Paaspop

Dit weekend opent Paaspop het festivalseizoen. Een spannend moment voor me, want de start-up Flickfeeder waar ik in zit zet voor het eerst de deuren op een kier open. De foto’s die we maken op Paaspop zijn beschikbaar voor iedereen (via www.flickfeeder.com/paaspop2016), media, artiesten-managers, sponsors, organisatie. Omdat we heel snel beeld hebben kunnen we heel actueel zijn. Op dit moment is Typhoon bijvoorbeeld nog aan het spelen, maar hebben wij al foto’s van hem live:

PP20160327_Mike_BreeuwerIMG_8950_16651306

PP20160327_Mike_BreeuwerIMG_9036_17727211

PP20160327_Mike_BreeuwerIMG_9053_18708779

Het vervolg? Partijen die er belang bij hebben snel beeld te hebben van hun evenement zien te strikken om het systeem te gaan gebruiken. Ben je of ken je zo’n partij? Laat het me dan weten!

Swinder

swinder

Een maand of twee geleden, begin April, deden we huizenruil met Mayke en Gijs. Ze hebben net als wij een kleine, en het was voor hen de eerste keer zonder kind op stap. De vorige keer dat we een huizenruil deden was al bijna een jaar geleden, dus het werd wel weer eens tijd.

Ook wij hadden onze boef achtergelaten bij mijn ouders, en zo kwam het dus dat we ergens in Friesland op een schimmig parkeerterrein onze sleutels uitwisselden. Wij reden door naar Groningen, zij naar Haarlem. In ons huis lag een lijstje met local-tips, en in hun huis was het niet anders. We hebben geprobeerd de hele lijst af te werken, maar het is helaas niet gelukt.

Een van de tips op de lijst was het fijne koffietentje Bij Britta, in de Oude Kijk in Het Jatstraat, een van de gezelligste winkelstraten van Nederland. Op zaterdagochtend hebben we er koffie en een taartje gehaald, een tijdschriftje gelezen en genoten van de zaterdagochtend. Op de achtergrond klonk de muziek van een Gronings bandje.
Het paste precies bij de tijd en plaats, en de mood waar we in waren. Ik probeerde te shazammen, maar het werd niet herkend. Gelukkig was de café-eigenaar zo aardig om de naam op te schrijven. En zo ontdekte ik dus de band Swinder. Onverstaanbaar, maar heerlijk voor de zaterdagochtend.

Serious Request

2014-12-21 21.23.54-2

Het is dit jaar voor het eerst in mijn stad, Haarlem. In de zomer mocht ik al mee brainstormen over de online aanpak, en nu staan ze er. Gisteren ben ik met twee impro-teamgenoten langs geweest om een cheque van ruim €900 langs te brengen.

Het heeft een beetje een carnavals-sfeer. Een hoop dronken jongeren, veel rotzooi, veel politie en eigenlijk weinig te doen. Op het grote plein staat iedereen eigenlijk een beetje aapjes te kijken en bier te drinken, maar de sfeer is overwegend positief. Dat het dag en nacht doorgaat zorgt ook voor de carnavals-sfeer.

Ik kijk er met een beetje jaloezie naar. De acties, het fondsenwervende, hoe gesmeerd het allemaal loopt en vooral de gigantische hoeveelheid aandacht die ervoor is. Dat moet ik met mijn eigen werk nog maar zien te bereiken. Daarentegen, zo’n concreet doel als het Rode Kruis heeft gekozen is natuurlijk veel tastbaarder dan onderzoek om ziektes te verminderen. Een gezondheidsfonds zal een minder groot publiek aanspreken dan een hulporganisatie.

Ik word me er ook weer bewust van dat ik eigenlijk helemaal geen radio meer luister. Ik mis hitjes van nu, en de dingen die ik zelf luister (ook nieuwere muziek) heeft de radio dan weer niet bereikt. Door het kijken en luisteren naar Serious Request ontdek ik gelukkig wel weer een lekker stampnummer om op hard te lopen: Runaway van Galantis. Zoals Ode To The Bouncer en Hello in eerdere jaren is het hard op weg om het anthem te worden van deze week.

Busy

een_volle_agenda_maar_nooit_druk

Zo schrijf je twee keer per week, en zo is het twee keer per maand. Ik heb het druk.

In vorige banen kwam het nog weleens voor dat ik een halfuurtje over had. In de zorgverzekeringen was het elk jaar maar zes weken echt druk, en in de bureauwereld is het altijd hollen of stilstaan. Projecten vielen nooit netjes achter elkaar, maar meestal met meerdere tegelijk.

En nu zit ik dus in een organisatie met de pieken wat beter verdeeld over het jaar. De ene piek in april, en de andere eind september. Nu dus. Naast het werk van community management zelf komt er ook veel extra’s bij kijken: mensen regelen, trainen, zaaltjes regelen, content (laten) maken, bloggers aanschrijven, en ondertussen ook nog meekijken op de inhoud. Je zou er moe van kunnen worden.

Het mooie van al die bedrijvigheid is dat ik er steeds bedrevener in word. Ik krijg mensen mee, kan mijn eigen mening steeds duidelijker overbrengen en verwoorden en heb binnen de organisatie in drie maanden al een redelijke reputatie opgebouwd. Van ‘die flexibele jongen’, tot ‘de improvisator’, maar ook degene die het allemaal wel even regelt. Ja, het gaat lekker. Mocht ook wel na de afgelopen jaren.

Nielson

nielson

Hij werd bekend met De Beste Singer Songwriter van Nederland (#DBSSW), wat zo’n anderhalf jaar geleden voor zijn doorbraak zorgde. Na singles Beauty & de Brains, Hoe en natuurlijk Mannenharten heeft hij, Niels Littooij, deze zomer weer een klapper van een hit met nog zo’n aanstekelijk nummer: Sexy Als Ik Dans.

Het lied gaat over eigenlijk alle mannen. Elke man voelt zichzelf helemaal de man als hij danst, en weet vaak dat het er objectief gezien niet uitziet. Of zoals Nielson het bezingt vanuit de vrouw: “wat ben je nou aan ‘t doen?” Het is ontzettend herkenbaar, de muziek is heerlijk onbezorgd en het nodigt uit tot dansen. Wat dan ook vrij massaal gedaan wordt, zoals op youtube te zien is.

Iets heel anders: vandaag bestaat Duurt Lang 5 jaar. Een mooie periode, waarin er zowel privé als zakelijk veel is gebeurd in mijn leven. Verhuizen, nog een keer verhuizen, vader worden, vier verschillende werkgevers. En het lijkt erop dat ik alles wel redelijk op rit heb. Hoe anders was dat vijf jaar geleden. Awel, misschien niet het juiste moment voor sentimenteel geneuzel :). We gaan door. Net als Nielson.