Duurt Lang

14.07.2014 | 0 reacties
il Frodo | Light and Magic: Water by Xanthic
Tweet this | Share this | Pin It

female singer/songwriter, gastblog, pop, tips van de chef, zelfde titel, ander nummer
, , , ,

Magic

14.07.2014 | il Frodo | Light and Magic: Water by Xanthic

Light and Magic: Water by Xanthic

Als kind hebben we door de sprookjes die ons voorgelezen werden door papa en mama aan de rand van ons bed leren geloven in twee dingen: magie en de liefde. Misschien wel de twee belangrijkste dingen die het leven écht de moeite waard maken. Alleen hebben we in de loop der jaren door het leven zelf geleerd dat je vaak, dat wat op het eerste gezicht magie lijkt, maar beter niet teveel kunt geloven en dat liefde die je leert kennen niet altijd even magisch blijkt te zijn als hij leek te worden.

Zoals breed uitgemeten in de pers, bleek zélfs het sprookjeshuwelijk tussen Chris Martin (van Coldplay) en Gwyneth Paltrow (van Iron Man) vatbaar voor de greep van de grote boze mensenwerkelijkheid – en in het liedje Magic bezingt Chris met een benijdbare hoop de nog immer zegevierende magie in hun daardoor juist schrijnend zichtbare sleets geworden liefde, met de aandoenlijkheid vasthoudendheid van de oude indiaan die een regendans doet in tijden van droogte.

Tina Dico (of Dickow, zo u wilt), die ik wonderbaarlijk pas sinds kort heb leren kennen, is een briljante singer-songwriter uit Denemarken. Ze bezingt in Magic met rake zinnen de romantische eenzaamheid van een vluchtige one-night stand – en je hebt het gevoel alsof je erbij staat en voelt wat zij voelt. Want we kennen allemaal het bleekgewassen sprookje van de liefde. Van alles wat kon zijn en het niet werd en van alles wat eens was maar nooit echt helemaal hetzelfde bleef.

Maar gelukkig voor ons allemaal blijft de liefde toch ondanks dat alles in ons sluimeren als het naïeve kind dat we allemaal eens waren. Omdat we ook allemaal diep van binnen weten, dat je voor echte magie juist af en toe tegen beter weten in moet blijven durven geloven.

Ik kijk erg uit naar het concert van Tina Dico, 1 december 2014 in het Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam (kaarten). Hopelijk duurt het niet al te lang voordat de heren van Coldplay ook weer data van een nieuwe tour bekend maken…

09.07.2014 | 0 reacties
Victor | Souffle Bombay
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, dansplaat, perfect popsong, tips van de chef
, ,

Salsa Tequila

09.07.2014 | Victor | Souffle Bombay

Tequila Avocado Salsa

Vorige week deelde Rianne een video’tje op facebook. Het was Salsa Tequila van Anders Nilsen en volgens haar werd dit dè zomerhit van 2014. Als zelfbenoemd kenner kon ik dus niet anders dan even kijken.

Het begint met een sketch. Drie vrienden zitten te chillen als er een blonde Zweed de kamer binnenkomt met een CD’tje in zijn hand. Hij vertelt dat hij een zomerhit heeft gemaakt. Hij voldoet aan alle eisen: saxofoon-hook, lyric video en natuurlijk Spaanse teksten. En de twist in deze is dat de Spaanse teksten grammaticaal volledig onlogisch zijn. Het is meer een opsomming van Spaanse woorden die je vaak hoort. Salsa en Tequila zijn natuurlijk de belangrijkste, en ook Cerveza en Corazon komen in het refrein voor. Daarnaast draaft er een legertje Spaanstalige celebrities op, van Salma Hayek en Ricky Martin tot Eva Mendez en Antonio Banderas.

Ik vind het een heerlijk catchy liedje, en stoor me er helemaal niet aan dat het nergens op slaat. Dat maakt het denk ik juist tot een goede zomerhit en super makkelijk om mee te zingen. Een zeer geslaagde poging, als je het mij vraagt.

26.06.2014 | 0 reacties
Victor | Kazemier.tv
Tweet this | Share this | Pin It

ken ik jou niet ergens van?, persoonlijke plaat, tips van de chef, weer eens wat anders
, , , , ,

De Man In Het Midden

26.06.2014 | Victor | Kazemier.tv

demaninhetmidden-bartjankazemier

We hebben een heuse auteur in ons midden. Eerder dit jaar hoorde ik bij toeval dat gastblogger Bart-Jan, die me af en toe voorziet van uitstekende concertrecensies, een boek had geschreven. Vorige maand kwam dan eindelijk zijn debuut De Man In Het Midden uit. En ik was natuurlijk bij de boekpresentatie.

De boekpresentatie is niet zo glamoureus als het klinkt. De schrijver in kwestie wordt temidden van zijn vrienden en familie toegesproken door mensen van de uitgeverij, en in Bart-Jans geval ook door zijn mentor, Willem Hoogendoorn. Een vrij onbekende naam, dacht ik eerst, maar wat had ik het mis.

Bart-Jan heeft het manuscript van de allereerste versie van zijn boek naar een aantal uitgeverijen opgestuurd. Keer op keer krijg hij een afwijzing, soms zelfs niet eens een reactie. Tot op een moment hij een mailtje kreeg van Willem. Hij zag er wel wat in, maar er moest nog een boel aan gebeuren. Bart-Jan googelde zijn naam en kwam erachter dat hij onder een pseudoniem schrijft. Willem Hoogendoorn is in de literaire wereld niemand minder dan Thrillerkoning Tomas Ross.

Samen hebben ze geschaafd en gesneden, geschrapt en gewreven, tot De Man In Het Midden het boek werd waar ze allebei erg graag de wereld in mee wilden. En zo was het dus ineens eind mei, en werd het boek gepresenteerd in de Nieuwe Boekhandel in Bos En Lommer. Benieuwd als ik was heb ik het boek natuurlijk meteen aangeschaft en laten signeren. Niet veel later ging ik op vakantie en begon ik te lezen.

De Man In Het Midden gaat over Max, een falende advocaat, die door een mediamagnaat wordt ingelijfd om zijn zaakjes te regelen. Hij raakt steeds dieper verstrikt in de organisatie die draait om macht en geld. Verder zal ik niet spoileren. Ik vond het boek erg goed, met mooie motieven en symboliek (het schaakbord met name). Dat er een personage in zit die Victor heet maakt het natuurlijk extra speciaal, hoewel ik denk dat elke overeenkomst met de realiteit puur op toeval berust. Al met al ben ik toch een klein beetje trots dat we een echte thrillerauteur in ons midden hebben.

23.06.2014 | 0 reacties
Victor | Mecanicomusic.com
Tweet this | Share this | Pin It

beats en bliepjes, electro, ingezonden stukken, tips van de chef, toepasselijk
, ,

Chili: Mecanico

23.06.2014 | Victor | Mecanicomusic.com

mecanico

In het kader van Nederland-Chili, vandaag een Chileense groep. Mecanico maakt fijne elektronische liedjes, zoals je op hun debuutalbum M uit 2013 kunt horen. Lekker zomers, in de hoek van Miami Horror, Chromeo, een vleugje Royal Concept en andere pop-electronica-acts.

Ze bestaan sinds 2010, zijn met zijn vijven en hebben al op de Chileense Mysteryland en Lollapalooza gestaan. Ze doen het dus best goed. Laten we hopen dat het het enige goede is wat we vandaag uit Chili horen.

27.05.2014 | 0 reacties
Victor | Kacper Kasprzyk
Tweet this | Share this | Pin It

album review, beats en bliepjes, instrumentaal, perfect popsong, persoonlijke plaat, tips van de chef
, , , , , ,

[EP] Röyksopp & Robyn Do It Again

27.05.2014 | Victor | Kacper Kasprzyk

Do-It-Again

Röyksopp en Robyn werkten al eerder samen. Op Junior van Röyksopp verscheen The Girl And The Robot, en op Body Talk van Robyn verscheen None Of Dem. De samenwerking was prettig en legde hun beider carrières zeker geen windeieren. Ze hebben zelfs weleens samen opgetreden.

En nu hebben ze samen een EP gemaakt. Vijf nummers, als band. Het resultaat is meer dan de som der delen. Natuurlijk zijn er herkenbare onderdelen terug te horen, maar het is voor fans van beide artiesten een interessante EP. Overigens gaan ze deze zomer ook samen op tour om de boel te promoten. En tijdens de tour spelen ze al hun samen gemaakte nummers, plus apart van elkaar nog een paar. Jammer dat ze Nederland waarschijnlijk niet aandoen.

Maar goed, de EP dus. Hij opent met het bijna tien minuten durende Monument. Het is een nogal melancholisch nummer, rustig en met een vrij duistere toon. De kern van het nummer is eigenlijk in een minuut of vier, vijf al bereikt, de rest is eigenlijk een erg lange outro. Niet dat daar iets mis mee is, integendeel.
Daarna volgt Sayit (inderdaad, zonder spatie). Het staat in contrast met Monument, want heeft een veel stevigere beat en vervormde stemmen. Het is een beetje in de lijn van None Of Dem. Dansbaar, pittig en wat experimenteler.
Do It Again is het middelpunt van de EP. Het is uitgebracht als single, en volgens mij terecht. Het is een echt popnummer, en is echt een combinatie van het beste van twee werelden. Robyn is op haar top, het nummer is op haar lijf geschreven. De productie is op en top Röyksopp met bijzondere geluiden, bliepjes en soundscapes. Refrein, couplet, break, het heeft alles.
Na dit hoogtepunt volgt Every Little Thing. Dit nummer qua instrumentatie en tempo doet heel erg denken aan Something In My Heart, wat Röyksopp met Jamie van Irrepressibles heeft gemaakt, de B-kant van Running To The Sea. Ook hier komt Robyn’s stem weer perfect uit bij de muziek. Vooral de stukken waar ze haar eigen stem overdubt zijn prachtig.
De afsluiter heeft als titel Inside The Idle Hour Club. Een bijzondere keuze, omdat het leden-deel van de Röyksopp-site al jaren The Idle Hour CLub heet. Het is een instrumentaal nummer, maar wederom goed gevuld met emotie. Als je je eraan overgeeft kan je alle kanten op worden geslingerd. Hij duurt tien minuten en is wat mij betreft een prima afsluiter om uiteindelijk weer met beide voeten terug op aarde te komen na de 35-minuten durende reis. Het maakt het mini-album compleet. Ik ben tevreden.