Secret Garden

Een tijdje geleden hoorde ik de nieuwe van Guus Meeuwis; Jij Bent De Liefde. Een gevoelige ballad met een mooie liefdestekst zoals Guus ze zo mooi kan schrijven. Een prachtige song om je partner mee te verrassen, of om te gebruiken bij een aanzoek. Het blinde vertrouwen in je partner, wat je ook in andere nummers van Guus terughoort, lijkt zijn handelsmerk te worden.

In het nummer samplet hij Bruce Springsteen, maar dan een paar noten lager. Secret Garden, bekend geworden van de film Jerry Maguire. Ook een liefdesliedje, maar wel net even anders: bij Bruce heeft het meisje altijd wat te verbergen in haar geheime tuin. En daar zit hem de spanning: het wantrouwen van Bruce staat in schril contract met Guus.

Contact

ufo-photographed-by-apollo-17

Een van de meest bijzondere nummers van Random Access Memories is het slotnummer Contact.

Het verhaal lijkt op een astronaut die contact heeft met de aarde, een UFO ziet en daarna het contact verliest. Je hoort een stem die vertelt:

Hey Bob I’m looking at what Jack was talking about and it’s definitely not a particle that’s nearby. It is a bright object and it’s obviously rotating because it’s flashing, it’s way out in the distance, certainly rotating in a very rhythmic fashion because the flashes come around almost on time. As we look back at the earth it’s up at about 11 o’clock, about maybe ten or twelve diameters. I don’t know whether that does you any good, but there’s something out there.

Dat het over een UFO gaat is heel plausibel. Sterker nog, het is de astronaut Eugene Cernan van de Apollo 17-missie die je hoort. Deze missie was de laatste bemande maanmissie, in 1972.

Maar nou kun je de tekst ook anders interpreteren. Het hele Daft Punk-album gaat natuurlijk over Disco, inclusief verschillende mensen die allemaal hun eigen invloed hebben gehad op de disco: van Giorgio Moroder tot Pharrell. Elk nummer verwijst wel op zijn eigen manier naar een tijdperk of een gerelateerd genre. En de quote slaat natuurlijk ook op Disco: het pulseert in een ritme, de flitsen van een helder draaiend object (discobol?) komen heel regelmatig voorbij. En het is 12 diameters: de meeste disco-hits werden uitgebracht op 12 inch platen.

En dan, de orgels. Het past zo briljant bij de sfeer die het nummer ademt. Jaren zeventig. Disco. Het kan ook niet anders of deze orgels zijn gesampeld. En ja hoor, dankzij een collega hoorde ik dat het van We Ride Tonight van de Australische band Sherbet is gehaald. Helaas is de sample uit 1981, en niet 1972. Dat zou te mooi geweest zijn.

True

True

Wederom dankzij Spotify kwam ik vorige week PM Dawn’s Set Adrift On Memory Bliss weer tegen. Een fijne nineties-hit die daarna nooit meer door de broers Cordes is overtroffen.

Ik kon hem zo weer mee neuriën. Het ha-ha-haaa-ha is echt te catchy… maar wacht eens, dat heb ik eerder gehoord. Een korte zoektocht leidde me naar Spandau Ballet. De sample kwam uit hun grootste hit True. De sample is netjes betaald en het heeft beide artiesten dus geen windeieren gelegd. Zanger Tony Hadley van Spandau Ballet heeft zelfs nog een korte cameo in de clip van PM Dawn.

En het nummer over Marvin Gaye (“Listening to Marvin, all night long“) blijkt nog meer hits te hebben geïnspireerd. Zo is het stuk vanaf 4:20 een op een overgenomen in het refrein I Want It That Way van de Backstreet Boys. Wie had dat gedacht?

Supercar

SupercarGattiger

Er zijn van die one-hit-wonders, die zijn zo obscuur dat zelfs de kenner ze niet meer herinneren. Van die liedjes die één keer op radio zijn geweest en daarna nooit meer worden gedraaid. Tonite is zo’n nummer. Hij schopte het niet verder dan de tipparade.

De Italiaanse producer Alex Gaudino bracht het nummer eind jaren negentig uit onder het pseudoniem Supercar en mijn broer en ik waren er meteen weg van. De Franse italodisco-invloeden waren niet van de lucht en het paste perfect in het rijtje Cassius en Daft Punk. Goeie beats, een vervormde stem en gewoon een lekkere drive. In Italië is het een flinke hit geweest, mede dankzij de sample uit de tekenfilm Supercar Gattiger die velen daar herkenden uit hun jeugd. Het origineel is overigens toegeschreven aan Superobots and Rocking House, die op hun beurt weer soundtrackkoning Ennio Morricone sampleden.

Renoma Street

Afgelopen week deed een gerucht de ronde. De Franse grootheden Daft Punk zouden – uit het niets – een nieuwe single uitbrengen. Hun Tron-avontuur is alweer even geleden, dus op zich een goed verhaal. Nu word er vrij snel gehypet rondom het mysterieuze duo (zoals bij ‘The Third Twin’, de schuilnaam waaronder ze een alternatieve Tron-soundtrack gemaakt zouden hebben), dus ook hier was weer enige terughoudendheid geboden.

Renoma Street, zou zou de single gaan heten. Het is een bestaand café in Parijs, maar veel meer was er niet bekend. In no time doken alle fans erop, en al gauw bleek dat het weer om een hoax ging. Een blad had bij wijze van grap de naam van de single tussen de ‘aangekondigde tracks’ gezet, met dit als gevolg. De jongens van Tesla55 doken er ook meteen op in en maakten een nummer getiteld Renoma Street waarin ze de stijl van Daft Punk imiteerden en stukjes uit Never Gonna Give you Up sampleden.. een leuke verwijzing naar de 1-aprilgrap van Youtube uit 2008 waarbij alle filmpjes van de voorpagina verwezen naar de hit van Rick Astley. En en passant is het gewoon een van de betere remixen van Rick’s hit.