Deze week hoorde ik ineens Andrea Bocceli en Laura Pausini’s Dare To Live langskomen. Een heerlijk stukje bombastisch gezang waar je je makkelijk in kan verliezen als je even niet oplet. Als je trouwens wel oplet merk je dat het nummer je moed inspreekt om je leven te leven zoals je dat zelf graag wil. Een beetje zoals ik dat ook graag doe en wat ook de reden is waarom ik hard en soms ook vals met muziek meezing als ik op de fiets zit.
De Nederlandse versie van het nummer is gelijk maar toch ook anders. Net zo bombastisch, ook twee artiesten die hun sporen ruimschoots hebben verdiend, maar tekstueel is het een heel ander nummer geworden. Het gaat in dit geval om een beëindigde relatie en wordt veel meer vanuit de ik-persoon gezongen in plaats van aan de ander. Beiden even prachtig vind ik.
