Berichten in de categorie oetjes en aatjes

07
Jul 11

Secret Rendezvous

Secret Rendezvous

Secret Rendezvous

Eerder deze week was Duurt Lang in de Winston Kingdom in Amsterdam voor een video release party van Secret Rendezvous, voor hun gelijknamige single. Dit is de tweede single van Paint The Town Red, hun debuutalbum dat 22 maart 2011 is uitgekomen. Secret Rendezvous omschrijft hun eigen muziek als psychedelische electro soul. Dat is een hele, misschien wat intimiderende mond vol. Ik houd het liever op lekkere hedendaagse soul met een eigen sound, die in de verte soms wat aan Róisín Murphy doet denken.

De kern van Secret Rendezvous bestaat uit zangeres Sietske “Musiex” Morsch en producer/gitarist Remi “Sausbei” Lauw. Dit duo werkte al eerder samen onder de naam Talking Loud. Maar omdat hun nieuwste werk zo’n drastische nieuwe richting in sloeg, besloten ze dit ook onder een hele andere naam te doen. Secret Rendezvous is een verwijzing naar hoe het album tot stand kwam, in een serie van besloten experimentele sessies in hun studio. En na het geheel in eigen beheer geproduceerde en uitgegeven album, is daar dus de alweer de tweede single, met ook een geheel in eigen beheer opgenomen muziekvideo. Deze werd opgenomen op een zonnige avond begin juni bovenop het dak van een oude loods in de havens van Scheveningen, en kun je hieronder bekijken.

Naast de presentatie van die nieuwe video, trakteerde Secret Rendezvous ons in de Winston ook op een klein live optreden. Na een zeer indrukwekkende  en veelbelovende opening waarin Remi solo laat horen dat hij een zeer begenadigd gitarist is, zakt het intro van het optreden even weg in een psychedelisch samenspel met de band dat niet echt ergens heen gaat. Als Sietske dan het podium stapt laat Secret Rendezvous na een paar onzeker maten pas hun echte ware gezicht zien: een krachtige Nu Soul band met een Erykah Badu en Joss Stone achtige vibe. De stem van Sietske bereikt bij tijd en wijle een Beyoncé achtige diepte. En ook Remi laat soms zijn gitaren diep grommen, om daarna weer luchtige soulvolle loopjes te produceren. Hier voegt hij dan tussendoor – al wat spaarzamer – elektronische effecten aan toe vanaf zijn laptop en imposante pedalen arsenaal. Maar vooral in eenvoud laat Secret Rendezvous horen dat ze bovenal lekker relaxt samen kunnen spelen, en dat hun liedjes gewoon erg goed in elkaar steken.

Het studiowerk van Secret Rendezvous belooft dat er met de ‘psychedelische elektronica’ een nieuw spannend en bijzonder randje aan soul muziek gegeven kan worden, maar de perfecte match daarin is naar mijn idee nog gevonden worden, zeker niet live. Om van hun muziek echt een onderscheidend en sterk geheel te maken, zouden Remi en Sietske er goed aan doen om het trucje nog wat meer af te kijken van Róisín Murphy en Jamiroquai, die bewijzen dat zeker in de soul-hoek, innovatieve combinaties niet al te psychedelisch en fragmentarisch maar juist heel afgepast en slim in elkaar moeten zitten om echt spannend en opzwepend te worden.

Maar in lijn mijn met de beeldspraak in de muziek video van Secret Rendezvous gaat die perfecte symbiose er wel komen; er gloort veel Secret Rendezvous veel zomerzon aan de horizon.

De komende maanden kun je Secret Rendezvous ook zelf live aan het werk zien. Onder het motto “Sun, sand and surreal sounds” heeft Secret Rendezvous, samen met 3 bevriende bands iET, Ryan en Jeruma, het rondreizende strandtentenfestival OFF the Richter FEST georganiseerd. Hiermee toeren ze als moderne troubadours deze zomer langs diverse strandtenten om nieuwe en eigenzinnige muziek onder de aandacht te brengen.

23
May 11

Love Cliché

Ik vond vorige week ineens een album terug wat ik al jaren in de kast had: Discosis. Bran Van 3000′s tweede album, een eclectische mix van gezellige hits, vage rapnummers en andere bijzondere nummers.

Het nummer wat voor mij het album maakte was Love Cliché. Een liedje wat zo uit een musical zou kunnen komen, met een catchy paa-pa-pa en een afwisselend duet tussen man en vrouw. Het vertelt het verhaal van een zomerliefde van achttien weken, die het toch niet helemaal bleek te zijn. Maar wel zo’n zomerliefde waar je altijd met plezier aan terug zal denken en goede herinneringen aan zal hebben. Zo’n ‘Cliché’ zomerliefde dus..

Bran Van 3000 – Love Cliché

19
May 11

Hey, Leonardo!

Zo eind jaren negentig was ik dol op pop-rock bandjes. Ze maakten fijne gezellige liedjes, die goed in het gehoor lagen en makkelijk meezingbaar waren. Third Eye Blind, Matchbox Twenty, Goo Goo Dolls, en zo kan ik nog wel uren doorgaan.

Een van de one-hit-wonders van toen was de Blessid Union Of Souls. Een band bestaande uit 5 vrienden, die overigens nog steeds samen zijn maar sinds de eeuwwisseling geen noemenswaardige hits meer hebben gescoord. Het nummer wat ik het best van ze herinner is Hey Leonardo.

Hey Leonardo is natuurlijk beter bekend als ‘She Likes Me For Me’, het liedje waarin vele bekende namen langskwamen. Zo werd Cindy Crawford ‘phat’ genoemd, wat ze niet zo leuk vond. En Jim Carry, Dirty Harry, Leonardo (DiCaprio), Robert Redford en Pavarotti. Genoeg om al wat buzz te creeëren, en met de vrolijke insteek van een liefdesliedje werd het al gauw een klein hitje. Maar ik vind hem nog steeds leuk.

Blessid Union Of Souls – She Likes Me For Mea>

13
May 11

Don’t Turn The Lights On

Vorig jaar schreef ik al over Chromeo en Mayer Hawthorne. Deze week heeft Mayer een nummer van Chromeo gecovered. Een bijzondere cover, omdat Chromeo super-disco-autotune-georiënteerd zijn, en Mayer zich op de trage soulvolle zoete akoestische liedjes concentreert. Ik wist niet precies wat ik kon verwachten, maar wist zeker dat het geen 1 op 1 kopie zou zijn.

Het origineel van Chromeo is een heerlijk vet geproduceerd nummer. Ideaal voor warme avonden waar geen eind aan lijkt te komen. Een solo na een minuut of drie maakt dat het geheel nogal ‘jaren tachtig dansfilm’ aandoet. De inhoud gaat
over iemand die verlaten is, en liever melancholisch in het donker blijft omdat hij niet geconfronteerd wil worden met de dag en de aanblik van eenzaamheid. Toch wat dieper dan je op het eerste oor zou verwachten.

De versie van Mayer Hawthorne is een stuk trager, en dus ook langer. Het klinkt als een blanke Barry White in de seventies. De instrumentatie is radicaal veranderd maar het nummer blijft prima overeind. Mayer maakt er echt zijn eigen versie van en het is een nummer waar de emotie vanaf spat. Zoals met de beste covers, is een cover die zo weinig op het origineel lijkt dat het een heel nieuw nummer is geworden het mooist.

Chromeo – Don’t Turn The Lights On

Mayer Hawthorne – Don’t Turn The Lights On

07
Apr 11

Scouting For Girls

Vorige week vroeg mijn vriendin of ik een liedje voor haar wilde vinden. This Ain’t A Love Song van Roy Stride, zei ze. De naam zei me niks, maar ik ging op zoek. Roy bleek de zanger van Scouting For Girls, een bandje waar ik wel van gehoord had, maar wiens muziek ik nog niet echt kende. This Ain’t A Love Song is een echte 3FM-hit, en heb ik onbewust al regelmatig op mijn werk voorbij horen komen. Prima geproduceerde gitaarpop, lekker in het gehoor liggend en top voor een fijne onbezorgde lente.

Bij mijn zoektocht vond ik meteen het hele tweede album van Scouting For Girls, Everybody Wants To Be On TV, wat afgelopen jaar is uitgekomen. En het is net zo lekker als ik verwachtte. Stuk voor stuk fijne nummers, het een nog leuker dan de ander. Maar het koninginnenummer wat voor mij de plaat compleet maakt is ‘Blue As Your Eyes’. Ik vind het onbegrijpelijk dat dit nummer niet als single is uitgekozen. Super-catchy, meezingbaar en vrolijk. Bij mij staat hij in elk geval al de hele week op repeat.

Scouting For Girls – This Ain’t A Love Song

Scouting For Girls – Blue As Your Eyes


Sennheiser Adidas Headphones