Berichten in de categorie zelfde titel, ander nummer

11
Dec 11

Wonderful Life

Ik hoor je denken… Wonderful Life… Was daar niet eerder item over geschreven op Duurt Lang? Ja, dat klopt. Maar in het kader van Zelfde Titel, Ander Nummer, wilde ik het heel even hebben over de -wellicht zelfs iets bekendere- Wonderful Life van de heren van Black.

Dat is namelijk een nummer dat sinds die regelmatige terugkerende jaren tachtig al in verschillende gedaantes de revue gepasseerd is. Het is, kortom, één van die nummers die zich graag laat coveren. En laten we eerlijk zijn. Het orgineel was natuurlijk al goed, en is natuurlijk nog steeds een classic, en mag dus ook wel weer eens een keer genoemd worden.

Sinds de versie van Black, werd het nummer al gecoverd door Mathilde Santing, Ace of Base, Tina Cousins en nu dus ook door Smith & Burrows. Wie? Ja, Smith & Burrows. Deze heren zijn als duo nog niet zo bekend, maar dat komt omdat het een gelegenheidsduo betreft bestaande uit respectievelijk zanger Tom Smith van de Editors, en drummer Andy Burrows van Razorlight. Die wilden graag samen een kerstplaat(!) maken en aangezien de Sint nu het land uit is, is dit dan ook meteen hét moment deze plaat even te pluggen.

Al is de plaat Funny Looking Angels bedoeld als kerstplaat, hij luistert ook gewoon érg lekker weg, dus verdient wel meer dan dat predikaat, vind ik. Door de bekende dromerige stem van Smith, maar ook gewoon door de muzikale chemie en warme sfeer. Agnes Obel zingt ook nog een nummertje mee en het nummer Wonderful Life is dus ook terug te vinden, en in een uitvoering die er ook weer mag wezen.

Black – Wonderful Life

Smith & Burrows – Wonderful Life

19
Oct 11

Drive

Afgelopen zaterdag mocht ik bij een exclusieve voorpremiere zijn van de nieuwe film “Drive” met Ryan Gosling. Behalve van twee bevriende filmsnobs had ik er nog niets over gehoord. En eigenlijk vind ik ook dat degenen die dit lezen er niets over moeten horen. Behalve dan misschien dat de film niet is zoals The Fast & The Furious zoals sommige mensen lijken te denken.

En eigenlijk valt de film ook moeilijk te omschrijven. Ik had voor en na de film even met Marc Smit gesproken, hij is de executive chairman en co-GM Benelux bij Cinéart. Hij vertelde me dat hij eigenlijk nog geen enkele recensie had gelezen die het goed samenvat zonder te veel weg te geven. En na de film snapte ik dat heel goed. Het is een prachtfilm, en zelden ook zo’n fijne, geïntegreerde score gehoord. Op een gegeven moment is er een feest en hoor je in de aangrenzende kamer de feestmuziek, maar wanneer de scene snijdt naar het volgende beeld is de feestmuziek ineens ondersteunende muziek geworden. Het klinkt raar, maar beter dan dat krijg ik het niet om schreven. Ook de muziek is iets om te beleven tijdens de film zelf.

Ook heb ik een soort halve weddenschap met de heer Marc Smit, het lijkt onmogelijk te zijn om in Twitter-lengte een recensie te schrijven die ook nog goed is…
Hierbij toch mijn poging in 10 woorden:
“Jaren 80 telenovella in 2011, broeierige sfeer en Ryan Gosling.”

Jaja, Ryan Gosling moet echt vermeld worden in de recensie!

En hier een nummer speciaal voor Victor, iets wat hij volgens mij wel leuk vind, en verder niets te maken heeft met de film Drive. Behalve de titel.

Incubus – Drive

13
Oct 11

Lost Another Chance

(Vervolg op Another Chance)

Lost Child

Lost Child

Roger Sanchez‘ hit Another Chance was zijn enige in Nederland. Sinds Vic’s eerdere post weet ik dat hier dus een ‘ken ik jou niet ergens van’ in zit. Van goede collega’s blijf je altijd leren, blijkt maar weer. Overigens wilde ik daar aan toevoegen dat een groot deel van het succes van die single het gevolg is van een werkelijk meesterlijke muziekvideo, die met dat hart. Zo simpel, maar zo ontroerend door het plot.

In deze mini-film vind je overigens zeer sterke en mooi ingetogen dialoog. Een hele romance en een universele liefdeswijzheid worden in slechts een handje vol woorden, als een paar impressionistische penselenstreken neergezet. Klein spel als in een toneelstuk, dat een passende ‘build-up’ is naar de even sterke en mooi ingetogen climax: het invallen van de beat na een stilte. Een voorbeeld van hoe een muziekvideo een nummer naar een hoger plan kan trekken.

Daar wil ik overigens niet mee zeggen dat dit nummer alleen maar leunt op zijn muziekvideo, het nummer Another Chance is gewoon goed, in al zijn eenvoud. Trouwens opmerkelijk dat Roger met een dergelijk ingetogen nummer zijn enige commerciële hit scoort. Dit omdat zijn live DJ sets zich kenmerken door de ene na de andere stomend opgebouwde climax. Ik heb Roger drie keer live mogen zien (Innercity, Panama en ADE2010, samen met Chuckie), en alle drie de keren beukte hij de zaal helemaal plat, met zijn oppompende latin/tribal/vocal house. Zijn podcasts, die hij trouwens niet altijd even frequent update, staan van het begin tot het einde vol met goede en stevige tracks, ideaal voor een pittige 60 minuten workout in de gym.

Een iets recenter nummer van Roger (2006), dat niet zo hoog scoorde, maar qua song en qua clip weer aansluiten bij Another Chance, is Lost. Lost is ook net zo een laidback nummer als Another Chance, ook weer leunend op een pianoloopje dat naar binnen kruipt en in je hoofd wil blijft hangen.

Binnenkort staat Roger Sanchez weer in Amsterdam achter de draaitafel, op de zondag avond van het Amsterdam Dance Event 2011. Onder andere met producer grootheid Kaskade. Belooft weer een mooie avond te worden!

Roger Sanchez – Lost

05
Apr 11

Love is all

Love Glove by noochi

Love Glove

Terug van 80 dagen reizen door Zuid-Amerika. Dat is een ervaring die mijn leven verrijkt heeft. Maar het was een verarming van mijn portemonnee (causaal verband) en van mijn spullen (onbedoeld, je wordt daar snel slachtoffer van criminaliteit). Het laatste had tot gevolg dat ik ongeveer 60 dagen mocht reizen zonder iPod en dus mijn eigen muziek.

Los van de Zuid-Amerikaanse muziek (die aan mij niet zo besteed is) en wat je per ongeluk hoort in hostels (John Mayer – erg lekker; en… Anouk!) betekende dat vooral: geheelonthouding. Nu is dat prima te doen, als je zoveel afleiding hebt van bergen, meren en gletsjers. Sterker nog… Je merkt pas wat de kracht van muziek is, als het je niet overal meer omringt. Ik had de hele dag liedjes in mijn hoofd die ik jaren niet meer gehoord had. Spontaan kwamen ze boven borrelen door grappige associaties, of gewoon omdat ze eindelijk weer eens de ruimte hadden om voorbij te komen. Dit deed me voornemen om bepaalde artiesten en tracks weer eens actief op te zoeken als ik weer thuis was.

Bij het vertrek vanuit Nederland had ik op ook nog het OOR Jaaroverzicht van 2010 meegenomen, en ik heb lekker veel tijd gehad om dat te lezen, en te ontdekken welke muziek ik allemaal gemist had door alle drukte in het afgelopen jaar.

Dit alles maakte dat toen ik thuis kwam, een flinke muzikale to-do-lijst had… Ruim 20 artiesten/cd’s die ik weer eens wilde luisteren, of waar ik eens rustig voor wil gaan zitten. Daar ben ik voorlopig nog wel even mee bezig… Maar er was één nummer dat in het voorbij gaan in de eerste dagen me kippenvel bezorgde, en dat was Love is All van The Tallest Man on Earth. Dit is de artiestennaam van een Zweedse singer-songwriter, en het nummer staat op zijn laatste album The Wild Hunt.

Love is All kennen we natuurlijk ook van Roger Glover, de basist van Deep Purple, die het op één van zijn solo albums zette. Maar het nummer is natuurlijk vooral bekend door de clip met de kikker en de verleidelijke zangmelodie van de vorig jaar overleden Ronnie James Dio. Deze werd door het tijdschrift vlak voor zijn overlijden in uitgeroepen tot ‘Best Metal Singer’. En dat was hij – met een nipte voorsprong op Jørn Lande (Masterplan) en Bruce Dickinson (Iron Maiden). De rockgod is dood, we zullen hem missen.

Dio was de ultieme rocklegende van Jack Black, de acteur/Kung Fu Panda/front-man van Tenacious D. En ook ík ben opgegroeid met de klassiekers die hij maakte in zijn carrière van ruim 50 jaar, en vooral tijdens zijn tijd bij Rainbow, Black Sabbath, en onder zijn eigen naam bij Dio.

The Tallest Man on Earth – Love is All

Roger Glover ft. Ronnie James Dio – Love is All

19
Sep 10

(I’ll Be) By Your Side

Een lekkere lazy zondagochtend. Gisteren was ik op een verjaardag van iemand die ik nog geen jaar ken. Met allemaal vrienden die ik net zo lang of nog korter ken. Op de fiets naar huis verwoorde A. het goed: Hoe vaak ontmoet je nou veel nieuwe mensen? Vroeger waren de vrienden die je van je studie overhield je vrienden, plus nog een sportclub, collega’s en familie. En nu?

Dankzij Twitter heb ik er een hele groep vrienden bij gekregen. Vrienden waar ik op kan rekenen, waar ik leuke dingen mee doe, die ik veel geef en waar ik ook heel veel van terugkrijg. En dankzij Twitter ga ik over twee weken weer aan het werk. Het heeft me meer gebracht dan ik dacht, toen ik me in april 2007 aanmeldde. Ik ga er zelfs mijn werk van maken.

Sally Shapiro – I’ll Be By Your Side

Sade – By Your Side

(ook zo’n mooie twittertaart of een ander soort taart? Zaligzoet maakt hem met alle liefde voor je!)


Sennheiser Adidas Headphones