Bowie. De biografie. (recensie)

bowie

In juli werd ik benaderd door een uitgeverij. De biografie van David Bowie zou uitkomen, en of ik geïnteresseerd was om hem te lezen. Natuurlijk, stuur maar op, was mijn reactie.

Ergens in oktober ontving ik het boek. Ik was op dat moment nog bezig in Live From New York, over 25 jaar Saturday Night Live. Ook een behoorlijk dik boek, dus duurde het tot diep in december voor ik aan het boek over Bowie kon beginnen.

Tja, het boek. Na eerder Beatles of Stones te hebben gelezen, weer een biografie over een artiest die startte in de jaren zestig. Sterker nog, David Bowie is bevriend met Mick Jagger, dus hij komt regelmatig voor in het boek. Het boek zelf gaat niet zozeer in op de muzikale carrière van David, maar meer op zijn privéleven. De omstandigheden waarin hij opgroeide, zijn familie.

Maar wat de hoofdmoot van het boek is, waar ruim driekwart aan wordt besteed, is zijn seksleven. In geuren en kleuren wordt er verteld met wie hij het allemaal heeft gedaan, hoe, wanneer, zelfs al was het maar één keer. Ik heb meerdere malen op het punt gestaan om het boek weg te leggen en niet meer te openen, want ik vond het totaal niet interessant.

Al met al denk ik dat het boek vooral interessant is voor fans. Mensen die hem wel een beetje kennen, maar niet echt fans zijn, zullen zich (net als ik) vooral storen aan de aandacht voor zijn seksleven. Jammer, want aan de bronvermelding te zien heeft de schrijfster (Wendy Leigh) zich echt verdiept in zijn geschiedenis. Ze had er volgens mij een veel interessanter boek van kunnen maken, dan wat het nu is geworden.