Secret Garden

Een tijdje geleden hoorde ik de nieuwe van Guus Meeuwis; Jij Bent De Liefde. Een gevoelige ballad met een mooie liefdestekst zoals Guus ze zo mooi kan schrijven. Een prachtige song om je partner mee te verrassen, of om te gebruiken bij een aanzoek. Het blinde vertrouwen in je partner, wat je ook in andere nummers van Guus terughoort, lijkt zijn handelsmerk te worden.

In het nummer samplet hij Bruce Springsteen, maar dan een paar noten lager. Secret Garden, bekend geworden van de film Jerry Maguire. Ook een liefdesliedje, maar wel net even anders: bij Bruce heeft het meisje altijd wat te verbergen in haar geheime tuin. En daar zit hem de spanning: het wantrouwen van Bruce staat in schril contract met Guus.

Boris

Mijn zoon is inmiddels tien dagen oud. Mijn leven staat vrijwel stil, alles draait om hem. Ik heb twee weken vakantie opgenomen om volop van de kraamtijd te kunnen genieten.

Die kraamtijd begon in het ziekenhuis. Terwijl de moeder van mijn kind samen met hem verzorgd werd door de verpleegsters, reed ik met Barry White naar huis om alvast de eerste dingen te regelen. De dagen vlogen voorbij en vorige week zondag mochten we al naar huis.

Thuis is het wennen aan ons nieuwe ritme. Dankzij mijn vakantie kan ik elke dag ‘uitslapen’ en nu hebben we elke ochtend een uurtje met elkaar voordat de eerst bezoekers zich aandienen. En terwijl de moeder van mijn zoon zich gaat douchen, laat ik Boris alvast wat lieve liedjes horen. Herman van Veen, Stef Bos, Klein Orkest. En vanochtend zocht ik op Boris en kwam ik erachter dat Guus Meeuwis een liedjes over hem heeft gezongen. Het gaat over een net geboren jongen, die een tovenaar is omdat iedereen die hem ziet betoverd wordt door zijn lach. En dat is precies wat onze Boris ook met iedereen doet.

André Hazes

hazes

Afgelopen weekend had ik ineens zin in Hazes. Ik ben normaal niet zo’n liefhebber van het levenslied, maar de liveversie van Geef Mij Nu Je Angst wakkerde wat in me aan.

We kennen natuurlijk de cover die Guus Meeuwis tijdens het afscheid van André Hazes in de Arena zong, en da’s ook een mooie versie. Alleen: zo braaf en perfect gezongen. Precies goed getimed, de woorden precies op de juiste momenten en de goede noten. Als je de versie van André ernaast legt hoor je een groot verschil.

André, in de nadagen van zijn carrière, laat in de bomvolle Arena horen wat een fenomenaal gevoel voor timing hij heeft. Nu eens te vroeg ingezet, en dan weer te laat, maar altijd vol gevoel. En hij speelt ermee alsof het niks is. Hij frommelt hele volzinnen in een korte regel en laat lange stiltes vallen en woorden weg als hij daar zin in heeft. Het gevoel dat hij je er mee geeft is dat hij het meent en dat het recht uit zijn hart komt. En het komt recht mijn hart in en het raakt me. Daarom had ik zaterdag zin in André.

Ze wil geweun lekker vrieje

Suzan Seegers

Limburg is een mooi land. Tenminste, met heuvels, een takke eind rijden en een eigen taal, ben je wat mij betreft meer een land dan, pak hem beet Noord- of Zuid-Holland. Toevallig kom ik er vanwege mijn werk geregeld en dan waan ik mij toch ook echt altijd een beetje op vakantie. Niet alleen het landschap is anders, maar ook de mensen en de sfeer. Ik moet zeggen, dat ook al begin ik de Limburgse cultuur beter te leren kennen, ik me er toch nog steeds niet zo op mijn gemak voel. In het Bourgondische, het gevoel voor stijl en het relaxte (komt waarschijnlijk doordat ze in een veel zuidelijkere en bijna mediterraanse regio liggen) kan ik me goed vinden, maar toch is er ook een bepaalde gekkigheid en nonchalante gezelligheid waar ik me als norse en luidruchtige import-Amsterdammer toch een beetje ongemakkelijk bij voel.

Volgens het persbericht is musical-ster Suzan Seegers nationaal bekend als finaliste van Op zoek naar Evita en hoofdrollen in musicals als Les Misérables, Tom Poes en My Fair Lady. Daarnaast won ze in 2010 de John Kraaijkamp Musical Award. Maar dat is me allemaal even zo veel ontgaan als Carnaval sinds 1987. Maar iets in de meegestuurde YouTube teaser van het nummer Doe Moogs ‘m Höbbe sprak me wel heel erg aan dus besloot ik eens wat meer te gaan luisteren naar haar eerste solo cd SuuS. Een cd geheel in het Limburgs, met moderne en frisse teksten over mannen en de liefde gezongen door een vrouw die daar volgens mij dan weer niet zoveel mazzel mee heeft gehad – al kun je je het moeilijk voorstellen met zo’n prettige verschijning en goedlachse vlotte babbel.

De eerlijkheid gebied me te zeggen dat deze cd mij in eerste instantie toch minder aansprak dan ik verwacht had, maar dat zal voor een groot gedeelte ook wel mijn gebrek aan gezellige Limburgse roots wel zijn en dat Nederlandstalige muziek sowieso niet helemaal mijn ding is. Ik kreeg flashbacks naar Rowwen Hèze (vanwege feestelijke uptempo’s en accordeon, sterker nog, met dezelfde accordeonist!), Guus Meeuwis (vanwege de moderne, frisse sound met soms zelfs iets te recht-toe-recht-aane teksten) en zelfs Twarres. Ook schemert het musicalverleden van Suus naar mijn smaak soms iets te veel door in sommige nummers, waardoor ik soms het gevoel krijg dat ik naar kleine liedjes luister die overeind moeten kunnen blijven staan in een heel groot theater.

Maar toch, al met al, is het geen slechte debuut-cd en belooft hij een mooie carrière-move voor Suus. Want alle liedjes zitten prima in elkaar en bij de nummers waarbij ik afhaak (Vanaovend, Hormone, Foute Manne, Ich Kin ‘t Sónger Dich), zullen veel Limburgers zich prima thuis voelen. En naarmate de cd vordert brengt deze meer van wat ik al gehoopt had: eerlijke liedjes  vanuit de taal van hart (Doe Moogs ‘m Höbbe, Woróm, Neet, Leedje van Mien Laeve, Haaj Mich Vast), met af een toe een vleugje Wende (als het klein blijft) en soms zelfs een beetje warme, lieve Willeke Alberti (ja serieus). Suzan laat zich zelfs op enkele spaarzame momenten tot wat zwoelere en nóg zuidelijkere klanken verleiden in nummers die iets luier, lomer en warmer gezongen worden (Lekker Vrieje, De Cirkel). Dat is de kant die ik het meeste interessante vind. Die me toch stiekem nieuwsgierig maakt naar de volgende cd van Suus. En Suus wist me te vertellen dat er voor een volgende cd ook inderdaad al concrete plannen zijn. Ik hoop dat ze daar nog veel meer van die klein gehouden slaapkamerchansons en liefdesverdrietliedjes op zingt. Niet dat ik haar persoonlijk nog meer Foute Manne gun, maar er komen toch maar wel mooi fijne liedjes van.

Suus gaat nog eenmaal op tour met een Reprise van haar theatershow, zie hier haar speellijst. En, voor de liefhebber heeft Duurt Lang één door Suus gesigneerde cd in de aanbieding. Reageer je als eerste, dan zorg ik er voor dat deze cd jouw kant op komt!