Mijn 2012 in muziek

chicagoXL

Decembermaand lijstjesmaand.
Geheel in traditie van Geen Stijl niet een lijstje met louter muziektips. Maar aangevuld met korte voetnoten die aangeven waarom het voor mij bijzondere nummers zijn. Zodoende is het zowel een top 10 van erg goede nummers, maar vooral een staalkaart voor mijn jaar 2012.

Orbital – Straight Sun

Het jaar begon al goed met een comeback. Na jaren van afwezigheid zijn de broertjes Hartnoll weer terug. En hoe! Een frisse plaat met typische Orbitalnummers die melodie op melodie stapelen tot een euforisch hoogtepunt. Het concert in de Melkweg was te gek. Daar heb je geen drugs bij nodig.

Corrina Horse – Green Mountain State

Deze track zit in de film ‘Take This Waltz’. Deze film heeft mij erg geraakt. Vooral vanwege het thema en de boodschap van de film. De openingsscene waarin dit nummer in zijn geheel klinkt trekt je meteen in de zoete droefheid van de film.

Tim Knol – 1966

In augustus vertrok ik naar Chicago. Daar, in het prestigieuze impro-instituut ‘Second City’ kreeg ik een week lang intensief training in solo-improvisatie. Een geweldig dure gok, om daar speciaal voor naar USA te vliegen. Maar met succes, want ik nu heb ik het lef en plezier om in mijn eentje het podium op te stappen. Dit lied van Tim Knol klonk op mijn iPod toen ik het vliegtuig instapte, naar een ongewis avontuur.

“I’m heading westbound, where they say dreams will come true,
I make some friends there, I’m sure I’ll find my way.
O best days coming soon.”

Javiera Mena – Aca Entera

Buiten de lessen in Chicago om had ik ook vrije tijd. In het hostel ontmoette ik mensen van over heel de wereld. Van jong tot oud. Van student tot zakenman. Maar ik ben ook graag alleen. In mijn eentje fietste ik door Chicago. Langs de zonnige stranden, tussen de glanzende architectuur, onder de duistere metrolijnen. Op mijn koptelefoon deze track. Hij werd gebruikt tijdens een van de lessen en werd mijn instant megahit van dit jaar.

Deichkind – Buck Dich Hoch

Mijn geliefde Duitse carnavaltechnogroep bracht een nieuw album uit. Feestelijke technohits voorzien van komische teksten. Ik ging er zelfs helemaal voor naar Dortmund. Daar in de gigantische Westfalenhalle ontpopte zich een bierfeest waar je u tegen zegt. Lichtshow, glitterkostuums en schuimkanonnen. Dit is waar de Haagse Kraaien de mosterd halen!

M.I.A. – Bad Girls

Ik zit voor mijn werk veel in de auto. Met een stapel cd’s naast me vermaak ik me prima, al die uren op de snelweg. Deze track is een ultieme cruising-experience. Maar vooral dankzij de ultiem coole videoclip.

The XX – Chained

Hedendaagse popmuziek kenmerkt zich door een overdosis aan echo’s, pompeuze gitaarmuren en autotunestemmen. Het nieuw album van The XX valt daarom extra op. Vanwege het vieren van de stilte in de overgeproduceerde rotzooi van 2012.

Gregory Porter – Painted On Canvas

Into The Great White Open, het hippe relaxfestival van Nederland. Ik zat op zondagochtend met mijn vriend aan een kopje cappuccino. Aan de andere kant van het veld klonk een soundcheck: ‘One, Two, Three..’ Wij draaiden allebei ons hoofd richting podium. Wie was deze stem, die al diepe indruk maakte bij deze drie woorden? Het was Gregory Porter. Kippenvel.

Todd Terje – Inspector Norse

Afgelopen jaar is mijn liefde voor dance doorontwikkeld. Ik was voor het eerst van mijn leven op een dancefeest (OWAP in de Gashouder) en ook op Lowlands was ik vooral in de X-Ray en Bravo te vinden. Dit nummer kenmerkt dit gevoel. In de warme Lowlandsnacht met roze lichtjes en handjes in de lucht. Big smile. Mellowwwwww.

The 2 Bears – Work

2012 was artistiek gezien een goed jaar. Financieel viel het echter tegen. Ik moet komend jaar echt gaan trekken aan acquisitie in nieuwe markten. Met deze lekker cheesy gayplaat van de 2 Bears krijg ik alvast positieve energie. We gotta work!

Deichkind Live: Wir sind Illegale Fans

In 2010 schreef ik al over het Duitse Deichkind. Aanstekelijke electropop met komische teksten. De Jeugd van Tegenwoordig meets Rammstein. Op YouTube draaide ik de energieke liveshows grijs. Hopend op een bezoek aan ons land. Tevergeefs. Dus er zat maar één ding op: Naar Duitsland!

Zodoende reisde ik afgelopen weekend af naar de Westfalenhallen te Dortmund. Ik ging met mijn beste concertvriend. Wij zagen ooit nog de Urban Dance Squad en Beastie Boys op één avond. (Dat is 20 jaar geleden. Damn, ik word oud!)
We waren bang dat we uit de toon zouden vallen, wij als Hollanders bij een Duits feestje; indringers, Illegale Fans. Maar dat gevoel viel snel weg. Wat een gemêleerd publiek! Van dronken tieners tot Ray Ban-dertigers:  Werkelijk heel het stadion was één groot feest. 10.000 fans van voor tot achter schalden de lompe lyrics mee als slogans: ‘Kein Gott, Kein Staat, Lieber was zu Zaufen!’ Tot ver op de tribunes werd met confetti gegooid. Haha, wat een feest.

De mannen van Deichkind hadden ook uitgepakt. Want als je live alleen maar over een audiotrack rapt, moet je visueel uitpakken! En dat deden ze: Fantasierijke kostuums van leggings en vuilniszakken, lichtgevende piramidehoedjes, boyband-dansjes… tot slot reden ze op een enorm biervat de zaal binnen: “Roll dat Fass rein!” Tja, je had erbij moeten zijn.

Kneiterhits, een geweldig positief publiek en een show vol zelfspot. Dit was de reis meer dan waard!
Of zoals ze zelf zeggen in hun laatste hit: “Die Platte von Deichkind war nicht so mein Ding, Doch ihre Shows sind… Leider Geil.“

Deichkind – Illegale Fans

Deichkind – Leider Geil (Leider Geil)

Dicker Bauch

deichkind

Haal het doek op voor Deichkind. Ooit begonnen als funky hiphopcrew. Maar langzaam verschoven richting techno met droogkomische teksten. Liedjes over masturbatietoys, dronken versierpogingen en dikke bierbuiken. Onweerstaanbaar plat en plastisch maar met een heel vette knipoog. De Jeugd van Tegenwoordig op zijn Duits.

Live is Deichkind ook niet te versmaden met kostuums van vuilniszakken, neonlichtshow en trampolines. Hopelijk te ervaren op de festivals deze zomer.
Hier een lekkere partytrack: Dicker Bauch. De titel dekt de lading. De tekst is een opsomming van mensen en stripfiguren met … een Dicker Bauch. Wie zei dat Duitsers geen humor hadden?