Girls Aloud

Zo rond 2007-2008 kwam in Nederland dankzij het zendelingenwerk van Guuz Hoogaerts de term Fluistermeisjes in zwang. De door hem samengestelde Filles Fragiles CD’s bevatten nummers van voornamelijk Franse dames, die met hun zuchtende en zwijmelende stem menig (vooral, dat moet gezegd, middelbare) man in vervoering brengen. Als een zendeling ging Guuz er op uit om de schoonheid van deze specifieke zang te verkondigen, en voorbeelden te laten horen van veel verstopte of te lang vergeten pareltjes.

Hetzelfde heb ik, in iets minder dweperige mate, met een ander soort vrouwenstem. De volgende dames hebben allemaal gemeen dat ze uit Londen komen, en dat je dit -nogal- kunt horen aan hun tongval. Waar sommige artiesten feilloos Engels zingen en hun normale rommelige taal gebruik of stotteren verliezen zodra ze de microfoon aan hun mond zetten, is bij deze dames hun achtergrond onmiskenbaar, zodra ze het eerste woord zingen.

Noem het straats, imperfect, ordinair. Maar ik vindt deze ongepoetste onbeholpenheid wel charmant. De ongepolijste stem van deze lieftallige dames blijft aan mijn oren plakken, en zorgt er voor dat ik hun liedjes met veel plezier blijf uitluisteren. Daarnaast maken deze dames waar wat ze met hun stem al lieten doorschemeren: ze zijn streetwise en laten niet met zich spotten.

Katy B – Katy B on a Mission

Kate Nash – Do-Wah-Doo

Jesse J ft. B.o.B – Price Tag

Lily Allen – 22

Bobby Ray, ook wel B.o.B. is een rapper van 21 die dit jaar behoorlijk aan de weg aan het timmeren is. Eind 2008 werd hij al getipt als talent door bladen als XXL en Vice, samen met namen als Wale en Kid Cudi. Niet het minste rijtje dus. Hij wordt geholpen door producer T.I., die weer connecties heeft met Kanye West, Jay-Z en Lil’Wayne, om maar een paar namen te noemen. Alle ingrediënten voor een mooie carrière zijn dus aanwezig.

Zijn debuutalbum The Adventures Of Bobby Ray krijgt gematigde kritieken, maar de massa valt ervoor. Gebracht met de gebruikelijke ingrediënten als autotune, half gezongen raps en zware bassen is het een hiphopalbum zoals je ze tegenwoordig vaak ziet.

Uitzondering op de regel is gelukkig Not Lost, wat overigens niet op het album terug te vinden is. In dit nummer gebruikt hij het refrein van Coldplay’s Lost (gezongen door T.I.), en legt er een paar goede rhymes overheen zoals Kanye dat in zijn jonge jaren deed met Chaka Kahn en andere seventies-artiesten. De herkenbaarheid van het refrein en eigenlijk de hele rest van de muziek is prettig, de rap is vakkundig en het zou me niets verbazen als hij hiermee gaat scoren, zoals hij zelf al rapt: ‘I’ll be on the top 40 with a big hit’.

Coldplay – Lost

B.o.B. ft. T.I. – Not Lost