Mr. Guder

carpenters

Een paar weken geleden, ik had mandag en was alleen thuis met Boris. Lekker spelen, keten en stoeien. En daarna even uitrusten met limonade en een koekje. Het juiste moment om fijne rustige muziek op te zetten. The Carpenters pasten perfect bij het moment.

Close To You, We’ve Only Just Begun en Ticket To Ride. Prachtige liedjes, met de geweldige arrangementen van Richard Carpenter en de engelachtige stem van Karen Carpenter. Maar toen kwam een liedje wat ik nog niet kende: Mr. Guder. Het staat op Close To You, en is de B-kant van Jambalaya, maar heeft het nooit op eigen kracht gehaald. Terwijl het juist een van de beste voorbeelden is van de prachtige harmonieën die ze hebben voortgebracht.

Mr. Guder gaat over een oude baas van Richard, uit de tijd dat hij nog in Disneyland werkte. Vic Guder had nogal conservatieve denkbeelden en was alleen bezig met zijn eigen werk en zijn eigen plek. Hij vond zichzelf de perfecte werknemer terwijl hij juist het tegenovergestelde was. In Mr. Guder nemen Richard en Karen muzikaal wraak op hem, hoewel Richard later zegt dat hij hem juist dankbaar is.

Het lied zelf is geweldig. Easy-listening zoals je het kent van de Carpenters. Goede tempowisselingen, fantastische harmonieën. Het trekt je mee om je dan weer even los te laten, te laten zweven en je daarna weer mee te nemen. En na krap twee minuten is het afgelopen.. denk je. Maar dan begint het pas echt. Bijna minimal scatten Richard en Karen a capella om het daarna tweestemmig zingend af te maken. En wederom op het verkeerde been komt de dwarsfluit van het begin om het lied helemaal af te ronden. Zo hoor je ze niet vaak meer.

Wouter Hamel

wouterhamel_liggend

Hij doet al een tijdje mee in de vaderlandse muziekmarkt. Brak door met Hamel, een super jazz-pop plaat die precies bij de tijdsgeest van de zomer van 2007 paste. Cheap Chardonnay, Breezy en As Long As We’re In Love waren hitjes die je van elk Amsterdams balkon hoorde komen, en lieten horen dat we ook binnen de landsgrenzen uitstekende jazzzangers hebben.

Wouter Hamel is weer bezig aan een nieuwe plaat. Eerste single is The Lights, die ik vorige week te horen kreeg. Hij gaat iets verder uit zijn comfort-zone van lieve crooner-liedjes en zoekt de grenzen meer op. Wat meer elektronica, hier en daar wat vocoder-effecten. Het kabbelt af en toe nog wel een beetje en er had van mij iets meer pit in gemogen, maar de richting die hij in is geslagen bevalt me wel!

True

True

Wederom dankzij Spotify kwam ik vorige week PM Dawn’s Set Adrift On Memory Bliss weer tegen. Een fijne nineties-hit die daarna nooit meer door de broers Cordes is overtroffen.

Ik kon hem zo weer mee neuriën. Het ha-ha-haaa-ha is echt te catchy… maar wacht eens, dat heb ik eerder gehoord. Een korte zoektocht leidde me naar Spandau Ballet. De sample kwam uit hun grootste hit True. De sample is netjes betaald en het heeft beide artiesten dus geen windeieren gelegd. Zanger Tony Hadley van Spandau Ballet heeft zelfs nog een korte cameo in de clip van PM Dawn.

En het nummer over Marvin Gaye (“Listening to Marvin, all night long“) blijkt nog meer hits te hebben geïnspireerd. Zo is het stuk vanaf 4:20 een op een overgenomen in het refrein I Want It That Way van de Backstreet Boys. Wie had dat gedacht?

Alizée

Alizee

Ze brak door met Moi, Lolita, de Franse zangeres Alizée Jacotey. Op haar zestiende al een wereldhit achter haar naam, die meer dan een miljoen keer werd verkocht. Da’s een lekkere binnenkomer. Op haar negentiende trouwde ze en op haar eenentwintigste werd ze moeder. Ze heeft er flink vaart achter gezet dus.

Inmiddels is ze 29, gescheiden, zit ze onder de tatoeages en heeft ze begin dit jaar haar vijfde album 5 uitgebracht. Ze laat horen meer te zijn dan een tienersterretje. Het album is serieuzer en zit prima in elkaar. Alizée is een uitstekende zangeres en met de ondersteuning van een gitaar, piano of strijkorkest komt ze het beste tot haar recht. Hoewel ik haar dus alleen kende van haar vroege werk is het een positieve verrassing hoe ze zich ontwikkeld heeft in de laatste jaren. En Franse zangeressen klinken eigenlijk altijd wel prettig natuurlijk, maar dat komt ook gewoon door de taal.

Oddessy 9

venus_wallpaper_hd_2

Het mooie van Spotify is dat je ook nummers kan terugvinden die je al jaren niet meer hebt beluisterd. Een van die herontdekkingen van afgelopen week was Oddessy 9.

Tijdens een van mijn vroegere zoektochten naar nieuwe muziek stuitte ik op de muziekpagina van download.com. Een legale site met nieuwe onbekende muziek. Onbekende muziek die ook nooit bekend zou worden, zoalsl ater bleek. Ik heb er uren rondgeklikt en uiteindelijk maar twee goede bands gevonden: Kush en Oddessy 9. Kush maakt esoterische porno-achtergrondmuziek en Oddessey 9 maakt redelijk pop-geörienteerde elektronische muziek.

Van de nummers sprak Night Flight To Venus me wel aan. Dromerig, met een verhaal en lekkere elektronische riedeltjes. Het gitaartje maakt het wat meer pop-georiënteerd en dat waardeerde ik wel. Toch leuk, zo’n nummer wat alleen ikzelf lijk te kennen.