Beatles of Stones

beatlesfostones

Meestal krijg ik CD’s, MP3’s, of bij uitzondering concertkaartjes toegestuurd. Maar dit keer was het iets anders: een boek. Gelukkig een boek over muziek, dus mijn aandacht was getriggerd. Stuur maar door, was mijn reactie!

Het gaat om het boek Beatles of Stones van John McMillian. Ik kreeg hem geprint (op A4’tjes!) en begon met lezen. Het begin lag me niet zo: er wordt volop met namen gestrooid en ik voelde me als een buitenstaander: bij alle anekdotes dacht ik ‘je moet er bij zijn geweest’. Desondanks las het wel lekker door, er is weinig droge kost en er zijn veel smeuïge en sappige details te lezen. Zo kom je te weten dat de Beatles begonnen in leren broeken in Duitsland, voordat ze doorbraken, en dat de Rolling Stones eerst een andere voorman hadden. En nog leuker: de Beatles schreven een nummer (I Wanna Be Your Man) wat door de Stones een hit is geworden. En door datzelfde nummer zijn de Stones ook hun eigen nummers gaan schrijven.

Het boek staat vol met dit soort anekdotes. Enerzijds erg leuk, vooral voor liefhebbers die uit de tijd van de Beatles en Stones komen, maar anderzijds voelt het alsof de schrijver niet echt een lijn heeft aangehouden in het boek en wil laten zien hoeveel hij weet. En dat is ook meteen het jammere. De anekdotes zijn niet echt chronologisch en daardoor is het soms lastig te volgen. Ook was het misschien beter geweest om af en toe wat namen weg te laten of anekdotes te schrappen.

Al met al geeft het boek een prima weergave van hoe de muziekscène zich begin jaren zestig in rap tempo ontwikkelde en denk ik dat het een goed Kerstkado is voor de zestigers van nu.

Reis door Beatle-albums

Soms kan iets moderns je op een spoor naar het verleden zetten. In mijn geval zorgde de app Song Pop ervoor dat ik in het repertoire van The Beatles ben gaan duiken. Bij Song Pop moet je muziekfragmenten raden. Doe je dat beter en sneller dan je tegenstander, dan win je. Je kunt uit verschillende categorieën kiezen. Om te compenseren voor categorieën waar ik slecht in ben (Movie Soundtrack en TV Show Themes bijvoorbeeld), zet ik steeds vaker Sixties Collection en Classic Folk Rock in. Niet dat ik daar nou zoveel verstand heb, maar ik weet er meer van dan de meeste van mijn tegenstanders. Zodoende krijg ik de laatste tijd regelmatig snippers van oude muziek om mijn oren: Elvis, Bob Dylan, The Byrds, noem maar op. Dat zette mij aan het denken. Ik ben een muziekliefhebber, maar hoeveel weet ik er eigenlijk van? Niet genoeg, besloot ik en dus las ik op een regenachtige zaterdagochtend een boek waarin in vogelvlucht de geschiedenis van de popmuziek uiteengezet wordt. De voor de hand liggende rode draad van het boekje: geen enkele groep heeft zoveel invloed gehad op de ontwikkeling van de popmuziek als The Beatles.

Nou hield ik sowieso al van The Beatles, maar veel meer dan de bekende rode en blauwe greatest hits-abums luister ik niet. Jammer, want één van de verdiensten van de Fab Four is juist dat ze het album als geheel hebben uitgevonden. Geen verzameling losse liedjes, maar een samenhangend geheel. Met als bekendste voorbeeld natuurlijk Sgt. Pepper’s Lonenely Hearts Club Band. Ik besloot alle Beatles-album op mijn MP3-speler te zetten en in chronologische volgorde te beluisteren. Te beginnen met When I Saw Her Standing There, geschreven door Paul McCartney. Typisch een liedje uit de begintijd van The Beatles: aanstekelijk rock ’n roll die dagen in je hoofd blijft zitten.

Een ander nummer dat enorm bij mij is blijven hangen is Tomorrow Never Knows, geschreven door John Lennon. Geen liefdesliedje over een mooi meisje waar je mee wilt dansen. Het nummer begint met de zin “Turn off your mind, relax and float down stream” en gaat op die voet verder. Nog veel opzienbarender dan de tekst, is de muziek. Loops, vage geluiden, een vreemde beat, het is bijna niet te geloven dat het nummer uit 1966 komt. Het had net zo goed van de Chemical Brothers kunnen zijn.

Het mooie van alles is: When I Saw Her Standing There en Tomorrow Never Knows staan allebei niet op de blauwe en rode verzamelaars. Ik ben ze op mijn reis door de Beatle-albums tegengekomen en neem ze mee als prachtige souvenirs.

P.S. Song Pop-tegenstanders pas maar op: als er ooit een speciale Beatles-categorie komt, hak ik jullie allemaal in de pan.

The Beatles – I Saw Her Standing There

The Beatles – Tomorrow Never Knows

Geboortedag-hit

starson45beatles

Gisteren was het ineens dé hype op facebook. Het opzoeken van de nummer 1 hit op je geboortedag en daarvan dan een video plaatsen. Ik zag het bij J., en plaatste het daarna zelf. Een sneeuwbaleffect was het gevolg. 21 reacties op mijn eigen plaatsing en meerdere vervolgplaatsingen.

1 Zoek uit welk liedje op 1 stond toen je werd geboren (http://nl.wikipedia.org/wiki/Nummer_1-hits_in_de_Nederlandse_Top_40_in_1981)
2 Zoek het op YouTube
3 Post het zonder schaamte

Grappig hoe zo’n hype ineens kan ontstaan, en dat je het ook in no time zat kan zijn. Mooi was dat ik mijn eigen toevoeging (het wikipedialinkje met de hits uit mijn geboortejaar) ook regelmatig terugzag en wist dat die dus uit mijn deel van de sneeuwbal kwamen.

Het resultaat van de mijne was Stars on 45 van Stars on 45. Het nummer heette in de VS een tikje anders (Medley: Intro Venus/Sugar Sugar/No Reply/I’ll Be Back/Drive My Car/Do You Want to Know a Secret/We Can Work it Out/I Should Have Known Better/Nowhere Man/You’re Going to Lose That Girl/Stars on 45), gezien de titelrechten van de Beatles die daar iets anders zijn geregeld dan hier. Het nummer is namelijk een cover-medley door een Nederlandse discogroep, die na de Beatles ook Abba en Stones-medleys uitbrachten.

Ik vind het in dit geval wel jammer dat ik niet twee weken later was geboren: dan was het namelijk In The Air Tonight geweest.

Ticket To Ride

ticket_to_ride

Het nummer Ticket To Ride werd afgelopen maandag 45. Het werd opgenomen in de inmiddels te koop staande Abbey Road Studios en was een van de twee singles die uit de film ‘Help’ kwamen (de andere single lijkt me overduidelijk). Op hetzelfde album staat trouwens ook Yesterday, wat niet in de film voorkomt.

Ticket To Ride is een muzikaal wondertje, met veel ritmewisselingen en een behoorlijk ingewikkeld drumritme in het begin. Ook is het het eerste nummer waar Paul McCartney ritmegitaar speelt. De titel was geinspireerd op de plaats Ryde op het Isle Of Wight (volgens McCartney), hoewel een andere verklaring is dat het een ‘permissie om sex te hebben’ is (volgens Lennon).

The Carpenters hebben er een orkestrale versie van gemaakt. De zachte zang van Karen Carpenter maken het een nog liever liedje. Ticket To Ride was de doorbraakhit voor The Carpenters, nog voor ze het grote succes kregen van Close To You, een jaar later in 1970. Uiteindelijk hebben The Carpenters drie nummers van de Beatles gecovered.

Here Comes The Sun

Here Comes The Sun

Met deze regenachtige dagen, gele bladeren, bruine strukken en rode bossen is de herfst echt volop in bloei. Aangezien ik een echt lente-/zomermens ben, niet echt de beste tijd van het jaar. Aan de andere kant is het ook wel heerlijk om binnen te zitten bij een open haard of om een strandwandeling in de wind te maken. Ik denk dus dat het vooral de regen is waardoor ik zulke slechte maatjes ben met de herfst.

Om toch de moed erin te houden, is er ‘Here Comes The Sun’. Oorspronkelijk geschreven door George Harisson van The Beatles voor het album Abbey Road (je weet wel, die met het zebrapad waarbij Paul uit de pas loopt, wat een van de vele clou’s zou zijn dat Paul dood zou zijn) en in 1969 opgenomen. Een heel lief liedje om iemand op te beuren die in de put zit en het doet me altijd denken aan de eerste lentestralen. Het is nog net te koud om zonder jas naar buiten te gaan, maar alle dieren zijn al wel in rep en roer omdat de zon weer gaat schijnen.

Nina Simone heeft twee jaar later Here Comes The Sun gecoverd op haar gelijknamige album vol covers. Ze maakt er een meer georkestreerde versie van, wat erg goed bij haar stijl past. De gitaren zijn vervangen door een piano en er is meer ruimte voor de ritmesectie. Ik vind beide nummers prachtig en zou niet kunnen kiezen.