2WEI

Soms heb ik zo’n avond: Trailers kijken op de Apple TV. Te weinig tijd voor een serie, maar toch wil ik wat vermaak. Een paar bekende trailers, wat dingen waar ik al over gehoord heb, en vooruit, ook een epische actiefilm. In dit geval Valerian And The City Of A Thousand Planets. Ik had al wat posters gezien in de bioscoop waar ik zondag was en gezien de beelden leek het me wel de moeite waard.

In de trailer zit, zoals zo vaak bij epische trailers, heerlijk bombastische muziek. In dit geval meende ik zelfs Gangsta’s Paradise te herkennen. Shazam aangezet; en jawel, het klopte. Het was de versie van 2WEI, een Duits productieduo dat muziek maakt voor trailers, commercials en films. Christian en Simon heten ze.

Op Spotify ontdekte ik dat ze een heel album (Escape Velocity) vol met dit soort epische trailer muziek hebben. En sterker nog, bij de gerelateerde artiesten vond ik nog veel meer pareltjes. Er ging een wereld voor me open en ik waan me dankzij deze soundtracks al twee dagen een actieheld.

Melody Gardot

Hoe ik haar heb ontdekt weet ik niet meer, maar man man man man wat kan deze vrouw prachtig zingen. Melody Gardot is pas 31 en heeft al vier keer op het North Sea Jazz festival gestaan.

Dat het zover heeft kunnen komen kwam door het ongeluk dat haar op haar negende overkwam. Ze werd aangereden door een auto die door rood reed. Als gevolg daarvan moest ze lang revalideren. Onderdeel daarvan was muziektherapie, die bij haar dusdanig aansloeg dat ze zelf piano en gitaar is gaan spelen en liedjes is gaan schrijven. Nadat die door een lokaal radiostation in Philadelphia werden opgepikt ging het ineens hard voor Melody.

Our Love Is Easy komt van haar tweede en meest succesvolle album My One And Only Thrill. Het is een heerlijk gearrangeerd jazz-nummer dat zo uit de jaren dertig lijkt te komen. Je hoort de rook, de maffioso, het gokken en de whiskey. Het zou ook zo in een Bondfilm gebruikt kunnen worden. Muziek hoort te raken, emoties en associaties op te roepen, en dat is precies wat dit nummer bij me doet.

Batobe

Een tijdje geleden, in de zomer van vorig jaar, werd ik door Doris getipt over Batobe. Het vriendje van een van haar dochters had voor het eerst muziek uitgebracht onder zijn artiestennaam. Of ik het even wilde luisteren. Ik heb het op Spotify opgezocht, in m’n nummers gezet en er daarna eigenlijk geen aandacht meer aan besteed.

Maar Doris kent me. Ze kent me goed. Ze weet precies waar ik van hou en toen ik dus laatste een liedje in m’n geshufflede nummers langs hoorde komen en zag dat het van Batobe was kon ik een glimlach niet onderdrukken. Fijne beats, een goede productie en wat bliepjes. Hij heeft zelfs ook met Laura Tuk gewerkt.

En nu, ruim een jaar later is hij ook in het land opgepikt. Hij heeft op de popronde gestaan en vandaag is hij aangekondigd als een van de namen die volgend voorjaar op Grasnapolsky staan.

Around Town

Het is mijn zomerhit van het jaar; Around Town. Ook al is het nummer twee jaar oud en komt het van hun meest recente album Listen, pas deze zomer heb ik het pas echt ontdekt. Het gospelkoor is super-aanstekelijk, de gitaar-hooks zijn geweldig en het is heel lekker om mee te zingen, in de auto of op Den Haag Centraal. Voor mij hèt nummer van deze zomer.

Frankie Sinatra

The Avalanches zijn terug. 15 jaar geleden, in het najaar van 2000 brachten ze hun eerste album uit, Since I Left You. Het album is een samenraapsel van zo’n 3500 samples, en van de meeste samples konden ze niet achterhalen wie ze ook alweer gesampled hadden. Juist omdat het vooral een creatief project voor ze was en ze nooit de intentie hadden om het uit te brengen, laat staan dat ze verwachtten dat het zo’n succes zou worden.

Na zo’n megasucces, zijn de verwachtingen voor het tweede album natuurlijk groot. En nu, 15 jaar na Since I Left You is daar de opvolger: Wildflower. En ook bij deze opvolger hebben ze het helemaal bij elkaar gesampled. Een aantal vocalisten en muzikanten hebben op verzoek meegewerkt, maar ook zij hebben vooral samples aangeleverd waar The Avalanches dan zelf weer van alles mee konden doen.

De eerste single van het album is Frankie Sinatra. Waarop Frank overigens niet op te horen is, maar het refrein is gesampled uit het nummer Bobby Six Idol van Wilmoth Houdini, wat een lofzang is op de stem van Sinatra. Het refrein is zo catchy, dat ik het nummer al weken lang niet uit mijn hoofd krijg. Ik denk dat dit mijn soundtrack voor de zomer van 2016 gaat worden, of misschien stiekem al is.