Crockett’s Theme

Een belangrijke mijlpaal in het leven van een muziekliefhebber is zijn eerste plaat… Of deze nou op vinyl (“LP”) of polycarbonaat (“CD”) geperst is. Want voor de échte muziekliefhebber is het kopen van een plaat zijn investering in de artiest (al gaat daar nog steeds het merendeel van naar ‘de industrie’, en niet naar de muzikant zelf), maar ook een tastbare aandenken aan die investering. En als deze nieuwe aanwinst bij de rest van je collectie in je wandmeubel staat, is het een nieuw lapje in de lappendeken die wat zegt over je (muzikale) identiteit.

De eerste muziek die ik zelf luisterde kwam uit de tv, of uit de radio. Daarna kocht ik cassettebandjes, en die deed ik in mijn radio/cassettespeler, om de leukste liedjes van de radiouitzending van de Nederlandse Top 40 op te nemen. We hebben het dan over begin jaren 80, die ook de opkomst van de compact disc en synthesizer muziek markeerde. Míjn allereerste cd, dames en heren… Was de Miami Vice Soundtrack. Tja…

In die periode, ik zal een jaar of 7 geweest zijn, was ik namelijk helemaal gek van Miami Vice (ik hoef aan jongetjes in de leeftijd van 30 tot ongeveer 50 jaar niet uit te leggen waarom), en ook van de muziek die hier bij hoorde. De Tsjechische componist Jan Hammer had voor deze serie de theme song gemaakt, die ik nog steeds een van de beste (passende) theme songs uit de geschiedenis van de televisie vind, en nog wat andere tracks, waaronder dus Crockett’s Theme.

Spannend, dromerig, ruimtelijk en een melodie die maar niet uit je hoofd gaat. En mijn eerste plaat dus, dus bijzonder. Hij staat overigens niet meer in de kast. Waarschijnlijk gesneuveld toen ik plaats moest maken voor Pearl Jam, Metallica, Iron Maiden, en ander gitaargeweld. Maar de zwak voor mooie synthetische melodieën is altijd gebleven en heeft weer kunnen oppbloeien in mijn trance en daarna progressive house passie.

TAP3

tape

Iets waar ik zelf al enige tijd over filosofeerde, is nu op de markt. De TAP3 is een cassettebandje. Maar niet zomaar een cassettebandje. Het is namelijk ook een MP3speler én een usb-stick. In het ding zit een geheugenkaartje die je via usb vol kan pompen met muziek, die je daarna via een gewone 3,5 inch koptelefoon af kan luisteren. Het mooie van dit ding is dat je hem dus ook via een cassettedeck af kan spelen. Dus geen gehannes met cassettes met kabeltjes in de auto, je kan hem er zo in schuiven (als je tenminste nog een autoradio met cassettedeck hebt).

Als je een van de 500 genummerde TAP3’s bestelt, dan krijg je het album van Dadahack erbij. Nee, ik kende ze ook nog niet, maar het klinkt erg goed. De loomheid van Trentemøller, de vaagheid van Fever Ray en de vetheid van Vitalic. Prettige shit voor op een snelweg dus. Blij dat ik er een uit Zweden heb laten komen.