Duurt Lang

26.06.2014 | 0 reacties
Victor | Kazemier.tv
Tweet this | Share this | Pin It

ken ik jou niet ergens van?, persoonlijke plaat, tips van de chef, weer eens wat anders
, , , , ,

De Man In Het Midden

26.06.2014 | Victor | Kazemier.tv

demaninhetmidden-bartjankazemier

We hebben een heuse auteur in ons midden. Eerder dit jaar hoorde ik bij toeval dat gastblogger Bart-Jan, die me af en toe voorziet van uitstekende concertrecensies, een boek had geschreven. Vorige maand kwam dan eindelijk zijn debuut De Man In Het Midden uit. En ik was natuurlijk bij de boekpresentatie.

De boekpresentatie is niet zo glamoureus als het klinkt. De schrijver in kwestie wordt temidden van zijn vrienden en familie toegesproken door mensen van de uitgeverij, en in Bart-Jans geval ook door zijn mentor, Willem Hoogendoorn. Een vrij onbekende naam, dacht ik eerst, maar wat had ik het mis.

Bart-Jan heeft het manuscript van de allereerste versie van zijn boek naar een aantal uitgeverijen opgestuurd. Keer op keer krijg hij een afwijzing, soms zelfs niet eens een reactie. Tot op een moment hij een mailtje kreeg van Willem. Hij zag er wel wat in, maar er moest nog een boel aan gebeuren. Bart-Jan googelde zijn naam en kwam erachter dat hij onder een pseudoniem schrijft. Willem Hoogendoorn is in de literaire wereld niemand minder dan Thrillerkoning Tomas Ross.

Samen hebben ze geschaafd en gesneden, geschrapt en gewreven, tot De Man In Het Midden het boek werd waar ze allebei erg graag de wereld in mee wilden. En zo was het dus ineens eind mei, en werd het boek gepresenteerd in de Nieuwe Boekhandel in Bos En Lommer. Benieuwd als ik was heb ik het boek natuurlijk meteen aangeschaft en laten signeren. Niet veel later ging ik op vakantie en begon ik te lezen.

De Man In Het Midden gaat over Max, een falende advocaat, die door een mediamagnaat wordt ingelijfd om zijn zaakjes te regelen. Hij raakt steeds dieper verstrikt in de organisatie die draait om macht en geld. Verder zal ik niet spoileren. Ik vond het boek erg goed, met mooie motieven en symboliek (het schaakbord met name). Dat er een personage in zit die Victor heet maakt het natuurlijk extra speciaal, hoewel ik denk dat elke overeenkomst met de realiteit puur op toeval berust. Al met al ben ik toch een klein beetje trots dat we een echte thrillerauteur in ons midden hebben.

27.05.2014 | 0 reacties
Victor | Kacper Kasprzyk
Tweet this | Share this | Pin It

album review, beats en bliepjes, instrumentaal, perfect popsong, persoonlijke plaat, tips van de chef
, , , , , ,

[EP] Röyksopp & Robyn Do It Again

27.05.2014 | Victor | Kacper Kasprzyk

Do-It-Again

Röyksopp en Robyn werkten al eerder samen. Op Junior van Röyksopp verscheen The Girl And The Robot, en op Body Talk van Robyn verscheen None Of Dem. De samenwerking was prettig en legde hun beider carrières zeker geen windeieren. Ze hebben zelfs weleens samen opgetreden.

En nu hebben ze samen een EP gemaakt. Vijf nummers, als band. Het resultaat is meer dan de som der delen. Natuurlijk zijn er herkenbare onderdelen terug te horen, maar het is voor fans van beide artiesten een interessante EP. Overigens gaan ze deze zomer ook samen op tour om de boel te promoten. En tijdens de tour spelen ze al hun samen gemaakte nummers, plus apart van elkaar nog een paar. Jammer dat ze Nederland waarschijnlijk niet aandoen.

Maar goed, de EP dus. Hij opent met het bijna tien minuten durende Monument. Het is een nogal melancholisch nummer, rustig en met een vrij duistere toon. De kern van het nummer is eigenlijk in een minuut of vier, vijf al bereikt, de rest is eigenlijk een erg lange outro. Niet dat daar iets mis mee is, integendeel.
Daarna volgt Sayit (inderdaad, zonder spatie). Het staat in contrast met Monument, want heeft een veel stevigere beat en vervormde stemmen. Het is een beetje in de lijn van None Of Dem. Dansbaar, pittig en wat experimenteler.
Do It Again is het middelpunt van de EP. Het is uitgebracht als single, en volgens mij terecht. Het is een echt popnummer, en is echt een combinatie van het beste van twee werelden. Robyn is op haar top, het nummer is op haar lijf geschreven. De productie is op en top Röyksopp met bijzondere geluiden, bliepjes en soundscapes. Refrein, couplet, break, het heeft alles.
Na dit hoogtepunt volgt Every Little Thing. Dit nummer qua instrumentatie en tempo doet heel erg denken aan Something In My Heart, wat Röyksopp met Jamie van Irrepressibles heeft gemaakt, de B-kant van Running To The Sea. Ook hier komt Robyn’s stem weer perfect uit bij de muziek. Vooral de stukken waar ze haar eigen stem overdubt zijn prachtig.
De afsluiter heeft als titel Inside The Idle Hour Club. Een bijzondere keuze, omdat het leden-deel van de Röyksopp-site al jaren The Idle Hour CLub heet. Het is een instrumentaal nummer, maar wederom goed gevuld met emotie. Als je je eraan overgeeft kan je alle kanten op worden geslingerd. Hij duurt tien minuten en is wat mij betreft een prima afsluiter om uiteindelijk weer met beide voeten terug op aarde te komen na de 35-minuten durende reis. Het maakt het mini-album compleet. Ik ben tevreden.

02.04.2014 | 0 reacties
Victor | Apollo 17
Tweet this | Share this | Pin It

persoonlijke plaat, sample
, , , , , ,

Contact

02.04.2014 | Victor | Apollo 17

ufo-photographed-by-apollo-17

Een van de meest bijzondere nummers van Random Access Memories is het slotnummer Contact.

Het verhaal lijkt op een astronaut die contact heeft met de aarde, een UFO ziet en daarna het contact verliest. Je hoort een stem die vertelt:

Hey Bob I’m looking at what Jack was talking about and it’s definitely not a particle that’s nearby. It is a bright object and it’s obviously rotating because it’s flashing, it’s way out in the distance, certainly rotating in a very rhythmic fashion because the flashes come around almost on time. As we look back at the earth it’s up at about 11 o’clock, about maybe ten or twelve diameters. I don’t know whether that does you any good, but there’s something out there.

Dat het over een UFO gaat is heel plausibel. Sterker nog, het is de astronaut Eugene Cernan van de Apollo 17-missie die je hoort. Deze missie was de laatste bemande maanmissie, in 1972.

Maar nou kun je de tekst ook anders interpreteren. Het hele Daft Punk-album gaat natuurlijk over Disco, inclusief verschillende mensen die allemaal hun eigen invloed hebben gehad op de disco: van Giorgio Moroder tot Pharrell. Elk nummer verwijst wel op zijn eigen manier naar een tijdperk of een gerelateerd genre. En de quote slaat natuurlijk ook op Disco: het pulseert in een ritme, de flitsen van een helder draaiend object (discobol?) komen heel regelmatig voorbij. En het is 12 diameters: de meeste disco-hits werden uitgebracht op 12 inch platen.

En dan, de orgels. Het past zo briljant bij de sfeer die het nummer ademt. Jaren zeventig. Disco. Het kan ook niet anders of deze orgels zijn gesampeld. En ja hoor, dankzij een collega hoorde ik dat het van We Ride Tonight van de Australische band Sherbet is gehaald. Helaas is de sample uit 1981, en niet 1972. Dat zou te mooi geweest zijn.

13.02.2014 | 0 reacties
Victor | Royksopp.com
Tweet this | Share this | Pin It

6 sterren, beats en bliepjes, persoonlijke plaat
, , ,

Something In My Heart

13.02.2014 | Victor | Royksopp.com

somethinginmyheart

Zo heel af en toe laten ze weer wat van zich horen, de mannen van Röyksopp. Vorig jaar brachten ze alleen Running To The Sea met Susanne Sundfør uit, en aan het einde van het jaar nog een liedje getiteld 2013.

Running To The Sea is prachtig, maar stiekem al ruim een jaar oud. Gelukkig had de single ook een B-kant, die minstens zo mooi was: Something In My Heart.

In Something In My Heart werken ze samen met Jamie van The Irrepressibles, voor wie ze eerder al In This Shirt remixten. Jamie heeft een geweldige falsetto-stem zoals ook Antony van the Johnsons er een heeft. De hoge stem met de duistere klanken van de muziek maakt van Something In My Heart een mysterieus nummer, soms zelfs onheilspellend. Onder de juiste omstandigheden kan dit nummer je kippenvel van kruin tot teen geven, geloof me.

Dat belooft nog wat voor het volgende album.

04.02.2014 | 0 reacties
Victor | rickdeleeuw.nl
Tweet this | Share this | Pin It

lyrische lyrics, male singer/songwriter, persoonlijke plaat, tips van de chef
, ,

Rick de Leeuw

04.02.2014 | Victor | rickdeleeuw.nl

rickdeleeuwbackgr

Je kent hem van de Tröckener Kecks, of van de Hema-reclames. Rick de Leeuw heeft een onmiskenbaar herkenbare stem en ik ben blij dat hij weer een album uit heeft.

Ik hou van de Kecks sinds Niemand Thuis. Een mooi beschrijvend, poëtisch epos. Toen ik tijdens de finale van het NK Airguitar Rick ontmoette, wist ik meteen: dit is een bijzondere man. In de vaderlandse popcultuur heeft hij een apart hoekje geclaimd en daar kan hij alles doen wat hij wil. Dichten, presenteren, zingen.

Zijn laatste album Beter Als is een heerlijk melancholische plaat. Ik kan verdrinken in de stem van Rick en de trage muziek wiegt me langzaam een trance in. Het is een serieuze plaat, en je moet er wel even voor gaan zitten, maar Rick stelt niet teleur. Met prachtige teksten en nog mooiere teksten neemt hij je mee in zijn wereld, om je na het laatste nummer verdwaasd achter te laten.