30DSC day 19: a song from your favorite album

the-understanding

Het lijkt me geen verrassing dat mijn favoriete album er een van Röyksopp is. Menig superlatief heb ik al over ze geschreven, dus vandaag zal ik het kort houden.

Het tweede album The Understanding is er een waar ik in 2006 een verhaal in zag:

Girl and boy have steady relationship, nice and happy..[triumphant], but boy cheats on her with another girl [only this moment], and they decide to split up because the girl wants him 100% (less than half ain’t really much of nothing) [49%], and then they both feel kinda sad [sombre detune], and then the boy has a broken heart and is mad [follow my ruin], but he gets over it more or less and learns to enjoy life without her [beautiful day without you], and he even flirts again [what else is there], and falls in love again and gets all hyper [circuit breaker], and tries to impress the new girl [alpha male], and yes, he scores! and finds the love of his life [someone like me], makes babies [dead to the world], and they live happily ever after until they die [tristesse globale].

En nu ik erop terugkijk was dat idee helemaal zo gek nog niet..

Alpha Male

Vandaag begint het.

Het was december toen ik werd getipt over een wedstrijd op de Viva website. Viva, het vrouwenblad is op zoek naar een nieuwe blogger. In 2008 en 2009 is er een wedstrijd geweest onder vrouwen, maar nu vonden ze het tijd voor een man. Een echte man. Zo een die thuiskomt met honger in plaats van bloemen. Een stoer Alfamannetje.

Met mijn grote mond schreef ik dat ik ook wel kon schrijven, gaf ze een link naar Duurt Lang en mijn twitter, en daarmee was de kous af. Ik hoorde er een tijd niks van, tot ik in januari tot mijn grote verbazing werd teruggebeld met de mededeling dat ik bij de laatste 5 zat. Een kort telefonisch interview op een tochtig metrostation, of ik wat foto’s kon mailen en de mededeling dat ik het nog even stil moest houden.

Inmiddels heb ik het gerucht al wat verder verspreid en weten de meeste bekenden van me al wat er gaat gebeuren. Ik heb ook al redelijk contact met de medestrijders en de moed zit er goed in. En vanaf vandaag gaan we dus een maand lang schrijven. Volgende maand, op 12 maart slingeren we de laatste berichten het web op en vanaf zijn we twee weken lang overgeleverd aan de grillen van de bezoekers, die mogen stemmen wie ze het leukst vonden.

Een toepasselijk nummer is in dit geval Alpha Male van Röyksopp. Een instrumentaal meesterwerk met een mooie dynamiek. Rustig opbouwend om na 3 minuten los te gaan en pas op 6.45 weer gas terug te nemen. Alsof het een alfamannetje voorstelt die de rust in een groep bewaart, dan even boos moet worden om te laten zien wie er de leider is en dat daarna de rust wederkeert. We zullen zien of ik het Alfamannetje ben wat de vivavrouwen zoeken.

Röyksopp – Alpha Male

Don’t Give Up

Na recentelijk voor de zoveelste keer op een haar na een nieuwe baan te scoren, zakt de moed me een beetje in de schoenen. Het valt niet mee om steeds weer enthousiast te worden voor een baan waarvan je weet dat je hem misschien niet krijgt. En is er eens een baan waarvan je denkt ‘dit gaat hem worden’, dan wordt je dus op het laatste moment zakelijk meegedeeld dat je het niet bent geworden en succes gewenst met de verdere zoektocht. En bedankt.

Gelukkig biedt mijn lieve muziekcollectie dan altijd uitkomst en geeft het me steun en hernieuwde kracht om door te gaan en niet op te geven. Don’t Give Up is een liedje dat Röyksopp samen met Erlend Oye maakte en een paar jaar lang alleen tijdens live-optredens speelde. Op het album The Understanding is de muziek van Don’t Give Up te herkennen in 49%, terwijl Erlend de tekst heeft gebruikt in Don’t Give Up op het album Dreams van zijn project The Whitest Boy Alive. Zelf vind ik de originele combinatie van tekst en muziek nog steeds het beste; vooral de bijna wanhopige kreten ‘oooh…. ooh’ aan het einde (na ongeveer vijf en een halve minuut te herkennen).

Fred Falke Friday #2: Only This Moment

Only This Moment was de eerste single van het tweede album van Röyksopp, The Understanding. Na het grote succes van Melody A.M. met de hits Eple, Poor Leno en Remind Me sloegen de twee Noorse heren een nieuwe richting in. Dit nieuwe album werd volwassener en serieuzer. De ontvangst was matig, er was kritiek en lof omdat ze iets anders hadden gedaan dan een kopie maken van het eerste album.

Persoonlijk vind ik The Understanding tot op heden een van de beste albums ooit gemaakt, mede omdat er mijn inziens een verhaal verteld wordt door de verschillende tracks. In het kort het verhaal van een relatie die eindigt en de hoofdpersoon die door een dal gaat maar zichzelf herpakt en opnieuw liefde kan vinden. Only This Moment als tweede track op dit album is het moment waar de hoofdpersoon de eerste barsten in zijn relatie ziet komen (‘stay or forever go, play or you’ll never know‘) en wordt verleid door de engelachtige stemmen van alle andere vissen die in de zee zwemmen. Het vervolg, waarin de breuk komt is in de track 49%.

Niet iedereen is het eens met deze interpretatie, maar voor mij blijft het een album waarin je je een uur lang kunt verliezen en je kunt laten meeslepen door het verhaal. Overigens staat Röyksopp begin November in een uitverkochte Melkweg. En Fred Falke heeft er deze uitstekende remix van gemaakt.