Berichten in de categorie male singer/songwriter

14
Aug 11

30DSC day 14: a song that no one would expect you to love

Om in de lijn van de Guilty Pleasures te blijven, nog zo’n band die ik stiekem erg leuk vind. Ik heb een voorliefde voor strak geproduceerde popliedjes. Die voorliefde stamt al uit halverwege de jaren negentig, toen aan de lopende band boybands en girlbands werden gelanceerd. De een had nog perfectere nummers dan de ander.

In die tijd streden twee bands om de hegemonie die Take That open had gelaten toen ze uit elkaar gingen. De Backstreet Boys en ‘N Sync. Je was voor de een of de ander, en mijn voorkeur ging uit naar ‘N Sync. Omdat ze gewoon strakkere popliedjes maakten. Tuurlijk, het kwam allemaal uit dezelfde stal, maar dat wist ik toen nog niet.

Ze braken door met I Want You Back, met Justin Timberlake in zijn strakke blauwe shirtje zingend in een ruimteschip. De beat onder I Want You Back is nog vaak hergebruikt, door inderdaad de Backstreet Boys, Solid Harmonie en ook Britney. Niet vreemd als je weet dat er 1 producer achter zit: Max Martin. Ook tegenwoordig scoort hij hits aan de lopende band met Taio Cruz, Adam Lambert, Katy Perry en Robyn. Als er iemand zijn stempel op de popmuziek heeft gezet, dan is hij het wel. Hij weet precies hoe hij radiovriendelijke hits moet maken die de massa omarmt. En ik trap er elke keer weer in.

‘N Sync – I Want You Back

03
Aug 11

Benny Sings

Ik ben erge fan van Benny Sings. Tim Berkenstijn (zijn echte naam) is vooral producer van een aantal fris klinkende Nederlandse acts zoals Giovanca en Wouter Hamel.
Maar hij maakt zelf ook fijne liedjes. Hij staat bekend om zijn funky grooves. Heel staccato en hoekig. En maakt gebruik van rare percussie die klinkt als theelepeltjes of houten spatels uit de keuken. Ik vermoed dat het dat ook daadwerkelijk is, want hij heeft zijn studio gewoon in zijn woonkamer.

Zijn nieuwe album ‘ART’ is net uit. Ik vind het nog geen topper, maar dat moet wellicht groeien. Zijn kenmerkende sound, zoals ik die net omschreef, overdrijft hij hier af en toe. En dan klinkt het wel heel hoekig en kil. Gelukkig is de single een warm voortkabbelend liedje.

De single ‘Big Brown Eyes’ is er in twee versies. De radioversie is wat sneller, en overgoten met een vocoder. Ik hou daar persoonlijk niet van. Maar het is wel heel hip en wellicht dat hij hierdoor eindelijk een groter publiek bereikt.
Ik hou meer van de albumversie. Slow dance….

Benny Sings – Big Brown Eyes (radio edit)

Benny Sings – Big Brown Eyes (album edit)

04
Jul 11

Dzihan & Kamien

Dzihan & Kamien. Een bekende naam van een aantal jaar geleden. Op elke lounge-verzamelaar stond wel een instrumentaaltje van deze heren uit Wenen.

Wat minder bekend is, is dat zij later ook een prachtig liedjesalbum hebben gemaakt. ‘Music Matters’ staat vol goede popliedjes. De productie ligt in het verlengde van hun oude werk, maar dan met de essentie van het liedje als basis. Een heel afwisselend downtempo album met dansbare nummers en ballads. Van electrisch tot akoestisch, van modern tot traditioneel.

Hier twee voorproefjes. Maar het is aan te raden om het als heel album te luisteren. Want het is vooral de optelsom van alle nummers die het een pareltje maken. Luisteren kun je integraal op www.dzihankamien.com

Dzihan & Kamien – Worm

Dzihan & Kamien – Busted

20
Jun 11

I Am Nikon

Soms komt er een reclame voorbij, waarbij de muziek gewoon helemaal past. Dat was bij de stuiterballenreclame van Sony al zo, maar ook de nieuwste van Nikon is helemaal perfect.

Welcome Home komt van Ghost, het debuutalbum van Radical Face die eigenlijk gewoon Ben Cooper heet. Het nummer is heel snel geadopteerd door reclame- en filmmakers, want naast Nikon heeft ook Chevrolet en de universiteit van Oregon het gebruikt. Om maar niet te beginnen over de series en films. Zo krijgt iedereen al beelden in zijn hoofd bij het nummer, terwijl het juist zo mooi is om naar te luisteren en je eigen beelden bij te schieten. Met een Nikon bijvoorbeeld :)

En nee, deze blogpost is niet gesponsord.

Radical Face – Welcome Home

16
Jun 11

Vital

Vandaag kreeg ik een heel kort mailtje van een platenmaatschappij. Of ik alsjeblieft aandacht aan Vital wilde schenken. En een linkje. Meer was het niet.

Nieuwsgierig als ik ben, meteen geklikt. Een prachtig vormgegeven site met de verschillende nummers klaar om te beluisteren. De stem van Vital (Duranta Cook) is, wat zal ik zeggen, bijzonder. Een uniek geluid wat je uit duizenden kan herkennen. Dat kan een voordeel zijn, maar bij Vital ben ik er persoonlijk na 6 nummers wel klaar mee. Zijn muziek is ook wisselend. Soms stevige rock, en dan weer wat meer pop. Conversate vind ik zelf zijn sterkste nummer, maar misschien denk jij als lezer daar wel anders over..

Ik zou hem mee willen geven: maak een keuze en ga er helemaal voor. De visuele stijl vind ik geweldig en die moet hij zeker vasthouden. En die stem, misschien moet ik gewoon even wennen.

Vital – Conversate


Sennheiser Adidas Headphones