Love Glove
Terug van 80 dagen reizen door Zuid-Amerika. Dat is een ervaring die mijn leven verrijkt heeft. Maar het was een verarming van mijn portemonnee (causaal verband) en van mijn spullen (onbedoeld, je wordt daar snel slachtoffer van criminaliteit). Het laatste had tot gevolg dat ik ongeveer 60 dagen mocht reizen zonder iPod en dus mijn eigen muziek.
Los van de Zuid-Amerikaanse muziek (die aan mij niet zo besteed is) en wat je per ongeluk hoort in hostels (John Mayer – erg lekker; en… Anouk!) betekende dat vooral: geheelonthouding. Nu is dat prima te doen, als je zoveel afleiding hebt van bergen, meren en gletsjers. Sterker nog… Je merkt pas wat de kracht van muziek is, als het je niet overal meer omringt. Ik had de hele dag liedjes in mijn hoofd die ik jaren niet meer gehoord had. Spontaan kwamen ze boven borrelen door grappige associaties, of gewoon omdat ze eindelijk weer eens de ruimte hadden om voorbij te komen. Dit deed me voornemen om bepaalde artiesten en tracks weer eens actief op te zoeken als ik weer thuis was.
Bij het vertrek vanuit Nederland had ik op ook nog het OOR Jaaroverzicht van 2010 meegenomen, en ik heb lekker veel tijd gehad om dat te lezen, en te ontdekken welke muziek ik allemaal gemist had door alle drukte in het afgelopen jaar.
Dit alles maakte dat toen ik thuis kwam, een flinke muzikale to-do-lijst had… Ruim 20 artiesten/cd’s die ik weer eens wilde luisteren, of waar ik eens rustig voor wil gaan zitten. Daar ben ik voorlopig nog wel even mee bezig… Maar er was één nummer dat in het voorbij gaan in de eerste dagen me kippenvel bezorgde, en dat was Love is All van The Tallest Man on Earth. Dit is de artiestennaam van een Zweedse singer-songwriter, en het nummer staat op zijn laatste album The Wild Hunt.
Love is All kennen we natuurlijk ook van Roger Glover, de basist van Deep Purple, die het op één van zijn solo albums zette. Maar het nummer is natuurlijk vooral bekend door de clip met de kikker en de verleidelijke zangmelodie van de vorig jaar overleden Ronnie James Dio. Deze werd door het tijdschrift vlak voor zijn overlijden in uitgeroepen tot ‘Best Metal Singer’. En dat was hij – met een nipte voorsprong op Jørn Lande (Masterplan) en Bruce Dickinson (Iron Maiden). De rockgod is dood, we zullen hem missen.
Dio was de ultieme rocklegende van Jack Black, de acteur/Kung Fu Panda/front-man van Tenacious D. En ook ík ben opgegroeid met de klassiekers die hij maakte in zijn carrière van ruim 50 jaar, en vooral tijdens zijn tijd bij Rainbow, Black Sabbath, en onder zijn eigen naam bij Dio.
