KOOS

KOOS

Afgelopen week werd ik gemaild door de Nederlandse artiest KOOS. Hij komt uit Rotterdam en maakt feelgood popmuziek. Zelf duwde ik hem meteen in het hokje van de Handsome Poets, maar hij kan meer.

Zijn debuut-EP Electric Carpet Ride (release-feestje op 8 maart in De Unie in Rotterdam, voor de liefhebbers), bestaat uit vijf heerlijk gezellige popliedjes die je zo mee kan zingen en die lekker radiovriendelijk zijn. Lekker uptempo, en de stem van KOOS is ook niet vervelend om naar te luisteren. Zijn Engelse uitspraak is prima, iets waar het bij andere Nederlandse zangers nog weleens aan wil schelen. De liedjes zijn prima geproduceerd en ik denk dat je met KOOS op je feestje/festival prima uit de voeten kan. Ben benieuwd of ik hem volgend jaar op Eurosonic/Noorderslag tegen ga komen 🙂

De EP is vanaf 8 maart in zijn geheel op Soundcloud te beluisteren.

KOOS – Feel Alright

If You Leave Me Now

wenen

Mijn vriendin is dit weekend naar Wenen geweest. Gewoon, een gezellig weekendje met haar moeder, zus en schoonzus, omdat het kan. Het gevolg was dat ik voor het eerst sinds tijden weer alleen thuis was. Na alle verhuisstress van de afgelopen weken heb ik tijd om even een stapje terug te doen en lekker te kijken naar mijn nieuwe omgeving. Een stukje wandelen door de buurt, een beetje rommelen in huis, dingen waar je af en toe even de tijd voor moet nemen.

Het alleenzijn deed me ook beseffen hoe fijn het is om samen te zijn. Niet dat ik eenzaam was, maar je merkt het pas als het er niet is. Gelukkig hadden we wel contact natuurlijk, maar ik ben blij als ze straks weer thuiskomt. Niks slaapt lekkerder dan een gevuld tweepersoonsbed.

Het klinkt misschien Soft, en dat is ook precies de titel van het nummer dat Lemon Jelly om de sample van If You Leave Me Now hebben gebouwd. Op een virtuoze manier worden er samples uit het origineel gehaald en laag over laag neergelegd. Een fijne drumbeat begeleidt het nummer naar het hoogtepunt: het refrein zoals het uit het origineel van Chicago komt. De herkenbare ooh-hoo-hoooo-oo kondigt het al aan en zodra het refrein inzet valt de beat weg, om later weer terug te komen. Meesterlijk!

Long Time


The Distance was in de jaren 90 een enorme hit voor Cake. Daarna heeft Cake in Nederland niet zo’n succes gehad. Het wordt vooral gedraaid in de auto van ondergetekende.

De band uit Sacramento heeft een geheel eigen sound. Pakkende popliedjes, met een rammelend klinkend instrumentarium. Vooral de zeurderige stem van John McCrea is zeer herkenbaar. En valt precies in mijn eigen beperkte stembereik – waardoor het lekker meebleren is op de snelweg.

Alle elementen in de liedjes van Cake vind ik goed: de meezing-melodie, de grappige tekst, de catchy hooks, de funky baslijn, de vrolijke orgelriedeltjes, de tetterende trompetjes.

Na een paar jaar middelmatigheid zijn ze weer helemaal terug. Ditmaal met het super aanstekelijke langzaam opbouwende ‘Long Time’. En inderdaad ze zingen het zelf: It’s been a long time since I’ve seen your smiling face.’
Ik zit weer te lachen in de auto.

Cake – Long Time

Kakkmaddafakka

Weer zo’n leuke Noorse band uit Bergen. Onder de hoede van Erlend Øye zijn ze dit jaar dé ontdekking op vele festivals. Ze kregen wat kritiek over hun optreden op Into The Great Wide Open, wat niet strak genoeg zou zijn. Helaas voor de journalist was het publiek anders gezind: ze genoten van het feestje dat de jongens ervan maakten.

Ze spelen aanstekelijke liedjes die je in no time mee kan zingen, die zich in je hoofd nestelen om er de hele dag te blijven zitten. Your Girl is zo’n nummer. Lekker uptempo, drie en een halve minuut, en een tamboerijn. Een leuke piano riedel en voor je het weet zit je met je hoofd mee te schudden en met je voet de maat mee te tikken. Lekker en leuk op zo’n vieze herfstdag als vandaag.

Kakkmaddafakka – Your Girl

30DSC day 29: a song from your childhood

Vroeger speelde mijn vader altijd piano. Hij had een songbook met allemaal oude evergreens zoals Your Song van Elton John. Maar welke ik me vooral goed herinner is Billy Joel’s For The Longest Time.

Zo’n heerlijke meezinger, met mooie stijgende en dalende melodieën, koortjes op de achtergrond en een heerlijk tempo. We zongen hem mee voor zover we konden, en zelf dacht ik altijd dat het een liedje was over ene Father Longenstein. Wat dan wel weer zou kloppen, want mijn vader is heel erg lang.

Billy Joel – For The Longest Time