Duurt Lang Muziekblog

09.12.2013 | 0 reacties
il Frodo | Devin DeHaven
Tweet this | Share this | Pin It

gastblog, ken ik jou niet ergens van?, soul, tips van de chef
, , ,

Anouk-a-like

09.12.2013 | il Frodo | Devin DeHaven

Leela James by Devin Dehaven

Zo, dat is een tijdje geleden. Even wat andere dingen aan mijn hoofd gehad. Even geen inspiratie. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Afgelopen vrijdag was Anouk te gast bij Úm-berto Tan’s Late Night Show. Een show waar ik met wisselende gevoelens naar kijk, want de ene keer ontstaat er dankij Úm-berto een heerlijk verfrissend en verrassend gesprek, de andere keer lúkt juist dat gewoon niet, stelt Úm-berto net de verkeerde vragen en gaan de gesprekken eigenlijk gewoon de mist in.

Hetzelfde geldt een beetje voor Anouk. Qua wisselende gevoelens bij mij. Want er zijn momenten, nee zelfs periodes, dat Anouk me eigenlijk weinig doet en ze van mijn radar verdwijnt. Maar ook momenten dat ze gewoon onvermijdelijk is. Een zangeres op eenzame hoogte. Waar je stil van wordt en die je gewoon wegblaast.

Zoals deze keer. Anouk ‘deed’ dus even een paar nummertjes bij Úm-berto. Zomaar. Akoestisch, met slechts een gitarist en organist. Gewoon aan tafel. Microfoon op standaardje erbij… iPadje om teksten af te kijken… En hoppa, gewoon een mopje zingen. Welk liedje? Goh, laten we dan maar weer eens het totaal uitgekauwde Nobody’s Wife doen… Goed nummer hoor, maar zowel voor Anouk als haar fans toch wel net even te veel gedaan en gehoord… Maar goed, Úm-berto wil het zo graag… Úm-berto wil soms die te makkelijke vraag gewoon stellen, dat te voor de hand liggende liedje gewoon even horen… En wat had die man gelijk.

Anouk trok al haar registers open, en liet even horen waarom die dame toch echt heel erg rap die akoestische cd moet gaan uitbrengen. En waarom ze naast een beetje een gek mens, vooral toch een belachelijk goede zangeres is. Die vooral niet teveel op moet treden. En vooral niet te vaak een Ziggo Dome of Gelredome moet willen vullen. Deze dame gedijt bij veel woede en directheid en vooral met weinig opsmuk en platgedraaide sleetsheid. Gewoon ogen dicht en zingen vanuit het hart. Dat is Soul!

Net zoveel Soul als Anouk-a-like Leela James. Waar ik al heel lang een Duurt Lang-post aan wilde wijden. Gewoon omdat als je haar hoort, je heel erg denkt ‘ken ik jou niet ergens van’? Leela James klinkt als twee druppels als Anouk en ziet er ook uit zoals je verwacht dat Anouk er uit ziet als je haar hoort zingen. Maar wij weten wel beter. Twee dames met een randje. En een mooi moment voor een comeback.

19.09.2013 | 0 reacties
Victor | Alex Lake
Tweet this | Share this | Pin It

album review, ken ik jou niet ergens van?, tips van de chef, vakwerk
, , , ,

Rewind The Film

19.09.2013 | Victor | Alex Lake

MSP-2013-by-Alex-Lake-triptych-colour-instruments

De Manics hebben een nieuw album, Rewind The Film. Het is een ander album dan je zou verwachten. Ze zijn meer de akoestische kant op gegaan, en dat is een prettige ontwikkeling.

Ik wist natuurlijk al dat de Manic Street Preachers mooie liedjes konden schrijven. Black Dog On My Sholder van This Is My Truth, Tell Me Yours is een van de mooiste die ken. Ook op Rewind The Film staan weer een paar prachtige nummers. De Manics krijgen op dit album ook meer hulp van gastzangers en -zangeressen, die allemaal op hun eigen manier echt wat bijdragen.

Op het album wordt meer gebruik gemaakt van orkestrale arrangementen. Prachtige strijkorkesten, groepen met blazers, ze laten horen waarom ze al jarenlang tot de beste bands van Engeland behoren. Als je van Elbow houdt, dan vind je Rewind The Film vast ook een goede plaat.

30.09.2012 | 0 reacties
il Frodo | Official Press Photo
Tweet this | Share this | Pin It

folk, gastblog, ingezonden stukken, ken ik jou niet ergens van?, live recensie, overig, tips van de chef
,

Fossil Collective

30.09.2012 | il Frodo | Official Press Photo

Op 16 september was ik bij een concert van The Temper Trap in De Melkweg in Amsterdam. The Temper Trap is een nog vrij onbekende band in Nederland, maar ik hoop dat daar snel verandering in komt. Ook al was het live optreden beschamend kort (slechts net iets meer dan een uur!), de Australische heren woonachtig in Engeland zetten toch een bijzondere show neer.  Intimiteit, overdreven drama en grootsheid werden verenigd op een manier die slechts weinige bands kunnen evenaren en waar ze zich naar mijn idee nu al kunnen meten met epische rockbands als The Killers, U2 en Coldplay. Daarom over The Temper Trap vast later nog een keer meer.

Fossil Collective is een duo uit Leeds in Engeland. Hun muziek deed me bij de eerste keer horen meteen denken aan The Temper Trap, vanwege een soortgelijke hoge, bijzondere stem, die wat doet denken aan die van de zanger van de Fine Young Cannibals – bij sommige 30-plussers nog wel vaak bekend van heul vroegah. Het is een soort stem die er waarschijnlijk bij de meeste mensen voor zorgt dat ze meteen afhaken. Of die, als je het geduld kunt opbrengen om meerdere keren te luisteren, juist na enige tijd begint te landen en zich nestelt op een warm plekje in je muziekminnend hart, omdat je meegevoerd wordt door de bijzondere betovering er van.

Als voorproefje voor hun nieuwe EP On & On (release in oktober) geeft Fossil Collective alvast een EP vol fijne liedjes weg als je even je email adres bij ze achter laat. Zeker de moeite waard!

Hieronder alvast een voorproefje.

Fossil Collective – Throwing your Voice

27.04.2012 | 0 reacties
Victor | Robert Zuckerman
Tweet this | Share this | Pin It

at the movies, ken ik jou niet ergens van?, rap, weer eens wat anders
, , , ,

Morgan Freeman

27.04.2012 | Victor | Robert Zuckerman

B.o.B heeft weer een nieuw album uitgebracht. Zijn vorige was een groot succes en ik verwacht dat zijn nieuwe, Strange Clouds, dat ook weer wordt. Het album opent al met een memorabele samenwerking. Op Bombs Away krijgt hij hulp van Morgan Freeman.

Morgan Freeman kennen we van zijn acteercarrière, maar met zijn voice-over van The March of the Penguins wisten we al dat hij zijn stem goed kan gebruiken. Hij heeft een fijne doordringende stem die ritmisch is. Zijn aandeel in het nummer is beperkt tot stukken spoken word, een gedicht, in het begin en het einde, maar dat geeft niet. Want wat hij ook zegt, het klinkt overtuigend en ik geloof het. In Bombs Away gaat het over een oorlog tegen oorlog en wapens, en dat vrede beter is. B.o.B laat zich van zijn maatschappelijke kant zien en wie kan je beter erbij hebben dan Morgan om je boodschap nog beter over te brengen. Helemaal als weet dat Morgan al eens gecast is als God.

B.o.B ft. Morgan Freeman – Bombs Away

18.04.2012 | 0 reacties
Victor | Roel C. Verburg Facebook
Tweet this | Share this | Pin It

album review, ingezonden stukken, ken ik jou niet ergens van?, male singer/songwriter
, , , , ,

[album] Liedjes Voor De Kater

18.04.2012 | Victor | Roel C. Verburg Facebook

Ik ken Roel niet echt persoonlijk. Ik zag hem voor het eerst tijdens een introductieweek, waar hij het programma opende met een verhaal dat hij al 10 jaar Psychologie studeerde. Hij maakte indruk met zijn talent om woorden en zelfs hele zinnen zonder nadenken achterstevoren uit te spreken.

Jaren later kruisten onze wegen zich weer. Ditmaal bleek hij de invallende pubquizhost. Met matige grapjes en belachelijke vragen geen al te beste indruk, maar vooruit. En niet veel later bleek hij ook de stand-up comedy docent van mijn co-producent M., van Het Sociale Netwerk. We begeven ons dus in dezelfde sociale cirkels maar ontmoeten elkaar nooit.

En vorige week kreeg ik ineens zijn CD in de brievenbus. Blogger Sytse had hem mijn adres gegeven en zodoende kreeg ik een recensieexemplaar van zijn album Liedjes Voor De Kater. Ik had een paar van de liedjes al live gehoord, en het was zeker niet onaardig. Op CD valt het geheel een klein beetje tegen. Roel is geen topzanger maar schrijft wel leuke teksten. Hij gebruikt de mogelijkheid om zijn liedjes aan te kleden met arrangementen, iets wat live natuurlijk moeilijker gaat.

Al met al denk ik dat de beste conclusie dat de liedjes van Roel live beter uit de verf komen. Ook denk ik dat hij zich meer toe zou kunnen leggen op het schrijven voor anderen. Grappige liedjes zijn heel gevaarlijk omdat een grap zo sterk is als de clou, en als je die weet dan zou het heel snel kunnen gaan vervelen. Desondanks respect voor het feit dat hij doet wat hij leuk vind, er serieus mee bezig is en er heel veel tijd in steekt. Je hoort dat het met liefde en passie is gemaakt. Iets waar ik soms jaloers op ben.

Roel C. Verburg – Vreemdgaan