Eind december, het laatste bericht van het jaar; even terugblikken. Vorig jaar schreef ik dit:

In 2010 vind ik een nieuwe baan, ga ik eindelijk Noorwegen bezoeken, schrijf ik een boek, koop ik een kano, speel ik nog meer improvisatietheater, verhuis ik naar een nieuw huis en blijf ik met plezier voor Duurt Lang schrijven.

De baan heb ik gevonden, ik heb meer improvisatietheater gemaakt en ik schrijf nog steeds voor Duurt Lang. De rest is er nog niet van gekomen om verschillende redenen (overwegend financieel) en is op de lange baan geschoven. Het schrijven van een boek, dat zal volgend jaar ook niet gebeuren; Noorwegen staat nu op de rol voor 2012 en alleen het kopen van een kano, dat zou nog wel eens kunnen gaan lukken.

Overigens heb ik wel weer wat nieuwe plannen gemaakt, natuurlijk. Zo ben ik volgend jaar nog steeds aan het werk bij dezelfde werkgever, ga ik naar Australië om mijn zus op te zoeken en organiseren we het eerste Duurt Lang-feest. Ook zal er misschien een beetje geld verdiend gaan worden met Duurt Lang door het plaatsen van wat relevante advertenties, met bv. links naar iTunes of concertkaartjes. En hopelijk krijgen we minstens net zoveel bezoek als afgelopen jaar.

Want bezoek, dat is er geweest. Sinds we in maart zijn aangesloten bij The Hype Machine zijn de bezoekersaantallen gestegen van 15 per dag naar minstens 300. Het meeste komt uit de VS (voornamelijk voor de MP3′s dus) maar ook een groot deel uit Nederland. Nederlanders vinden ons dan weer beter via zoekmachines. Interessante statistieken, en leuk om de groei van zo’n medium te kunnen volgen. Het is toch een beetje ons kind.

Namens alle bloggers van Duurt Lang een prachtig uiteinde en tot volgend jaar!

Alex Lloyd – What A Year

Het is Feest vandaag. Een jaar geleden plaatste ik het eerste bericht op Duurt-Lang.nl, en daarmee begon het balletje te rollen. Omdat ik zelf al jaren muziekblogs bezocht als bron van nieuwe ontdekkingen, én omdat ik nogal wat tijd over had verdiepte ik me in het maken van mijn eigen blog. Begon het de eerste weken matigjes met 3 a 4 bezoekers per dag, gestaag groeide het tot een man of 20. De invloed van Google werd belangrijker, en hoe meer content er op de site kwam hoe meer we gevonden werden.

De grote ommekeer kwam echter in maart van dit jaar. Door een kleine aanpassing/investering konden we de liedjes ‘hotlinken’, waardoor verzamelsites als elbo.ws en the hype machine ons gingen indexeren. De bezoekersaantallen stegen flink tot zo’n 150 per dag. Afgelopen augustus was de topmaand in ons eerste jaar, met drie berichten die veel bezoekers trokken. In totaal hebben we in augustus ruim 14.500 bezoekers gehad, met op sommige dagen meer dan duizend op 1 dag! Mooie dingen, die ik een jaar geleden niet had vermoed of zelfs gedroomd.

Om onze verjaardag te vieren vandaag van alle gastbloggers een stuk of stukje met hun ultieme feestplaat. Gewoon, omdat het kan, en omdat vandaag een speciale dag is. Ik bijt zelf het spits af met een van mijn lievelings: Hollereer. Bliepjes van Nederlandse bodem, briljante onvolgbare teksten en een portie zelfspot van heb ik jou daar. Daar hou ik nou van.

De Jeugd Van Tegenwoordig – Hollereer

Tot deze week had ik nog nooit van hem gehoord. Miami Horror is de schuilnaam van de Australische producer Benjamin Plant, 22 jaar oud en nu al een van de namen waarover veel buzz en hype is. Twee jaar geleden maakte hij een kleine underground-remix voor Gameboy/Gamegirl (wie kent ze niet), maar inmiddels is hij langzaamaan aan het doorbreken met onder andere het nummer Sometimes. Dat is echter niet het nummer waar het vandaag over gaat. Dat is namelijk Make You Mine.

Make You Mine is een heerlijke discotrack, die eigenlijk al uit is sinds begin dit jaar. Met handclaps, een hi-hat en een dwarsfluit heb je mij natuurlijk meteen mee. Dit klinkt als een combinatie van Daft Punk ten tijde van Discovery (de zang uit Too Long, de bas uit Digital Love, de tamboerijn uit One More Time, het gitaartje uit Crescendolls) en de Sunclub. Een echt dansbaar zomers nummer. Mag ook wel nu de dagen korter worden.

Fred heeft het nummer zoals gebruikelijk uitgerekt tot boven de 7 minuten en daarbij officieel in de categorie Duurt Lang gedrukt. Het begin klinkt als Golden Cage (zie de allereerste post van deze blog), maar dat wordt later goed gemaakt. Fred pakt de zanglijn, stript de leuke instrumenten weg en zet er zijn eigen vertrouwde synthesizers onder. Hoewel voorspelbaar, vind ik dat ook deze remix weer goed gelukt is.

Miami Horror – Make You Mine

Miami Horror – Make You Mine (Fred Falke Remix)