Ik ben een weekje op vakantie. Na de hele zomer doorgewerkt te hebben is het nu tijd voor een weekje rust. Lekker uitwaaien op het strand van Schiermonnikoog, in het huisje waar we vorig jaar oktober ook waren. Niet denken aan werk, niet van afspraak naar afspraak rennen, veel uitslapen, boeken lezen, borrelen in plaatselijke kroegjes. Even helemaal weg, op een eiland ver van de bewoonde wereld. Maar The Whitest Boy Alive gaat natuurlijk wel mee.