Duurt Lang

16.10.2014 | 0 reacties
Victor | Huffington Post
Tweet this | Share this | Pin It

at the movies, cover, male singer/songwriter, puik geproduceerd
, , , , , ,

Chanel

16.10.2014 | Victor | Huffington Post

chanel-no-5

Gisteren ging ‘ie in première: de nieuwe commercial van Chanel. In de hoofdrollen Gisele Bundchen en Michiel Huisman, die een stel met problemen spelen. Want deze commercial is anders dan een gewone tv-reclame. In goede traditie is het meer een korte film geworden. De grens tussen clips, reclames en film is steeds vager aan het worden. Het gaat er tegenwoordig vooral om dat het mooie content is die mensen willen delen. En dat gebeurt veel.

Om deze korte film, want dat is het toch eigenlijk, te regisseren is niemand minder dan Baz Luhrmann aangetrokken. Hij is natuurlijk bekend van Moulin Rouge, Australia, The Great Gatsby en Romeo+Juliet. Als hij iets maakt, zie je zijn hand in alle details, en hij weet elke keer een hele speciale stijl neer te zetten. Ook zijn muziekkeuze is vaak erg anders dan anders. In Moulin Rouge liet hij Ewan McGregor en Nicole Kidman al bekende hits zingen, door Romeo+Juliet werd When Doves Cry van Prince weer een hit, en in The Great Gatsby liet hij Jay-Z horen tijdens feestjes in de tijd van de jaren 20.

Het is dan ook niet vreemd dat hij voor deze trailer ook een bijzondere cover gebruikt. You’re The One That I Want is bekend uit Grease, iedereen kent het origineel door en door, en daardoor is het nog moeilijker om er een goede cover van te maken. Maar het is de Amerikaan Lo Fang gelukt. You’re The One That I Want staat op zijn debuutalbum Blue Film, wat in februari is uitgekomen. Hij lijkt in muzikaal opzicht een beetje op James Blake. Hij maakt van het nummer een downtempo versie met minimale orkestratie. En dat is wat je bij covers vaak het beste kan doen: zo ver mogelijk weg blijven van het origineel. Ik vind het een heel geslaagde versie die uitstekend past bij de korte video van Chanel.

06.10.2014 | 0 reacties
Victor | Fanart.TV
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, kent u deze nog-nog-nog?, muziekhistorie, persoonlijke plaat, tips van de chef, vakwerk
, , ,

Mr. Guder

06.10.2014 | Victor | Fanart.TV

carpenters

Een paar weken geleden, ik had mandag en was alleen thuis met Boris. Lekker spelen, keten en stoeien. En daarna even uitrusten met limonade en een koekje. Het juiste moment om fijne rustige muziek op te zetten. The Carpenters pasten perfect bij het moment.

Close To You, We’ve Only Just Begun en Ticket To Ride. Prachtige liedjes, met de geweldige arrangementen van Richard Carpenter en de engelachtige stem van Karen Carpenter. Maar toen kwam een liedje wat ik nog niet kende: Mr. Guder. Het staat op Close To You, en is de B-kant van Jambalaya, maar heeft het nooit op eigen kracht gehaald. Terwijl het juist een van de beste voorbeelden is van de prachtige harmonieën die ze hebben voortgebracht.

Mr. Guder gaat over een oude baas van Richard, uit de tijd dat hij nog in Disneyland werkte. Vic Guder had nogal conservatieve denkbeelden en was alleen bezig met zijn eigen werk en zijn eigen plek. Hij vond zichzelf de perfecte werknemer terwijl hij juist het tegenovergestelde was. In Mr. Guder nemen Richard en Karen muzikaal wraak op hem, hoewel Richard later zegt dat hij hem juist dankbaar is.

Het lied zelf is geweldig. Easy-listening zoals je het kent van de Carpenters. Goede tempowisselingen, fantastische harmonieën. Het trekt je mee om je dan weer even los te laten, te laten zweven en je daarna weer mee te nemen. En na krap twee minuten is het afgelopen.. denk je. Maar dan begint het pas echt. Bijna minimal scatten Richard en Karen a capella om het daarna tweestemmig zingend af te maken. En wederom op het verkeerde been komt de dwarsfluit van het begin om het lied helemaal af te ronden. Zo hoor je ze niet vaak meer.

25.09.2014 | 0 reacties
Victor | Sandberg&Timonen
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, beats en bliepjes, muziekhistorie, persoonlijke plaat, puik geproduceerd
, , , , ,

The Inevitable End

25.09.2014 | Victor | Sandberg&Timonen

Sandberg-Timonen-Car

Later dit jaar brengt Röyksopp hun laatste traditionele album uit. The Inevitable End is volgens hen een combinatie van het instrumentale Senior, het poppy Junior en het conceptuele The Understanding. In een interview met het Noorse P3.no laten Svein en Torbjørn weten dat ze klaar zijn met het albumformat. Het beperkt ze in hun creatieve vrijheid.

Na The Inevitable End blijven ze zeker muziek maken, en uitbrengen, maar in andere formats. En dat vind ik een hele opluchting. Ze zijn een van de eerste bands die de stap vooruit durven te zetten naar een wereld waar streaming en losse nummers belangrijker voor de luisteraars zijn dan een album. Een album had de kunstmatig opgelegde beperking van een x aantal minuten, eerst op vinyl en later op CD. Met de onbeperkte ruimtes op servers en streamingsites overal gelden die beperkingen niet meer. Maar wat heeft dat voor invloed op de muziek die wordt gemaakt? Ik ben erg benieuwd waar de toekomst naartoe gaat. En Röyksopp is dat volgens mij ook.

22.07.2014 | 0 reacties
il Frodo | Steve Angello - Wasted Love (YouTube)
Tweet this | Share this | Pin It

dance, gastblog, ingezonden stukken, puik geproduceerd
, , , ,

Wasted Love

22.07.2014 | il Frodo | Steve Angello - Wasted Love (YouTube)

Steve Angelo - Wasted Love

Stuur maar iets door als je iets van Steve Angello hebt, zei hij, ondergetekende tegen Eindbaas Victor, die hem net iets doorgestuurd had van Steve Aoki. Omdat Steve Aoki een beetje de vaandeldrager is van alles van wat tegenwoordig in Amerika EDM genoemd wordt en gekenmerkt wordt door het David Guetta meets Will.i.am meets elke-drie-minuten-een-massive-drop-geluid… En omdat Steve Angello, als één van de drie masterminds achter The Swedish House Maffia, gewoon wéét hoe je een reteslimme en commerciële extase-house-productie, zoals One in elkaar draait (hier the making of… Aanrader voor producofielen!). Voor veel mensen een dunne scheidslijn, voor mij het verschil tussen het uitmelken van een formule en gewoon perfect vakmanschap.

En dus deed Eindbaas Victor dat, een paar dagen later. Steve Angello sturen. En niet zomaar  Steve Angello. Maar de nieuwe en eerste officiële commerciële solo-single van Steve Angello: Wasted Love. Met als gastvocalist Dougy Mandagi. Je weet wel. De zanger van The Temper Trap. Die andere band waar ondergetekende zo gecharmeerd van is en al eerder één (nee, maar liefst twéé) keer over schreef op Duurt Lang Muziekblog. Weer zo’n lekker wegluisterend stadion-houseplaatje. En dito feelgood muziekvideo.

Want soms krijg je gewoon wat je vraagt. En duurt het dus niet zo lang.

Lekker plaatje. Zeker geen verspilde liefde.

01.05.2014 | 0 reacties
Victor
Tweet this | Share this | Pin It

dansplaat, lekker voor in de auto, lyrische lyrics, perfect popsong, toepasselijk
, , , , , , , ,

All I Do Is Win

01.05.2014 | Victor

logo-nederlandse-hartstichting_nieuw

Ik zit weer een een lekkere flow. Het is lente, mijn zoon doet het super goed, ik heb leuke vrienden, en ik ga volgende maand op vakantie. Wat wil je nog meer?

Nou, dat zal ik je vertellen: Ik heb weer een nieuwe baan. Na ruim een jaar bij een bureau te hebben gewerkt liep mijn derde contract af en was het tijd om eens rond te kijken. Binnen no time na mijn beslissing te vertrekken had ik al vier gesprekken geregeld. Binnen een tijdsbestek van nog geen twee weken heb ik twee gesprekken met de Hartstichting gehad en inmiddels kan ik zeggen dat ik per half Juni de nieuwe community manager ben.

De Hartstichting. Het is een kleine club, ongeveer 100 collega’s, die volop aan het transformeren is naar een commerciëlere manier van werken. Er moet tenslotte geld binnengehaald worden. Het mooie van werken voor een non-profit vind ik dat het geld dat binnen wordt gehaald niet naar een grote auto voor de baas gaat, maar juist wordt gebruikt voor onderzoek. Je bent bezig met iets goeds, en aan de andere kant is het brengen van je verhaal een stuk makkelijker: een stichting als deze staat tenminste ergens voor. Je hoeft geen hypocriet verhaal te vertellen.

Daarnaast kan ik een dag minder gaan werken. Elke maandag ben ik vrij en kan ik leuke dingen doen met mijn zoon. Samen naar de speeltuin, vliegtuigen kijken op Schiphol of een ijsje eten. Van die dingen die mijn vriendin nu makkelijker kan doen dan ik. Ik zie hem meer, wat de band nog sterker maakt en waardoor ik ook zekerder in mijn schoenen kom te staan over mijn rol als vader. Een echte win-win-win situatie dus.

En toen ik deze week via een video die mijn collega Chung deelde, het nummer All I Do Is Win ontdekte, was het precies het juiste nummer voor het juiste moment. Het is over-de-top commercieel (wat wil je, met T-Pain), en ik ga er enorm lekker op.