl en is ook gewoon een lekkere plaat.

Om het tempo en de energie van deze zomer compilatie op te voeren stel ik voor dat je dan je stereo vol opentrekt voor Sun Hits de Sky van Supergrass, heerlijke Britrock plaat. Daarna reizen we even terug naar de foute randjes van onze muziekjeugd en gaan even heerlijk meebrullen met de foute maar o zo zomerse Top 40 hits Sun is Shining en Sunshine van respectievelijk Bob Marley in de mix van Funkstar Deluxe en Dance Nation (wie kent ze nog…).

Tot slot, om dat ik het niet kan laten je ook nog wat minder bekende, maar erg goed geslaagde dansdreutels mee te geven, het sfeervolle Chase the Sun van Planet Funk en de climax plaat Sun Rising up van Deux. Stereo op tien en met het raam open meebrullen. Zon of geen zon.

Here Comes The Sun

Here Comes The Sun

Met deze regenachtige dagen, gele bladeren, bruine strukken en rode bossen is de herfst echt volop in bloei. Aangezien ik een echt lente-/zomermens ben, niet echt de beste tijd van het jaar. Aan de andere kant is het ook wel heerlijk om binnen te zitten bij een open haard of om een strandwandeling in de wind te maken. Ik denk dus dat het vooral de regen is waardoor ik zulke slechte maatjes ben met de herfst.

Om toch de moed erin te houden, is er ‘Here Comes The Sun’. Oorspronkelijk geschreven door George Harisson van The Beatles voor het album Abbey Road (je weet wel, die met het zebrapad waarbij Paul uit de pas loopt, wat een van de vele clou’s zou zijn dat Paul dood zou zijn) en in 1969 opgenomen. Een heel lief liedje om iemand op te beuren die in de put zit en het doet me altijd denken aan de eerste lentestralen. Het is nog net te koud om zonder jas naar buiten te gaan, maar alle dieren zijn al wel in rep en roer omdat de zon weer gaat schijnen.

Nina Simone heeft twee jaar later Here Comes The Sun gecoverd op haar gelijknamige album vol covers. Ze maakt er een meer georkestreerde versie van, wat erg goed bij haar stijl past. De gitaren zijn vervangen door een piano en er is meer ruimte voor de ritmesectie. Ik vind beide nummers prachtig en zou niet kunnen kiezen.