The Police

The-Police

Gisteren zag ik op Ketnet de documentaire “Can’t Stand Losing You”, waarin de gitarist Andy Summers van The Police word gevolgd.

Het was een interessante docu, omdat ik hun gouden jaren niet zo bewust heb gevolgd, en eigenlijk pas muziek van ze hoorde toen ze al uit elkaar waren. De band word gevolgd vanaf het prille begin, als ze tijdens een jamsessie elkaar ontmoeten en de vonken er vanaf vliegen. Als tegenbeweging voor de dan heersende punk-trend gaan ze wat meer reggae en ska-achtig spelen, wat ze geen windeieren legt. In de documentaire zitten ook mooie anekdotes over bijvoorbeeld het ontstaan van Roxanne.

Ze hebben een aantal merkwaardige keuzes gemaakt. Zo zijn ze na elke release eerst in de VS gaan touren, terwijl ze juist in Engeland groot waren. Ook hebben ze heel veel getourd, en dat heeft Andy een deel van zijn huwelijk gekost (later is hij opnieuw getrouwd met zijn ex-vrouw).

Muzikaal gezien is de documentaire niet zo interessant. Het gaat vooral in op het leven eromheen, de interne communicatie binnen de band. Sting is altijd de leider geweest, de media heeft de break versneld, en echt gezellig was het op het einde niet meer. Na vijf albums zijn ze gestopt, om een paar jaar geleden nog even te cashen met een aantal reünie-optredens.

Roxanne

roxanne

En weer een blogpost geïnspireerd op een impro-training die ik vorige week had. Het was de laatste bewegingsles van Sylke, en ik had er helaas een gemist tussendoor. Gelukkig waren we in no time bijgepraat en konden we aan de slag. Mijn medespelers begonnen al over Roxanne, en al gauw begreep ik waarover het ging.

We speelden scènes zonder woorden maar alleen met kijkrichtingen en bewegingen. En als muzikale begeleiding gebruikten we ‘Roxanne’ van The Police. Niet het origineel, maar juist de versie zoals hij in Moulin Rouge te horen is. Een van de vele parels uit deze film.

In El Tango De Roxanne is het nummer vermengd met de Argentijnse tango Tanguera van de componist Mariano Mores (dat moest ik ook even opzoeken). Het resultaat is een prachtig emotioneel nummer met heerlijk dramatische uithalen en rustpunten die perfect aansluit op de rest van de film. Ewan McGregor laat nogmaals horen dat hij prima kan zingen. Als er een muziekstijl is waar veel emotie in zit, dan is het de Tango wel. Heerlijke muziek voor een lekker potje theater.