Semi-Charmed Call

semi-charmed-call

Call Me Maybe is een van de grote zomerhits van 2012. Inmiddels is het nummer van Carly Rae Jepsen helemaal kapot geparodiëerd en gemashupt. Zelf zo vaak dat er weinig eer meer aan valt te behalen. Totdat Chambaland er met zijn gouden handjes aan ging zitten.

De onbekende producer/remixer Chambaland heeft namelijk deze zomerhit vermengd met de Amerikaanse zomerhit van 1996, Semi-Charmed Life van Third Eye Blind. De catchy gitaarriffjes zijn vakkundig geshuffeld tot de juiste lengte en hoogte van Carly Rae en muziek en zang passen akelig goed bij elkaar. Het is een van de beste mashups van Call Me Maybe die ik heb gehoord, maar dat kan ook komen omdat ik een ontzettend goede band met Semi-Charmed Life heb.

30DSC day 03 :a song that makes you happy

semi-charmed

Een van de nummers waar ik altijd al een zwak voor heb gehad is het vrolijke Semi-Charmed Life van Third Eye Blind. Hoewel het tekstueel minder vrolijk is omdat het gaat over een jongen die net gedumpt is, zijn de du-du-du’s aan het begin van het nummer voor mij het teken om los te gaan.

Misschien wordt ik ook zo blij van het nummer omdat ik er gewoon goede herinneringen aan heb. De laatste jaren van de middelbare school, heerlijke lange dagen, op de fiets naar huis meezingend met teksten waarvan ik geen idee had waar het over ging en wat voor gevoelens er omschreven werden. Ik beloofde mezelf toen dat als ze ooit in Nederland op zouden treden, ik er naartoe zou gaan. En vorig jaar was dat ook zo. Een avond om nooit te vergeten.

Semi-Charmed Life

semicharmedlife

Het nummer wat ik altijd met mijn jeugd zal associëren, is nu gecovered door Andrew van Songs To Wear Pants To. Op die site maakt hij liedjes op aanvraag. Wil je een liedje over roze eenhoorns die op regenbogen dansen, hij maakt het voor je, wil je YMCA als liftmuziek, hij maakt het voor je.

Een van zijn bezoekers daagde hem uit om van teenage-anthem Semi-Charmed Life een hele, hele, heeele trage piano versie te maken. En Andrew deed het. Hij gebruikte alleen het refrein, omdat het anders veel te lang zou duren, langer dan de tijd tot Third eye Blind weer een hit zou scoren.. maar dat zijn niet mijn woorden.

Losing A Whole Year

calendar

Het hoge woord is eruit, de kogel is door de kerk, de soep kan opgediend worden: ik heb per 1 oktober weer werk. Mijn eerste sollicitatiegesprek na mijn stage bij Fortress verliep zo goed dat ik inmiddels een aanbod heb gekregen, en geaccepteerd. Mijn blijdschap grenst aan het onmogelijke, en schommelt tussen euforisch en manisch.

Met deze baan is een einde gekomen aan een jaar van onzekerheid, ups en downs, nieuwe en oude dingen. Een jaar van uitslapen, stilstaan, een blog bouwen, zelfstandig ondernemer worden, groeien, autodidact amateur-programmeur worden. Een jaar van onrust en financiële onzekerheid. Stabiliteit en zekerheid zijn de nieuwe kernwoorden. Kom maar door met die toekomst!

Third Eye Blind #4 (slot)

ursamajor

Als einde van de reeks over Third Eye Blind het meest recente album, Ursa Major (Latijns voor Grote Beer – het sterrenbeeld).

Ursa Major kwam dit jaar uit, na zes jaar stilte. Interne strubbelingen (bassist Arion stapte uit de band) en een writer’s block waren de oorzaken van dit lange gat.

Ursa Major komt in eerste instantie op me over als ‘meer van hetzelfde’. Na een carriere van zo’n 15 jaar zou je toch wel enige progressie kunnen verwachte van een band. Aan de andere kant, ze doen waar ze goed in zijn. Een moeilijk dilemma dus voor mij als fan. Een paar keer luisteren levert de conclusie op dat dit album minder is dan Out Of The Vein en het debuutalbum, maar nog wel beter dan Blue. Voornamelijk de persoonlijkere nummers trekken me meer aan. Ik kan me er gewoon meer bij voorstellen. Daarnaast wordt het ongeloofwaardig als een zanger 15 jaar verder nog steeds over drugs en sex zingt.

Uitzonderlijke nummers van Ursa Major zijn voor mij toch wel Don’t Believe A Word (de eerste single), Bonfire (de tweede single) en Why Can’t You Be. Al moet ik ook opmerken dat twee nummers van de tussendoor verschenen EP Red Star (Red Star en Non-Dairy Creamer) me ook erg goed in het gehoor liggen en niet over het hoofd gezien mogen worden. Wederom dus vijf nummers die zeer de moeite waard zijn.

De conclusie van deze serie is dus de volgende:

Na het debuutalbum is Third Eye Blind eigenlijk nooit meer de oude geweest. Zoals vaker is het eens zo frisse en nieuwe geluid verworden tot het handelsmerk van een band en klinken na 4 albums veel nummers hetzelfde. Toch blijven het zeker kwaliteitsnummers en mag Third Eye Blind na 15 jaar terugkijken op een mooie carriere tot dusver. De eindstand is uiteindelijk dus:

  1. Third Eye Blind (1997)
  2. Out Of The Vein (2003)
  3. (Red Star – EP) (2008)
  4. Ursa Major (2009)
  5. Blue (1999)