Gesponsord: #Rocktheroad by Vredestein

Vredestein, het merk van de autobanden, heeft een remix gemaakt van DJ Hardwell’s “United We Are”. Maar Vredestein is toch helemaal geen producer, hoor ik je denken? Dat klopt.

In samenwerking met autocoureur Carmen Jordá heeft Hardwell data gebruikt uit de banden om zo zijn track te remixen. Als onderdeel van de campagne #Rocktheroad is Carmen de weg op gegaan. Het leuke van de campagne is de interactie die er tussen de twee ontstaat: omdat ze een coureur is, zal ze niet een vlak tempo aan de dag leggen, maar veel optrekken en remmen, en de bochten nogal, ehm, sportief aansnijden.

In een soort Minority Report-studio zit Hardwell ondertussen chocola te maken van de data uit de Vredestein-banden, en het te gebruiken voor zijn mix. Geen makkie, maar hij is niet voor niks een van de top 10 DJ’s van de wereld. Hij weet wat hij doet. Hoe het verder precies in elkaar zit, moet je mij niet vragen.

Op de campagnesite van #Rocktheroad kun je trouwens ook zelf je eigen remix maken. Je hebt steeds de keus uit drie loops of effecten waarmee je dus heel veel variaties kunt maken. Ik heb het zelf ook geprobeerd, maar mijn mix klonk voor geen meter.

De uiteindelijke vraag blijft natuurlijk: ga ik er mijn bandenkeuze door laten beïnvloeden? Dat denk ik niet (mede omdat ik nog nooit banden heb gekocht of ook maar heb overwogen om nieuwe banden onder m’n auto te zetten), maar het merk Vredestein is nu wel wat meer top-of-mind. Dat hebben ze dan weer wel bereikt met deze campagne.

– Post gesponsord door Vredestein –

Kensington is de beste Nederlandse Act

kensington

Tenminste, volgens de stemmers van MTV. Kensington versloeg de #1 DJ van de wereld Hardwell, Martin Garrix, Chef’Special en Mr. Probz.

Ik was uitgenodigd om op de rode loper wat foto’s te maken van artiesten die naar het feestje in de Odeon kwamen. Na vijf jaar was het de eerste keer dat ik echt als pers aan zo’n loper stond, en het blijft een beetje een gekke situatie. Een aantal artiesten zijn superaardig en willen best praten, maar anderen lopen zo door. En dan heb je ook nog de net-niet bekende Nederlanders, waarbij ik (aan het eind van de rij) door de PR-dame gevraagd werd of ik niet alsjeblieft nog een foto van ze zou willen maken, omdat de rest dat dus niet deed. Ook werd elke artiest voor het betreden van de rode loper aangekondigd zodat we wisten wie het was. Geen overbodige luxe als je het mij vraagt, want bij sommige soapies wist ik echt niet wie het waren.

Na de rode loper mochten wij als pers tot onze verrassing ook nog naar het feest. Totaal underdressed ben ik nog even de zaal ingegaan. Kenners kennen hem uit de Dansplaat-clip van Brainpower, ik heb er zelf tijdens mijn studententijd nog menig feestje gehad. De zaal was prima aangekleed zoals je van MTV kan verwachten en je kon zelfs nog even op de foto met de Award als je dat wilde. Kensington trad op, speelde twee nummers en toen vond ik het zelf wel mooi geweest.

In de trein naar huis heb ik ze eens opgezocht op Spotify, en ik moet zeggen: ze vallen me zeker niet tegen. Ze klinken als een kruising tussen Kings Of Leon en The Royal Concept. Ruig, een ruw randje, een stoere zanger zoals de Kings en het catchy koortje en de strakke productie van The Royal Concept. Ze hebben ook net een nieuw album (Rivals) uit, en ik denk dat ze volgend jaar wel op een aantal festivals te zien zullen zijn. Ga ze bekijken!

All I Do Is Win

logo-nederlandse-hartstichting_nieuw

Ik zit weer een een lekkere flow. Het is lente, mijn zoon doet het super goed, ik heb leuke vrienden, en ik ga volgende maand op vakantie. Wat wil je nog meer?

Nou, dat zal ik je vertellen: Ik heb weer een nieuwe baan. Na ruim een jaar bij een bureau te hebben gewerkt liep mijn derde contract af en was het tijd om eens rond te kijken. Binnen no time na mijn beslissing te vertrekken had ik al vier gesprekken geregeld. Binnen een tijdsbestek van nog geen twee weken heb ik twee gesprekken met de Hartstichting gehad en inmiddels kan ik zeggen dat ik per half Juni de nieuwe community manager ben.

De Hartstichting. Het is een kleine club, ongeveer 100 collega’s, die volop aan het transformeren is naar een commerciëlere manier van werken. Er moet tenslotte geld binnengehaald worden. Het mooie van werken voor een non-profit vind ik dat het geld dat binnen wordt gehaald niet naar een grote auto voor de baas gaat, maar juist wordt gebruikt voor onderzoek. Je bent bezig met iets goeds, en aan de andere kant is het brengen van je verhaal een stuk makkelijker: een stichting als deze staat tenminste ergens voor. Je hoeft geen hypocriet verhaal te vertellen.

Daarnaast kan ik een dag minder gaan werken. Elke maandag ben ik vrij en kan ik leuke dingen doen met mijn zoon. Samen naar de speeltuin, vliegtuigen kijken op Schiphol of een ijsje eten. Van die dingen die mijn vriendin nu makkelijker kan doen dan ik. Ik zie hem meer, wat de band nog sterker maakt en waardoor ik ook zekerder in mijn schoenen kom te staan over mijn rol als vader. Een echte win-win-win situatie dus.

En toen ik deze week via een video die mijn collega Chung deelde, het nummer All I Do Is Win ontdekte, was het precies het juiste nummer voor het juiste moment. Het is over-de-top commercieel (wat wil je, met T-Pain), en ik ga er enorm lekker op.

Changing Of The Seasons

autumn leaves

Het wordt weer kouder. De avonden worden korter, het is snel donker, en het vriest zelfs af en toe al. We gaan duidelijk weer de winter in. Mijn minst favoriete seizoen. Ik gedij het beste bij zon, hoewel het ook weer niet te heet moet zijn, en ik voel me het beste als ik in mijn korte broek door de stad kan fietsen. Mensen zijn vrolijk, er wordt buiten geleefd.

Fransman Madeon heeft recentelijk ook productiewerk voor anderen opgepakt, naast alleen maar remixes en eigen werk. Hij maakte een nummer met Ellie Goulding (Stay Awake), en ook met de Two Door Cinema Club. De combinatie van de pop-rock van Two Door Cinema Club met de vette beats van Madeon klopt fantastisch. Changing Of The Seasons is een popliedje wat ontzettend goed in het gehoor ligt en echt bij deze tijdgeest past.

Het liedje zelf gaat over een verbroken relatie, waarbij de vriendin van de zanger het heeft uitgemaakt en er later spijt van krijgt. Maar dan is het al te laat, hij is er al overheen.

[album] The 1975

The1975photo

Hij komt over een paar dagen uit, maar is nu al in zijn geheel te beluisteren op Spotify: het album The 1975 van The 1975. Om het helemaal verwarrend te maken heet het eerste nummer The 1975.

Ik schreef al eerder over ze, en het lijkt erop dat ze nu dan doorbreken. Optredens op Lowlands, in de studio bij Giel, voorprogramma’s voor Muse en de Rolling Stones. Het gaat de jongens voor de wind, en dat is ze gegund. Het blijven sympathieke mannen.

Het album is goed. De nummers zijn strak ingespeeld, zitten stuk voor stuk slim in elkaar en zijn catchy. Zanger Matt heeft een meer dan fijne stem en het zijn nummers die de tand des tijds wel gaan doorstaan, verwacht ik. Er zitten fijne hooks, meerstemmige harmonieën in, met als beste voorbeeld Settle Down.

Je hoort emotie, het album ligt prettig in het gehoor maar is gelaagd genoeg om meerdere keren te horen voordat je alle lagen ontdekt. Ja, dit was zeker het wachten waard. Nu nog wachten tot ik hem ook op CD in huis heb en in de auto kan draaien.