Duurt Lang

22.10.2011 | 0 reacties
il Frodo
Tweet this | Share this | Pin It

ADE, beats en bliepjes, dansplaat, gastblog, progressive house
, , , , , ,

Gewoon een goed plaatje

22.10.2011 | il Frodo
DJ MIss Nine

DJ Miss Nine (Photo by Marc Deurlo for Pioneer Benelux)

Miss Nine is een progressive house DJ die ik al een jaar of 8 volg, sinds ik haar de eerste keer zag draaien op een obscuur lustrum feestje in de kelder van een schoolgebouw ergens bij station Amsterdam Amstel (de kenner weet dan waar ik het dan over heb).

Miss Nine, oorspronkelijk uit Duitsland maar al sinds haar 16de woonachtig in Amsterdam, was toen als DJ nog niet heel erg lang aan de slag. Wel had ze met haar 18/19  jaar toen ook al een serieuze carrière als model. Ze zal in die tijd dan ook zeker meer opgevallen zijn door haar prettige verschijning dan met haar naam, want die was toen nog niet zo gevestigd als hij nu is. Inmiddels heeft ze flink aan haar carrière en – letterlijk – track record gebouwd, want ze produceert inmiddels haar eigen platen en heeft haar eigen label, 925 Digital.

Donderdag zag ik eindelijk Miss Nine weer eens live draaien, want het is moeilijk haar in Amsterdam te treffen aangezien ze constant de hele wereld rond tourt. Dit was op de Pioneer Network Drink in Brug9 tijdens het Amsterdam Dance Event, waar later ook spontaan Carl Cox nog even langs zou komen. Het viel me toen op dat ze wat steviger draaide dan ik gewend was: wat minder diep, misschien iets commerciëler. Het kan aan deze gelegenheid gelegen hebben, maar ik vond het een goede ontwikkeling, want het was nog onmiskenbaar haar geluid, maar klonk veel volwassener en  toegankelijker. Het maakt de stap kleiner naar een doorbraak naar het grote publiek gemakkelijker, want die zit er nu wel aan te komen. Miss Nine is kennelijk ook al het gezicht van van Pioneer geworden, en dat zal haar zichtbaarheid vergroten. Zo ver dat nodig is, want de afgelopen jaren klimt haar naam sowieso al op de affiches van feesten en festivals.

Miss Nine is een DJ van wie op elk vlak het plaatje klopt. En niet alleen aan de oppervlakte, maar vooral ook daaronder. Het is heerlijk om een dame zo zelfverzekerd, subtiel en toch krachtig te horen draaien. En altijd met een smile en zichtbaar genietend van de muziek en het publiek. Het zal me dan ook niet verbazen als zij over een jaar of twee op hetzelfde niveau staat als een Fedde Le Grand of Afrojack nu. She deserves it.

Miss Nine draait tijdens het Amsterdam Dance Event 2011 op haar eigen avond vanavond in de Supperclub.

Basto – Gregory’s Theme (Miss Nine Remix) by MissNine

Miss Nine – Tsuyu by MissNine

Miss Nine – Natsumi by MissNine

19.07.2011 | 0 reacties
Victor
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, beats en bliepjes, dansplaat, reeee-mix, tips van de chef
, , , ,

Madeon

19.07.2011 | Victor

madeon

Een van de talenten die in 2011 echt keihard aan het doorbreken is Madeon. Deze 17-jarige jongen uit Frankrijk remixt 39 liedjes in vijf minuten en laat zien dat hij weet wat hij doet. Hij heeft inmiddels al behoorlijk wat liveoptredens achter de rug en remixt voor Deadmau5, Alphabeat, Pendulum en The Killers.

Er is niet veel bekend over Madeon. Hij is afgelopen winter de winnaar geworden van een remixcompetitie van Pendulum, en zijn remix van Deadmau5’s Raise Your Weapon is door Deadmau5 zelf al benoemd tot een topmix. Terecht, want het is een ontzettend zomerse plaat geworden met een fantastische opbouw, goede hooks en lekkere melodieën. Deze producer zal de komende jaren nog veel sterren achter zich aan krijgen..

11.09.2010 | 2 reacties
il Frodo
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, duurt lang, female singer/songwriter, gastblog, male singer/songwriter, series soundtrack, toepasselijk
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

I Remember… 9/11

11.09.2010 | il Frodo

Patriotic 9/11 gesture by troops. Aerial photo of soldiers spelling out "9/11 we remember"

Voor veel mensen is 11 september een belangrijke dag, die in het geheugen gegrift staat. Omdat op een zekere 11 september, er iets wereldschokkends gebeurde, en daardoor weet iedereen wat hij of zij die dag deed, waar hij of zij was, en wat hij of zij op dat moment dacht of voelde. En bij hoeveel dagen in je leven heb je dat nou echt?

Op de welbewuste nine-eleven zoals die dag bij de Amerikanen bekend staat, met enig gevoel voor ironie fonetisch dezelfde code als die gebruikt wordt voor hun nationale alarmnummer, werd ongevraagd een mijlpaal in het collectieve geheugen van een generatie geslagen.  Mijn generatie.

Daar werd ik eerder dit jaar weer aan herinnerd toen ik in New York was, bij het Ground Zero Memorial. Ongeveer 14 jaar daarvoor stond ik ongeveer op dezelfde plek en keek ik op naar de twee hoogste torens ter wereld, nu keek ik tegen het meest veelzeggende stuk lege lucht tussen gebouwen in aan die je je kunt voorstellen. Voor mij zorgde 9/11 niet zo zeer voor een schok in mijn geloof in de mensheid en de beschaving, maar een schok in mijn wereldbeeld. Dat er zulke grootse dingen zijn die zo ‘groots’ stuk kunnen, en dat ze zo’n grote schokgolf los kunnen maken, in zo’n grote groep mensen, verspreid over deze hele planeet heen.

Los van het treurige van wat er op die dag gebeurde, is het eigenlijk ook een beetje treurig dat we het daar in onze generatie mee moeten doen. Als kinderen van de generatie van de jaren 60, op hun buurt kinderen van de oorlogsgeneratie, was er weinig eer meer voor ons te behalen, en mogen we de Grunge, Hardcore House en totalitaire opkomst van de computer als enige uitwassen van onze populaire jeugdcultuur rekenen. Hoe erg we er ook mee geconfronteerd worden, de breezersletjes, pornografische Urban muziek en dito garagebox in Zuid-Oost cultuur behoort eigenlijk al weer toe aan de generatie die op dit moment loopt af te troeven.

Opgroeiend op de rand van generatie X en Y zijn we met recht een verloren generatie, misschien ook wel muzikaal gezien, want zo top waren die jaren 80 en 90 creatief gezien niet, met enige uitzonderingen uit Seattle, Ierland en Engeland daargelaten. Gelukkig kunnen we nog teren op wat er ruwweg tussen de jaren 50 en 80 gemaakt is (bewijzen ook de oneindige muzikale verwijzingen naar die tijd die we nog steeds in de hedendaagse top 40 terug horen) en lijkt het er op dat we sinds de tweede helft van de ‘Noughties’ alsnog aan onze trekken komen. Goede en eerlijke muziek is terug. Fijn ook voor de nieuwe generatie die daar weer mee opgroeit.

Waar 11 september die 9 jaar geleden een mijlpaal sloeg midden in een heerlijke studenten tijd voor mij, was het precies een jaar geleden de geboorte van Duurt Lang. En dat moet gevierd worden. Daarom hierbij mijn Top 9 meest gedraaide nummers van het afgelopen jaar. Dit zijn trouwens niet noodzakelijkerwijs mijn favoriete platen van het afgelopen jaar, maar dat is altijd een leuke voor de jaarwisseling. Als klappie toe, omdat hier verder helemaal geen beatjes tussen zitten, I Remember van Deadmau5 en Kaskade, omdat dat al twee jaar mijn meest favoriete houseplaat is, en het afgelopen jaar de definitieve doorbraak was van deze dooie muis. Opdat er nog veel (mooie) dingen mogen komen die we ons later herinneren zullen.

Mijn Duurt Lang Top 9

  1. Greg Laswell – Comes and Goes (In Waves)
  2. Beyoncé – Halo (Hope for Haiti Now)
  3. Jewel – Who Will Save Your Soul
  4. Anneke van Giersbergen – Come Wander With Me
  5. The xx – Crystalised
  6. Christina Aguilera – Lift Me Up (Hope for Haiti Now)
  7. Freeform Five – Eeeeaaooww (Stanton Warriors remix)
  8. Christina Aguilera – Save Me From Myself
  9. Duffy – Warwick Avenue

Duurt Lang 1 Jaar Dansplaat

Deadmau5 ft. Kaskade – I Remember (original mix)