[live] Wouter Hamel in het Patronaat

Wouter Hamel Patronaat

Op een zaterdagavond fietste ik voor het eerst naar het Patronaat. Een schande, want ik woon al ruim 2,5 jaar in Haarlem. Het was er nog niet eerder van gekomen, ik ben denk ik toch nog teveel op Amsterdam gefocust. En de meeste wat grotere artiesten spelen toch liever in Amsterdam.

Mijn eerste Patronaat-avond (niet helemaal waar, ik heb er ja-ren geleden eens deelgenomen aan de regionale voorronde van het NK airguitar) was dus gisteravond. Wouter Hamel stond in de kleine zaal en omdat ik al eerder over hem schreef kon ik als gast naar binnen. Ik had iemand mee mogen nemen, maar dat hoorde ik dus pas toen ik binnen kwam. Te laat om nog iemand op te trommelen.

Het voorprogramma startte op tijd, en bestond uit een bandje dat meedoet aan de Grote Prijs van Nederland. Onder de vleugels van coach Wouter hebben ze de halve finale gewonnen en gaan ze nu door voor de volle winst. Charl Delemarre is een prima songwriter met nog wat studentikoze trekjes, en een prima opwarmer voor Wouter. Hij heeft iets minder flair en charme, maar daar heeft hij niet voor niets een coach voor.

Wouter Hamel zelf voelt zich op het podium als een vis in het water. Hij maakt grapjes, zingt de sterren van de hemel en vermaakt het publiek. Wouter is een meer dan uitstekend jazz-zanger en bereikt hoog en laag zonder enige zichtbare moeite. Zijn band en hij zijn op elkaar ingespeeld, en ondanks dat het allemaal loeistrak is, is er ook ruimte voor improvisatie en wat solo’s hier en daar.

Het hele album Pompadour komt langs, afgewisseld met wat bekender oud werk zoals Breezy, Don’t Ask en In Between. Nieuwe single Beautiful Misfits komt niet zo goed uit de verf, en zou ik niet zo snel als single hebben gekozen. Nee, band-favoriet Gretna Green pakt veel beter uit en het plezier is van de band af te lezen. Al met al is deze avond in de redelijk gevulde kleine zaal van het Patronaat een prima zaterdagavond. Geen super-gedenkwaardig concert, maar ook weinig op aan te merken. Een beetje In Between, dus.

Terug bij af

rewind

Ik sta weer op straat. Na twee en een half jaar met plezier voor Agis gewerkt te hebben, liep eergisteren mijn derde tijdelijke contract af en ben ik weer terug bij af. Werkloos. Thuis.

Gelukkig heb ik inmiddels wat meer werkervaring en heb ik dan ook al een paar gesprekken gehad. En deze week weer twee. Het loopt dus aardig goed en ik heb goede hoop dat ik binnen niet al te lange tijd weer aan het werk ben.

Wat ik van de vorige werkloze periode heb geleerd, is dat thuis zitten niks voor mij is. Daarom ben ik nu aan het flexen. Elke dag zit ik op een ander kantoor bij vrienden. Het maakt niet uit waar, zolang het maar in de buurt (Amsterdam/Haarlem) is, en er een bureau en wifi is. Als tegenprestatie lever ik ze gezelligheid, kennis en soms zelfs koekjes.

Vandaag begon ik bij de dames van SiS Design. Dat zijn twee ontwerpende zussen, waarvan ik er een nog ken uit mijn middelbare schooltijd. Omdat ze in Haarlem kantoor houden, waren ze de eersten die ik benaderde en ik kon meteen komen! Ik heb een prima dag gedraaid en ik denk dat ik binnenkort nog een keer aanschuif. Goed te bereiken, fijn kantoor. Ik hoop dat de rest van mijn flexplekken net zo prettig zijn!

Verhuizen Naar Haarlem

Ik ben moe. Maandag kregen we de sleutel van ons nieuwe huis in Haarlem, en zijn we meteen voortvarend van start gegaan. Eerst de boel afplakken, en daarna drie dagen schilderen en behangen. Vanmiddag was het klaar en met veel plezier verwijderden we samen alle afplaktapes. Het is echt mooi geworden, al zeg ik het zelf.

Morgen gaan we de boel schoonmaken en zaterdag gaat het grootste deel van onze inboedel naar Haarlem. En dan ben ik dus ineens na negen jaar geen Amsterdammer meer. Wel een raar idee, omdat Amsterdam toch een beetje mijn stad is geworden. Studie, vrienden, vol met herinneringen. Gelukkig is Haarlem niet zo ver en kan ik gewoon blijven improviseren en naar de leuke borrels en andere afspraken.

Maar nu zitten we er dus nog middenin. Ik hou mezelf maar voor dat het dinsdag allemaal klaar is. Gelukkig heb ik volgende week nog een week vakantie om te wennen aan mijn nieuwe omgeving en de buurt te leren kennen.

30DSC day 21: a song that you listen to when you’re happy

happy-together

Pfff, dit is een van de moeilijkste challenges van de dertig. Ik ben vrij vaak happy en associeer niet één bepaald nummer bij de vrolijkheid.

Waar ik wel vrolijk van word, is het zoeken naar een huis. Ik ben na zo’n 5 jaar samenwonen in huurhuizen nu samen met mijn vriendin op zoek naar een koophuis in Haarlem. We hebben er al een aantal gezien, waarbij er sommige meevielen en sommige tegenvielen. Er was er echter nog geen een waarbij we elkaar aankeken en JA! dachten. Het blijft een spannende tijd, maar ik denk dat we er wel uit gaan komen. Misschien dat het inschakelen van een makelaar helpt.

Vandaag gingen we op bezoek bij B., de neef van mijn vriendin. We kwamen hem vlak voor onze vakantie tegen. Toevallig woont hij in Haarlem en wil hij zijn huis gaan verkopen om in Amsterdam te gaan wonen. We gingen kijken en hij heeft een mooi en groot huis: zeker een om over na te denken. Daarna zijn we lekker gaan uitwaaien op het strand, en straks gaan we lekker naar de film. Zoals we het zelf zo graag noemen, een Liefdesdag. Lekker samen, leuke dingen doen en even tijd voor elkaar. Happy Together.