Na de verhalen en herinneringen de afgelopen dagen tijdens de 30DSC, is het nu tijd voor wat luchtigers: een dansbaar liedje. Nu zijn er vele dansbare liedjes dus de keus kan moeilijk zijn. Ik kies voor Chromeo.
Vorig jaar liep ik stage, terwijl mijn vriendin op vakantie was. Ik had net Chromeo leren kennen en kwam erachter dat ze in Paradiso stonden. Op een hete zwoele zomeravond ging ik naar het concert en kwam ik er achter dat een van mijn twittervrienden die ik een paar weken eerder voor het eerst had gesproken er ook naartoe ging.
Nog buiten Paradiso vond ik S. al en samen met haar vriendin J. gingen we naar binnen. Het was een ontzettende warme zaal (als in: hoge temperatuur) en het was gelukkig niet helemaal uitverkocht zodat je ook nog een beetje kon dansen. We stonden rechts van het podium en S. bleef maar halve liters bier aanrukken. Niet wetende dat ik geen bierliefhebber ben. Voor de vorm dronk ik ze op een heel laag tempo met kleine slokjes, mezelf vertellende dat ik een echte vent van 29 was die niet zo moeilijk moest doen. Maar ook na twee halve liters wist ik: Bier en ik, we zullen nooit vrienden worden.
Chromeo en ik daarentegen, wij zijn al ruim een jaar goede vrienden en dat blijft voorlopig nog wel zo.
