Get Down

Ik kwam net langs een track van Fred Falke en Alan Braxe die ik nog niet kende. Palladium heet hij en hij klinkt, tja, zoals je van ze zou verwachten. Hij komt uit 2005 en blijft gewoon top. Een goeie beat, lekkere synthesizer melodietjes. Fijn.

Maar.. hij klinkt wel erg bekend. Vooral de baslijn is heel duidelijk gejat, en ook de akkoorden heb ik al eens eerder gehoord. Het moet op Daft Punk’s Discovery staan.. en ja hoor, Voyager is het nummer waar het om gaat. Prachtig nummer, briljante plaat, maar ook Daft Punk heeft het weer van iemand anders.

Oliver Cheatham is de man achter het origineel. De eightieshit Get Down Saturday Night is zijn belangrijkste wapenfeit. Ook Room 5 heeft er een tijdje geleden nog een hitje mee gescoord, maar dat was eigenlijk een combinatie van Oliver Cheatham en de producer Junior Jack.

Oliver Cheatham – Get Down Saturday Night

Daft Punk – Voyager

Alan Braxe & Fred Falke – Palladium

Room 5 ft. Oliver Cheatham – Make Luv

Aerodynamic

aerodynamic

Aerodynamic is en van de meest memorabele nummers die Daft Punk ooit heeft gemaakt. Een instrumentaal meesterwerkje, als tweede track op het album Discovery. Het nummer is het schoolvoorbeeld van een dancetrack. Een eenvoudige vierkwartsmaat, drie terugkerende thema’s, die uitstekend met elkaar te mixen zijn en niet te vergeten de uiterst herkenbare vier kerkklokken aan het begin. Ook het solostuk rond 2:30 is briljant, een vertraging van precies een noot en toch klinkt het meesterlijk.

De Nederlandse producer TSP Justice maakte er op zijn debuutplaat On The Rocks in 2003 een stevige remix van. Een stampende beat, pittige hi-hats en een paar samples uit het origineel maken het geheel tot een clubtrack die in menig set niet zou missstaan. Het blijkt dat de verschillende samples zeer goed te mixen blijken en hij weet het geheel op te bouwen tot grote hoogte, met als climax de briljante break op 3:50 en de versnelde samples erachteraan om op 4:20 nog zo’n sterke climax neer te zetten. Deze gast gaat nog van zich laten horen, let maar op.

Nightvision

Op het meesterlijke album Discovery van Daft Punk staat als zesde track een instrumentaal nummer, Nightvision. Het fungeert als rustpuntje voordat het tweede deel van het feestalbum dat Discovery is los gaat. Een nummer van nauwelijks twee minuten, een soundscape van een drum die slaat als een hartslag en engelachtige synthesizers. Veel meer is het niet.

The Twelves zijn twee Braziliaanse producers die in 2007 voor het eerst van zich hebben laten horen. Dit jaar kwamen ze echter meer in zicht door remixes voor La Roux, Fever Ray, Erlend Øye, Daft Punk, Groove Armada en A-Ha. De grootste klapper was echter hun (soort van) cover van Nightvision. De lijn tussen cover en remix is hier erg klein.

Beginnend met een zeer overtuigende donderslag bij heldere hemel (ik kijk regelmatig om me heen als deze door mijn koptelefoon komt om dan te beseffen dat het onderdeel van het nummer was) hoor je meteen de melodie van het originele Nightvision komen. The Twelves gooien er een piano overheen, handclaps, een hi-hat en een fijne baslijn, wat het geheel tot een nummer maakt waarop je alles kan doen behalve chillen. Dit nummer bewijst de uitermate kundige kwaliteiten van The Twelves. Een duo om naar uit te kijken in het komende jaar.

Daft Punk – Nightvision

The Twelves – Nightvision

Harder, Better, Faster, Stronger

stronger

Het is geen groot geheim dat de jongens van Daft Punk graag samples gebruiken. Mooier is dat een nummer waarin ze zelf iemand anders samplen weer gesamplet wordt, en dat dat nummer weer gecoverd wordt. Snap je hem nog?

Het begint met Edwin Birdsong. Deze inmiddels 59-jarige toetsenist heeft in de jaren 70 een paar platen gemaakt en is tegenwoordig een van de studiomuzikanten van Stevie Wonder. Hij was destijds bekend om zijn jazz/funk/disco stijl en hield wel van experimenteren. In 1979 kwam zijn zelfgetitelde plaat uit met als openingstrack Cola Bottle Baby, over een vrouw met de vormen van een colaflesje.

De eerste 16 seconden van Cola Bottle Baby zijn direct gecopy-paste door Daft Punk in Harder, Better, Faster, Stronger. Dit was de vierde track van het succesvolle Discovery-album uit 2001, wat ook hits als Aerodynamic en One More Time opleverde. Naast dat Discovery op muzikaal gebied een van de beste albums uit de 00’s was, werd het ook vergezeld van een geanimeerde DVD (Intererstella 5555) met een film die het hele album volgde. De clips die op MTV te zien waren, waren dus eigenlijk hoofdstukken van de DVD. Een uitstekende mix van muziek en geluid. Later heeft Daft Punk zijn naam nog meer waar gemaakt door tijdens live optredens samples uit al hun nummers door elkaar te gebruiken. Harder, Better, Faster, Stronger kwam samen met Around The World en Television Rules The Nation, en leverde in 2009 een Grammy voor Best Dance. Een extra bewijs van de muzikaliteit van dit Franse Duo. Tegenwoordig zijn ze te zien in het spel DJ Hero en zijn ze aan het werk om de soundtrack van Tron Legacy (deel 2 van Tron) op te nemen.

Kanye West verbaasde vriend en vijand door in 2007 een sample van Harder, Better, Faster, Stronger te gebruiken als basis voor zijn nummer Stronger. Het werd een gigantisch succes in meerdere landen en Kanye kreeg er zelfs een Grammy voor Best Rap voor. Kanye gebruikt als hoofdregel voor dit lied een regel van filosoof Friedrich Nietsche: “What doesn’t kill you, makes you stronger”.

Tot slot heeft de band van acteur Jared Leto, 30 Seconds To Mars, de versie van Kanye weer gecoverd en zo is de sample helemaal verdwenen en is het een heel nieuw nummer geworden.