Tram 7

De tram die van mijn vorige huis naar mijn huidige gaat, is tram 7. Hij rijdt van west naar oost en is een van de weinige trams die het Centraal Station niet aandoen. In west begint hij bij het Sloterparkbad aan de Sloterplas en eindigt in oost bij het Flevopark. Tram 14 doet dit ook, maar die gaat weer via de Dam ipv het Leidseplein.

Tramlijnen hebben me eigenlijk al sinds ik in Amsterdam woon geïntrigeerd. Als OV-studentenkaart bezitter kon ik in-en uitstappen waar ik wilde, en omdat ik geen fiets in Amsterdam had (woonde nog thuis) gebruikte ik altijd de tram. Ik wist (en weet) de routes van alle trams, waarom er geen tram 8 meer is en heb me verdiept in de metro-plannen van Amsterdam.

Zo waren er plannen voor een oost-west metrolijn, kan de metro in Amstelveen doorgetrokken worden naar Schiphol en is lijn 50 eigenlijk bedoeld om door te gaan naar Centraal. Ook ligt er onder de halte weesperplein een niveau lager al een tunneldeel voor de oost-westlijn, maar wordt die niet gebruikt en is het nu een atoom-schuilkelder. Bij Centraal Station is er ook een niet gebruikt tunneldeel, bedoeld voor de IJburg-metro die later tram 26 is geworden, waarin volgend jaar de Chocoladefabriek geopend gaat worden.
Je kan wel zeggen dat het een tic is.

Miezerige stad

3986385_6a19639344_m

In een stad kun je je in treurnis hullen. En niets draagt hier beter aan bij dan lange stralen regen waar je jezelf doorheen ploegt. Verkleumd, vechtend tegen de gure kou, en in volledige overgave ondergedompeld.

Zo vlak voor de woest bloeiende lente en zinderend hete zomer die er vast en zeker aan gaan komen, wilde ik even stil staan bij de schitterende juweeltjes die er vol weemoed, heimwee en stil verdriet geschreven zijn over eenzaamheid en het verlangen naar een thuis of een geliefde.

Amsterdam en Raining in Baltimore zijn twee klassiekers uit de oude doos, die elke melancholicus met een bouwjaar van zo tussen ’75 en ’85 wel op zijn iPod zal hebben staan. Adembenemende verdrietliedjes die al een tijdje mee gaan.

City Rain is een heel nieuw liedje van een veelbelovende nieuwe Nederlandse artieste: Jenny Lane. Al een beetje bekend door haar hit Say, Say, Say, een optreden in DWDD, en voor ondergetekende vooral door een verfrissend en sfeervol voorprogramma van Joss Stone in Paradiso. City Rain, met het stemmig strijkertje aan het einde, is haar waardige regenachtige bijdrage aan dit rijtje droevige klassiekers.

Welke song mag volgens jou niet aan deze miezerige stad-post ontbreken?

Amsterdam

amsterdam

Mijn thuis, mijn leven, mijn liefde. Ik heb gewoon iets met Amsterdam. En ik ben niet de enige, getuigende alle liedjes die er over Amsterdam geschreven zijn. Ik ga vandaag niet in op alle versies van ‘in de stad Amsterdam’, maar op twee andere Amsterdams.

Coldplay. Verguisd door de een, bejubeld door de ander. Doorgebroken met het album Parachutes en groot geworden met A Rush Of Blood To The Head. Dit tweede album heeft Grammy’s gewonnen en is voor mij toch een van de beste albums gemaakt. Een album waarin alles klopt en met parels van nummers. ‘The Scientist’ blijft een van de beste nummers ooit geschreven, ‘Clocks’ is simpel maar doeltreffend, ‘Green Eyes’ het perfecte liefdesliedje. Het laatste nummer is ‘Amsterdam’. Waarom het zo getiteld is weet ik niet, maar feit blijft dat het alles van een perfecte ballad heeft: meesleepende tekst (de climax met ‘stuck on you’ pakt me elke keer weer), piano-intro en een climax met veel herrie. Deze zouden ze zo op mijn begrafenis mogen draaien.

Peter, Björn & John belichten een hele andere kant van Amsterdam. Met zang die het midden houdt tussen vals en net niet vals, gekke beats en synthesizer gaat het over een ontspoord meisje. Op hun album Writer’s Block komt Amsterdam na ‘Young Folks’, wat weer gebruikt werd door Kanye West, voor  een mixtape. Ik vind het nummer laidback voor op de achtergrond, maar het heeft me helaas niet erg kunnen pakken. De valse zang en de rare beats (hoewel ik zeker niet vies ben van een bliepje hier of daar) hebben me teleurgesteld. Een gemiste kans voor dit Zweedse trio.