Afgelopen zaterdagavond ging ik voor het eerst naar een nieuwe tent, op vijf minuten lopen van mijn huis. People’s Place heet het en het bevindt zich onder het kantoor van Tommy Hilfiger. Sterker nog, het is het bedrijfsrestaurant van Tommy en doet ‘s avonds dienst als jazzclub of exclusief restaurant.
Zaterdagavond kwam zelfverklaard muzikaal genie Chilly Gonzales (Canadees, woonachtig in Parijs) een Piano Talk Show geven. Ik had goede plekken naast Willie van de Jeugd van Tegenwoordig en had mijn vriendin een rappende pianist beloofd. De vergelijking met Hans Liberg kwam op, maar dat doet Chilly te weinig eer aan.
Chilly is een meer dan uitstekend pianist en begon de avond met het statement dat muziek oorlog is. Oorlog waarin de mineurakkoorden altijd het onderspit delven, omdat ze de linkse minderheid zijn. De majeurakkoorden zwaaien de scepter en zijn de conservatieve rechtse elite die de mineurakkoorden onder druk houden. Het geheel werd benadrukt met majeurliedjes, maar dan in mineur gespeeld.
Verder op in de show werd hij losser en losser, had hij heel veel contact met het publiek en hij speelde nummers van zijn nieuwe album ‘The Unspeakable Chilly Gonzales‘. Hij rapt met poëtische teksten die sneller gaan dan je kan begrijpen. Hoogtepunten waren voor mij de hits van zijn vorige album Ivory Tower, Never Stop en het lyrische hoogstandje The Grudge.
