Missing

Leven en dood staan dicht naast elkaar. Meestal komen ‘Life Events’ dan ook in golven. Een paar jaar geleden had ik veel bruiloften en begrafenissen, vorig jaar veel geboortes en nu een beetje van allebei. Naast de geboorte van mijn zoon zijn de afgelopen twee weken ook mijn nicht getrouwd, een oom overleden, twee ouders van vrienden en mijn ex-huisgenoot Jeroen.

Nog terwijl ik in het ziekenhuis zat kreeg ik een sms van een vriendin waarvan ik niet wist dat ze Jeroen kende. Haar vriend bleek weer een van de beste vrienden van Jeroen en zij had op LinkedIn gezien dat we gelinkt waren. Ze wist me te vertellen dat hij een ongeluk had gehad tijdens zijn vakantie.

Een dag later kreeg ik een mail, met het hele verhaal. Jeroen was in zijn eentje op vakantie, en was een stuk gaan wandelen. Hij sprak een paar vissers en wilde toen een stuk omhoog klimmen om bij de weg te komen. Toen hij bijna boven was ging het mis, verloor hij zijn evenwicht en viel hij zo’n 15 meter omlaag. Hij was op slag dood.

Toen ik in 2002 op kamers ging, was Jeroen mijn directe buurman. Onze deuren grensden zowat aan elkaar en omdat hij twee jaar ouder was en er al langer woonde keek ik tegen hem op. Hij had een grote mond en een klein hartje en we ontdekten een gezamenlijke liefde voor muziek. Hij maakte er later zijn werk van en begon een bedrijf in high-end speakers, die hij maar al te graag liet horen. Het enthousiasme waarmee hij vertelde over het ‘inspelen’ van de speakers was aanstekelijk.

Een andere kant van hem was dat hij regelmatig op een zaterdagmiddag tosti’s ging bakken. In zijn joggingbroek joeg hij er zo een heel brood doorheen en alle huisgenoten die thuis waren pikten wel een graantje mee. Ook herinner ik me dat hij me rode wijn heeft leren drinken. In onze huisbar gingen we zitten, en liet hij me proeven van hoe een rode wijn volgens hem zou moeten smaken.

Toen ik dit in de auto, onderweg naar de begrafenis vertelde, herkende mijn andere huisgenoot het ook van hem. Ook zij heeft van Jeroen rode wijn leren drinken. Het was een lieve jongen, soms een beetje vreemd maar met zijn hart op de juiste plek. De begrafenis was mooi, een andere ex-huisgenoot was goed bevriend met hem gebleven en hij was de ceremoniemeester tijdens de afscheidsdienst. Een van de nummers die uit de (natuurlijk) high-end speakers kwam was Missing. En niet de remix, maar het origineel. Kippenvel. Jeroen, bedankt dat ik je heb mogen kennen.

Missing

beck

Vorige week kwam ik in contact met Freek, de hoofdredacteur van het blog Ondergewaardeerde Liedjes. Hij belicht op zijn muziekblog zoals de titel al belooft ondergewaardeerde liedjes, en een van de terugkerende vormen is de Battle. In die battle mogen een aantal ‘kenners’ een nummer voordragen van door Freek gekozen artiest. Toen Freek aankondigde dat Beck deze keer in de spotlight zou staan heb ik hem meteen gewezen op Missing. Het volgende betoog was het gevolg:

De andere, gevoelige kant van Beck

Een van de meer ondergewaardeerde nummers van Beck is volgens mij Missing. Hoewel Beck alom bekend is om zijn eclectische stijl heb ik hem zelf onbewust in het hoekje elektronisch/indie zitten. Onterecht, zo blijkt uit zijn album Guero.

Hoogtepunt van Guero is voor mij Missing. Het is een relatief traag nummer (91 BPM), maar dat past juist weer goed bij de inhoud: Beck heeft nog steeds een gebroken hart omdat hij is verlaten. Hij mist zijn vriendin en is heel depressief, zo blijkt uit:

I’m walking along with my boots full of rocks
I can’t believe these tears are mine
I’ll give them to you to keep away in a box

Door het gebruik van mooie strijkers op de juiste momenten weet hij bij mij een gevoelige snaar te raken. Gek genoeg gebruikt hij geen mineur-akkoorden, hoewel je dat wel zou verwachten door de sfeer die het nummer oproept.

Wat ook zo mooi aan Missing is dat er heel veel laagjes in zitten. Elke luisterbeurt valt er weer wat anders op, andere geluidjes, samples en instrumenten. Ook de rustmomenten zijn goed gekozen, alsof ook de muzikanten even adem mogen en kunnen halen voordat het refrein begint. Missing is een goed voorbeeld dat Beck ook een andere, gevoeligere kant heeft. Hij is niet alleen de artiest van het gezellige ‘Where It’s At’, en het funky ‘Sexx Laws’, maar laat hier zien dat kunstenaars waarbij het tegenzit de mooiste kunstwerken kunnen maken.

Overigens is ook de remix die het Noorse duo Röyksopp van het nummer maakte zeer de moeite van het beluisteren waard. Uit het origineel zijn alleen de violen en zanglijnen overgebleven en Röyksopp vult het nummer vol met hun eigen gekke geluidjes. Het wordt iets duisterder en sneller maar het nummer blijft zeker zijn karakter behouden. Dit in tegenstelling tot de wat teleurstellende remix die Air afleverde voor remixalbum Guerolito.