Een van de beste Nederlandstalige nummers die er zijn, vind ik Binnen. Marco’s lofzang op de liefde (geschreven door John Ewbank, zoals gebruikelijk) met het heerlijke intro, de perfecte orkestratie en de mooie lieve teksten, heerlijk. De brug (‘ik zit bij je achterop de fiets, we gaan steeds iets verder ik zie bijna niets, ik sta voor de keuze: nu eraf of voor altijd mee’) is een van mijn lievelingsdelen, een prachtige beeldspraak voor het voor elkaar kiezen. Helemaal de drums die erna volgen om met een modulatie het refrein weer in te zetten, het grijpt me elke keer weer.
Een jaar of twee geleden heb ik hem live gezien, en toen speelde hij hem net zoals hij hem tijdens Symfonica In Rosso speelde. Een heerlijk lang uitgesponnen intro waarin volop gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden van een groot orkest, zo hoor ik ze graag. Deze versie maakt het nummer zoveel intenser, waardoor ik elke keer weer kippenvel krijg. Zo hoor je ze tegenwoordig niet vaak meer.



