Twee keer per week sta ik in de sportschool op kantoor. Om het sporten wat te verlichten, heeft onze fysio een playlist gemaakt met wat fijne hitjes. Een van de hitjes is het oude Don’t Call Me Baby van Madison Avenue. Een eendagsvlieg die dankzij deze hit een International Dance Award won, voor Destiny’s Child, ‘N Sync, Britney en Madonna.
Ik wist dat de basis van het nummer gesmapled was van een redelijk obscure Italo track, Ma Quale Idea van Pino D’Angio, omdat hij voorkomt op het mixalbum Back To Mine van Röyksopp. Ma Quale Idea is een echte discohit geweest. Maar wat ik niet wist, is dat Pino de baslijn ook weer had geleend.
Het origineel komt namelijk van Ain’t No Stopping Us Now van McFadden & Whitehead. Hoewel ook dat een heel bekend nummer is, was het me nog niet opgevallen dat hij daar vandaan kwam. Het is voor McFadden & Whitehead hun doorbraak geweest, en hierna hebben ze nog een aantal kleinere hits gehad.
Tot slot heeft de baslijn ook een invloed gehad in de Hiphop-scene. Jocko Henderson was de eerste hiphopper uit Philadelphia die hem gebruikte in Rhythm Talk en eind jaren ’70 zo als een van de eerste niet-New Yorkers ook hiphop populair maakte.
Madison Avenue – Don’t Call Me Baby
