Duurt Lang

16.03.2010 | 0 reacties
il Frodo | the Spirit of Rock
Tweet this | Share this | Pin It

gastblog, stemmingen
, , , , , , , , , , , , , , ,

Miezerige stad

16.03.2010 | il Frodo | the Spirit of Rock

3986385_6a19639344_m

In een stad kun je je in treurnis hullen. En niets draagt hier beter aan bij dan lange stralen regen waar je jezelf doorheen ploegt. Verkleumd, vechtend tegen de gure kou, en in volledige overgave ondergedompeld.

Zo vlak voor de woest bloeiende lente en zinderend hete zomer die er vast en zeker aan gaan komen, wilde ik even stil staan bij de schitterende juweeltjes die er vol weemoed, heimwee en stil verdriet geschreven zijn over eenzaamheid en het verlangen naar een thuis of een geliefde.

Amsterdam en Raining in Baltimore zijn twee klassiekers uit de oude doos, die elke melancholicus met een bouwjaar van zo tussen ’75 en ’85 wel op zijn iPod zal hebben staan. Adembenemende verdrietliedjes die al een tijdje mee gaan.

City Rain is een heel nieuw liedje van een veelbelovende nieuwe Nederlandse artieste: Jenny Lane. Al een beetje bekend door haar hit Say, Say, Say, een optreden in DWDD, en voor ondergetekende vooral door een verfrissend en sfeervol voorprogramma van Joss Stone in Paradiso. City Rain, met het stemmig strijkertje aan het einde, is haar waardige regenachtige bijdrage aan dit rijtje droevige klassiekers.

Welke song mag volgens jou niet aan deze miezerige stad-post ontbreken?