All I Do Is Win

logo-nederlandse-hartstichting_nieuw

Ik zit weer een een lekkere flow. Het is lente, mijn zoon doet het super goed, ik heb leuke vrienden, en ik ga volgende maand op vakantie. Wat wil je nog meer?

Nou, dat zal ik je vertellen: Ik heb weer een nieuwe baan. Na ruim een jaar bij een bureau te hebben gewerkt liep mijn derde contract af en was het tijd om eens rond te kijken. Binnen no time na mijn beslissing te vertrekken had ik al vier gesprekken geregeld. Binnen een tijdsbestek van nog geen twee weken heb ik twee gesprekken met de Hartstichting gehad en inmiddels kan ik zeggen dat ik per half Juni de nieuwe community manager ben.

De Hartstichting. Het is een kleine club, ongeveer 100 collega’s, die volop aan het transformeren is naar een commerciĆ«lere manier van werken. Er moet tenslotte geld binnengehaald worden. Het mooie van werken voor een non-profit vind ik dat het geld dat binnen wordt gehaald niet naar een grote auto voor de baas gaat, maar juist wordt gebruikt voor onderzoek. Je bent bezig met iets goeds, en aan de andere kant is het brengen van je verhaal een stuk makkelijker: een stichting als deze staat tenminste ergens voor. Je hoeft geen hypocriet verhaal te vertellen.

Daarnaast kan ik een dag minder gaan werken. Elke maandag ben ik vrij en kan ik leuke dingen doen met mijn zoon. Samen naar de speeltuin, vliegtuigen kijken op Schiphol of een ijsje eten. Van die dingen die mijn vriendin nu makkelijker kan doen dan ik. Ik zie hem meer, wat de band nog sterker maakt en waardoor ik ook zekerder in mijn schoenen kom te staan over mijn rol als vader. Een echte win-win-win situatie dus.

En toen ik deze week via een video die mijn collega Chung deelde, het nummer All I Do Is Win ontdekte, was het precies het juiste nummer voor het juiste moment. Het is over-de-top commercieel (wat wil je, met T-Pain), en ik ga er enorm lekker op.