Duurt Lang

27.05.2014 | 0 reacties
Victor | Kacper Kasprzyk
Tweet this | Share this | Pin It

album review, beats en bliepjes, instrumentaal, perfect popsong, persoonlijke plaat, tips van de chef
, , , , , ,

[EP] Röyksopp & Robyn Do It Again

27.05.2014 | Victor | Kacper Kasprzyk

Do-It-Again

Röyksopp en Robyn werkten al eerder samen. Op Junior van Röyksopp verscheen The Girl And The Robot, en op Body Talk van Robyn verscheen None Of Dem. De samenwerking was prettig en legde hun beider carrières zeker geen windeieren. Ze hebben zelfs weleens samen opgetreden.

En nu hebben ze samen een EP gemaakt. Vijf nummers, als band. Het resultaat is meer dan de som der delen. Natuurlijk zijn er herkenbare onderdelen terug te horen, maar het is voor fans van beide artiesten een interessante EP. Overigens gaan ze deze zomer ook samen op tour om de boel te promoten. En tijdens de tour spelen ze al hun samen gemaakte nummers, plus apart van elkaar nog een paar. Jammer dat ze Nederland waarschijnlijk niet aandoen.

Maar goed, de EP dus. Hij opent met het bijna tien minuten durende Monument. Het is een nogal melancholisch nummer, rustig en met een vrij duistere toon. De kern van het nummer is eigenlijk in een minuut of vier, vijf al bereikt, de rest is eigenlijk een erg lange outro. Niet dat daar iets mis mee is, integendeel.
Daarna volgt Sayit (inderdaad, zonder spatie). Het staat in contrast met Monument, want heeft een veel stevigere beat en vervormde stemmen. Het is een beetje in de lijn van None Of Dem. Dansbaar, pittig en wat experimenteler.
Do It Again is het middelpunt van de EP. Het is uitgebracht als single, en volgens mij terecht. Het is een echt popnummer, en is echt een combinatie van het beste van twee werelden. Robyn is op haar top, het nummer is op haar lijf geschreven. De productie is op en top Röyksopp met bijzondere geluiden, bliepjes en soundscapes. Refrein, couplet, break, het heeft alles.
Na dit hoogtepunt volgt Every Little Thing. Dit nummer qua instrumentatie en tempo doet heel erg denken aan Something In My Heart, wat Röyksopp met Jamie van Irrepressibles heeft gemaakt, de B-kant van Running To The Sea. Ook hier komt Robyn’s stem weer perfect uit bij de muziek. Vooral de stukken waar ze haar eigen stem overdubt zijn prachtig.
De afsluiter heeft als titel Inside The Idle Hour Club. Een bijzondere keuze, omdat het leden-deel van de Röyksopp-site al jaren The Idle Hour CLub heet. Het is een instrumentaal nummer, maar wederom goed gevuld met emotie. Als je je eraan overgeeft kan je alle kanten op worden geslingerd. Hij duurt tien minuten en is wat mij betreft een prima afsluiter om uiteindelijk weer met beide voeten terug op aarde te komen na de 35-minuten durende reis. Het maakt het mini-album compleet. Ik ben tevreden.

13.02.2014 | 0 reacties
Victor | Royksopp.com
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, beats en bliepjes, persoonlijke plaat
, , ,

Something In My Heart

13.02.2014 | Victor | Royksopp.com

somethinginmyheart

Zo heel af en toe laten ze weer wat van zich horen, de mannen van Röyksopp. Vorig jaar brachten ze alleen Running To The Sea met Susanne Sundfør uit, en aan het einde van het jaar nog een liedje getiteld 2013.

Running To The Sea is prachtig, maar stiekem al ruim een jaar oud. Gelukkig had de single ook een B-kant, die minstens zo mooi was: Something In My Heart.

In Something In My Heart werken ze samen met Jamie van The Irrepressibles, voor wie ze eerder al In This Shirt remixten. Jamie heeft een geweldige falsetto-stem zoals ook Antony van the Johnsons er een heeft. De hoge stem met de duistere klanken van de muziek maakt van Something In My Heart een mysterieus nummer, soms zelfs onheilspellend. Onder de juiste omstandigheden kan dit nummer je kippenvel van kruin tot teen geven, geloof me.

Dat belooft nog wat voor het volgende album.

28.08.2013 | 0 reacties
Victor | Josep Vinaixa
Tweet this | Share this | Pin It

dansplaat, tips van de chef
, , , , ,

Ralph Myerz

28.08.2013 | Victor | Josep Vinaixa

Ralph-Myerz-Take-a-Look-at-the-World-2013-850x850

Ralph Myerz is een Noor. Samen met zijn Jack Herren Band heeft hij in zijn thuisland al best wat succes gehad, maar internationaal wil het niet echt lukken. Maar, misschien dat het met zijn nieuwste single dan toch gaat gebeuren.

Op Take A Look At The World krijgt hij namelijk hulp van een aantal bekenden. Ten eerste is het nummer meegeproduceerd door de mannen van Röyksopp (waardoor het mijn aandacht trok). En ten tweede zingt de fijne zangeres Annie erop mee. Annie heeft het nummer geschreven in de winter, dromend van de zomer. En daarmee wordt het een prima soundtrack voor de warme zomer waar we ons nu al maanden in bevinden.

26.04.2013 | 0 reacties
Victor | Dagbladet
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, at the movies, female singer/songwriter, tips van de chef
, , , ,

Susanne Sundfør

26.04.2013 | Victor | Dagbladet

ani_33623_960

Vorig jaar werd ik door collega Jim getipt over Susanne Sundfør. Omdat we een gezamenlijke interesse hebben in Noorse muzikanten, was dit een zangeres die ik echt móest gaan beluisteren, zei hij. Ze had net een klein hitje gehad met White Foxes, en ik vond het mooi. Wel een beetje engelachtig, wat me deed denken aan Fever Ray, waar ik niet heel erg weg van ben. Op het album stonden naast White Foxes niet echt uitschieters, waardoor ik het vrij snel vergat.

En toen, een maand of twee geleden nam ze een nummer op met Röyksopp. In twee dagen schreven ze Running To The Sea, een prachtige ballad die speciaal voor de tiende verjaardag van een radioshow. Het nummer bouwt geweldig op en is een voorbode van de mooie dingen die er in de toekomst nog gaan komen. Susanne gaat binnenkort echt doorbreken, denk ik.

Wat daar ook aan bijdraagt is dat ze door M83 (die we nog kennen van het briljante Midnight City) is gevraagd om de aftiteling van Oblivion in te zingen. M83 heeft de volledige soundtrack van deze film verzorgd, waar de regisseur voor zijn vorige film met Daft Punk werkte. Ook dit nummer is een pareltje, en de stap naar het grote publiek. Susanne Sundfør, onthoudt die naam!

08.06.2012 | 0 reacties
Victor | Capital Radio
Tweet this | Share this | Pin It

beats en bliepjes, male singer/songwriter, reeee-mix, stemmingen
, , , , , , ,

Missing

08.06.2012 | Victor | Capital Radio

beck

Vorige week kwam ik in contact met Freek, de hoofdredacteur van het blog Ondergewaardeerde Liedjes. Hij belicht op zijn muziekblog zoals de titel al belooft ondergewaardeerde liedjes, en een van de terugkerende vormen is de Battle. In die battle mogen een aantal ‘kenners’ een nummer voordragen van door Freek gekozen artiest. Toen Freek aankondigde dat Beck deze keer in de spotlight zou staan heb ik hem meteen gewezen op Missing. Het volgende betoog was het gevolg:

De andere, gevoelige kant van Beck

Een van de meer ondergewaardeerde nummers van Beck is volgens mij Missing. Hoewel Beck alom bekend is om zijn eclectische stijl heb ik hem zelf onbewust in het hoekje elektronisch/indie zitten. Onterecht, zo blijkt uit zijn album Guero.

Hoogtepunt van Guero is voor mij Missing. Het is een relatief traag nummer (91 BPM), maar dat past juist weer goed bij de inhoud: Beck heeft nog steeds een gebroken hart omdat hij is verlaten. Hij mist zijn vriendin en is heel depressief, zo blijkt uit:

I’m walking along with my boots full of rocks
I can’t believe these tears are mine
I’ll give them to you to keep away in a box

Door het gebruik van mooie strijkers op de juiste momenten weet hij bij mij een gevoelige snaar te raken. Gek genoeg gebruikt hij geen mineur-akkoorden, hoewel je dat wel zou verwachten door de sfeer die het nummer oproept.

Wat ook zo mooi aan Missing is dat er heel veel laagjes in zitten. Elke luisterbeurt valt er weer wat anders op, andere geluidjes, samples en instrumenten. Ook de rustmomenten zijn goed gekozen, alsof ook de muzikanten even adem mogen en kunnen halen voordat het refrein begint. Missing is een goed voorbeeld dat Beck ook een andere, gevoeligere kant heeft. Hij is niet alleen de artiest van het gezellige ‘Where It’s At’, en het funky ‘Sexx Laws’, maar laat hier zien dat kunstenaars waarbij het tegenzit de mooiste kunstwerken kunnen maken.

Overigens is ook de remix die het Noorse duo Röyksopp van het nummer maakte zeer de moeite van het beluisteren waard. Uit het origineel zijn alleen de violen en zanglijnen overgebleven en Röyksopp vult het nummer vol met hun eigen gekke geluidjes. Het wordt iets duisterder en sneller maar het nummer blijft zeker zijn karakter behouden. Dit in tegenstelling tot de wat teleurstellende remix die Air afleverde voor remixalbum Guerolito.