Fossil Collective

Op 16 september was ik bij een concert van The Temper Trap in De Melkweg in Amsterdam. The Temper Trap is een nog vrij onbekende band in Nederland, maar ik hoop dat daar snel verandering in komt. Ook al was het live optreden beschamend kort (slechts net iets meer dan een uur!), de Australische heren woonachtig in Engeland zetten toch een bijzondere show neer.  Intimiteit, overdreven drama en grootsheid werden verenigd op een manier die slechts weinige bands kunnen evenaren en waar ze zich naar mijn idee nu al kunnen meten met epische rockbands als The Killers, U2 en Coldplay. Daarom over The Temper Trap vast later nog een keer meer.

Fossil Collective is een duo uit Leeds in Engeland. Hun muziek deed me bij de eerste keer horen meteen denken aan The Temper Trap, vanwege een soortgelijke hoge, bijzondere stem, die wat doet denken aan die van de zanger van de Fine Young Cannibals – bij sommige 30-plussers nog wel vaak bekend van heul vroegah. Het is een soort stem die er waarschijnlijk bij de meeste mensen voor zorgt dat ze meteen afhaken. Of die, als je het geduld kunt opbrengen om meerdere keren te luisteren, juist na enige tijd begint te landen en zich nestelt op een warm plekje in je muziekminnend hart, omdat je meegevoerd wordt door de bijzondere betovering er van.

Als voorproefje voor hun nieuwe EP On & On (release in oktober) geeft Fossil Collective alvast een EP vol fijne liedjes weg als je even je email adres bij ze achter laat. Zeker de moeite waard!

Hieronder alvast een voorproefje.

Fine Young Cannibals

Een van de nummers die ik uit mijn jeugd herinner is She Drives Me Crazy van de Fine Young Cannibals. Ik moet een jaar of acht geweest zijn. Het is eigenlijk een heel doorsnee jaren tachtig nummer, als ik het nu terugluister. Een herkenbare snaredrum (die overigens is opgenomen door het geluid van een snaredrum door een snaredrum heen te laten horen en dat weer op te nemen), en de eerste synthesizer-geluiden. Ook het rare stemmetje van zanger Roland Gift brengt me zo weer 22 jaar terug in de tijd.

Zou het tegenwoordig een hit kunnen worden? Ik denk het niet. Het nummer is te doorsnee, er gebeurt te weinig en het heeft te weinig variatie om de jeugd van tegenwoordig te bekoren. Zelfs in de indie-hoek zouden ze weinig hoge ogen gooien. Zou ik er nu naar luisteren? Wederom een nee. Ondanks de fijne gekke geluidjes die er in het nummer zitten is het te matig georkestreerd en heeft het weinig echte hooks waar je eindeloos naar kan luisteren. Niet zo raar dat She Drives Me Crazy een one hit wonder was.

Fine Young Cannibals – She Drives Me Crazy