Gaga’s nieuwe single: Judas. Vernoemd naar een van de ‘vriendjes’ van Jezus. Het nummer is geproduceerd door RedOne, die ook alle andere hits van Lady Gaga heeft geproduceerd. Dat is goed te horen ook, want Judas is op sommige stukken regelrecht een kopie van Bad Romance. Sommigen noemen het Lady Gaga’s versie van Like A Prayer, maar dat vind ik echt te veel eer.
Judas is natuurlijk ook geremixed. De jongens van Hurts maken er echt een potje van door ontzettend te gaan prutsen met de zangsnelheid. De beats klinken nog wel aardig, maar ik had van deze jongens veel beter verwacht. Dit is gewoon vals en een regelrechte belediging naar het origineel.
De heren van Röyksopp doen het al beter (ondanks dat ze het de ‘European Imbecile Mix’ hebben genoemd). Het ritme zit goed, ze hebben er een herkenbare tweede vocoder-zanglijn bij gezet. Verder hebben ze zich instrumentaal weinig van het origineel aangetrokken. Er zit geen vervelende break meer in het nummer en het stampt gewoon bijna vier minuten aan een stuk door tot het einde. Ik denk dat deze versie het in de clubs het beste zou doen.
The Irrepressibles is een Engels orkest van 10 man, onder leiding van zanger en componsit Jamie McDermott. En ze maken, tja, hoe zal ik het zeggen, ‘bijzondere’ muziek. Heel sferisch, het heeft soms wel iets weg van Hurts, en soms juist weer iets van Final Fantasy. Soms heel minimalistisch en dan weer heel uitbundig, en vaak met een soort jaren-80-new-wave laagje erover. Een goede omschrijving vond ik in The Guardian: Baroque & Roll.
Dat klinkt natuurlijk als een perfect doelwit voor een remix. De Noorse goden van Röyksopp hebben het nummer In This Shirt van debuutalbum Mirror Mirror onder handen genomen en 5 volle minuten bovenop het origineel gezet. De drumloop van Röyksopp Forever, de bruisende synthesizer uit Vision One, de ambient van het album Senior, samengesmolten tot een remix van over de 10 minuten. Ik denk dat er ook nog een wat meer club-vriendelijke versie komt, want hiermee krijg je het uitgaanspubliek niet de vloer mee op. Maar dat moet je ook niet willen. Ik vind het in elk geval een prachtige plaat.
De nieuwe single van Röyksopp is uit. Als tweede single van Senior hebben ze gekozen voor Forsaken Cowboy. Prachtig nummer, daar niet van, maar de B-kant is nog veel interessanter!
Keyboard Milk is een prachtig instrumentaal geluidslandschap zoals alleen de heren Berge en Brundtland ze kunnen maken. Dwalend, glijdend, vliegend, schuivend, het gaat allerlei kanten op. Deze 7 minuten durende muzikale reis is er een door verlaten afgelegen plekken en doet je zelfs midden in een drukke stad voelen alsof je midden in de fjorden van Noorwegen bent.
Het einde van het jaar nadert. De DJ’s van 3FM zitten weer in het glazen huis, daarna volgt de top 2000 en dan begint het nieuwe jaar alweer. Het einde van het jaar betekent ook een terugblik. Vandaag alvast mijn tien meest gedraaide albums van het afgelopen jaar, volgende week mijn lievelingsnummers.
1. Robyn – Body Talk (1 – 2 – 3)
2010 was het jaar van Robyn. In drie delen bracht ze Body Talk uit, het ene deel nog beter dan de andere. Met popnummers van een andere planeet deed ze me steeds weer uitkijken naar het volgende deel om me weer te verbazen met nóg mooiere en betere nummers.
2. Röyksopp – Senior
Röyksopp bracht dit jaar hun vierde album uit. Een volledig instrumentaal album met bijzondere composities, van duister naar toegankelijk en van vreemd naar dansbaar. Ook de tussendoor uitgebrachte ‘tracks of the month’ mogen niet vergeten worden, wat zaten daar een paar mooien tussen. Uitschieters zijn toch wel This Space en I Wanna Know geweest.
3. Hurts – Happiness
Ik leerde ze kennen via mijn werk bij Fortress, en kon zo naar het concert wat ze in oktober gaven. Übergestyleerd, op en top 80′s met een 2010-randje. Het album hangt aan elkaar van hits. Prachtige ballads, clubhits, ze hebben het allemaal. Deze gasten gaan we de komende tien jaar nog heel veel horen.
4. Ellie Goulding – Lights
Ellie Goulding is ook al zo’n debutante. Met haar eerste album sloeg ze iedereen omver. Haar breekbare stem kwam goed uit in zoete ballads, maar ze kon net zo goed knallen met hits als Starry Eyed en Under The Sheets. Ook een dame om te onthouden.
5. Daft Punk – Tron Legacy OST
Het album waar ik lang naar uitkeek. De film moet ik nog zien, maar het album is prachtig. Instrumentaal, vol met soundscapes (het is tenslotte de filmmuziek) waar veel componisten nog door geïnspireerd zullen worden. Minder pompende beats dan we van ze gewend zijn, maar daarom zeker niet minder goed.
6. Chromeo – Business Casual
7. Manic Street Preachers – Postcards of a Young Man
8. Jamiroquai – Rock Dust Light Star
9. Chilly Gonzales – Ivory Tower
10. Caro Emerald – Deleted Scenes From The Cutting Room Floor
Morgen is mijn laatste dag. Tien jaar heb ik bij een en dezelfde werkgever gewerkt. In ’99 begon ik achter de bar, biertjes tappen, wijntjes inschenken, en later stapte ik over naar de bediening. Een werkgever met veel vrijheid en flexibiliteit wat perfect bij mijn studie paste. De goede verdiensten en leuke collega’s waren andere grote voordelen die ervoor hebben gezorgd dat ik na mijn vertrek in 2008 dit jaar nog voor een half jaar terug ben gekomen. Met een grote glimlach neem ik morgenavond afscheid om maandagochtend een nieuwe stap in mijn carriére te kunnen zetten.
Een muziekblog voor en door gepassioneerde muziekliefhebbers. We delen onze lievelingsnummers, geven informatie en plaatsen hier en daar een anekdote. Zo hopen we dat de door ons zo gewaardeerde muziek een groter publiek bereikt.
