Volgende week komt het nieuwe album van Justice uit. Audio, Video, Disco heet het en het is inderdaad een echte discoplaat. Het mengt lekkere beats met gitaren, een beetje zoals Daft Punk dat deed op Human After All, en in mindere mate op Discovery.
Het resultaat is heel anders dan hun vorige plaat Cross, maar toch onmiskenbaar Justice. De manier van produceren, de instrumenten die ze gebruiken laat zien dat ze gegroeid zijn. Soms vliegt het nog stevig uit de bocht, zoals in Civilization, maar gelukkig gaat het meer en meer richting disco. Helix is wat mij betreft een van de hoogtepunten van de plaat. Catchy als een malle, en een aanstekelijke tegenmelodie die me doet denken aan Daft Punk’s Digital Love. Een instant klassieker.
Een ander bijzonder nummer op de plaat is Ohio. Geïnspireerd op de harmonieën van Queen is het een nummer met een heel ander tempo en gevoel dan de rest van de plaat. Justice laat merken dat ze meer kunnen dan alleen maar dansvloer-stampers maken. Een bijzondere ontwikkeling waarvan ik benieuwd ben waar het gaat eindigen. Ga die plaat luisteren!
Ik ben vandaag 30 geworden. Wat ik de laatste tijd vooral geleerd heb, is niets uitstellen (wat trouwens ook een belangrijke improvisatie-regel is). Als je iets gaafs wil doen, is nu het moment. Een mooie reis, een film maken, met vrienden een groot project beginnen en afmaken.. De ervaringen die je je herinnert als je oud bent zijn toch de dingen waar je het hardst aan hebt gewerkt, het meeste energie in hebt gestopt en waar je de meeste reacties op kreeg.
Een jaar geleden zat ik nog thuis. Inmiddels heb ik zekerheid dat ik nog minstens een jaar bij mijn huidige werkgever kan blijven, een flink netwerk in de social media en de muziek opgebouwd. Ik heb mijn held Arjan (van Arjan Writes) gesproken, heb een korte film gemaakt én die in de bioscoop gezien, powerpointkaraoke-avonden georganiseerd maar vooral mezelf ontzettend ontwikkeld. Als dat de komende jaren zo door blijft gaan, ben ik een gelukkig man.
Dit is het eerste deel van een serie over Top Remixers. Gasten met niet of nauwelijks bekend eigen werk, maar die stuk voor stuk uitstekende remixes afleveren.
Vandaag zal ik het over Chew Fu hebben. Deze Nederlandse ex-saxofonist (in de band Mindmenders, die ooit de Grote Prijs van Nederland wonnen) werd door rapicoon P. Diddy naar New York gehaald om te werken aan zijn muziek. Zijn grote doorbraak kwam door een remix van Lady Gaga’s LoveGame. Hierna stroomden de aanbiedingen met bakken binnen en zo kwam het dat hij het afgelopen jaar meer dan 200 tracks heeft geremixt/gerefixt/geproduceerd. Da’s meer dan 4 per week!
Ik ken hem zelf van de mixen van bijvoorbeeld Daft Punk’s Make Love. Van zichzelf al een prachtige instumentale track, maar Chew legt er een mooie saxofoon en zanglijn overheen waarvan het lijkt alsof het zo is bedoeld. Alsof Daft Punk’s versie de karaoke-versie is. Subtiel en mooi. Dat hij ook commercieel kan produceren bewijst zijn versie van Robyn’s Dancing On My Own. Lekker opgebouwd, goeie beats en de productie sluit top aan op de zangmelodie.
Het einde van het jaar nadert. De DJ’s van 3FM zitten weer in het glazen huis, daarna volgt de top 2000 en dan begint het nieuwe jaar alweer. Het einde van het jaar betekent ook een terugblik. Vandaag alvast mijn tien meest gedraaide albums van het afgelopen jaar, volgende week mijn lievelingsnummers.
1. Robyn – Body Talk (1 – 2 – 3)
2010 was het jaar van Robyn. In drie delen bracht ze Body Talk uit, het ene deel nog beter dan de andere. Met popnummers van een andere planeet deed ze me steeds weer uitkijken naar het volgende deel om me weer te verbazen met nóg mooiere en betere nummers.
2. Röyksopp – Senior
Röyksopp bracht dit jaar hun vierde album uit. Een volledig instrumentaal album met bijzondere composities, van duister naar toegankelijk en van vreemd naar dansbaar. Ook de tussendoor uitgebrachte ‘tracks of the month’ mogen niet vergeten worden, wat zaten daar een paar mooien tussen. Uitschieters zijn toch wel This Space en I Wanna Know geweest.
3. Hurts – Happiness
Ik leerde ze kennen via mijn werk bij Fortress, en kon zo naar het concert wat ze in oktober gaven. Übergestyleerd, op en top 80′s met een 2010-randje. Het album hangt aan elkaar van hits. Prachtige ballads, clubhits, ze hebben het allemaal. Deze gasten gaan we de komende tien jaar nog heel veel horen.
4. Ellie Goulding – Lights
Ellie Goulding is ook al zo’n debutante. Met haar eerste album sloeg ze iedereen omver. Haar breekbare stem kwam goed uit in zoete ballads, maar ze kon net zo goed knallen met hits als Starry Eyed en Under The Sheets. Ook een dame om te onthouden.
5. Daft Punk – Tron Legacy OST
Het album waar ik lang naar uitkeek. De film moet ik nog zien, maar het album is prachtig. Instrumentaal, vol met soundscapes (het is tenslotte de filmmuziek) waar veel componisten nog door geïnspireerd zullen worden. Minder pompende beats dan we van ze gewend zijn, maar daarom zeker niet minder goed.
6. Chromeo – Business Casual
7. Manic Street Preachers – Postcards of a Young Man
8. Jamiroquai – Rock Dust Light Star
9. Chilly Gonzales – Ivory Tower
10. Caro Emerald – Deleted Scenes From The Cutting Room Floor
De nieuwe N.E.R.D, Nothing, komt in september uit. Inmiddels is Hot ‘N Fun met Nelly Furtado al een stevige hit geweest en tweede single I’ve Seen The Light was iets minder succesvol. De derde single heet Hypnotize U en is geproduceerd door Guy-Manuel de Homem-Christo en Thomas Bangalter, beter bekend als Daft Punk. Vorige week speelden ze hem voor het eerst bij David Letterman en nu kan ook jij hem beluisteren. Wat vind je ervan?
Een muziekblog voor en door gepassioneerde muziekliefhebbers. We delen onze lievelingsnummers, geven informatie en plaatsen hier en daar een anekdote. Zo hopen we dat de door ons zo gewaardeerde muziek een groter publiek bereikt.
