Duurt Lang

26.06.2014 | 0 reacties
Victor | Kazemier.tv
Tweet this | Share this | Pin It

ken ik jou niet ergens van?, persoonlijke plaat, tips van de chef, weer eens wat anders
, , , , ,

De Man In Het Midden

26.06.2014 | Victor | Kazemier.tv

demaninhetmidden-bartjankazemier

We hebben een heuse auteur in ons midden. Eerder dit jaar hoorde ik bij toeval dat gastblogger Bart-Jan, die me af en toe voorziet van uitstekende concertrecensies, een boek had geschreven. Vorige maand kwam dan eindelijk zijn debuut De Man In Het Midden uit. En ik was natuurlijk bij de boekpresentatie.

De boekpresentatie is niet zo glamoureus als het klinkt. De schrijver in kwestie wordt temidden van zijn vrienden en familie toegesproken door mensen van de uitgeverij, en in Bart-Jans geval ook door zijn mentor, Willem Hoogendoorn. Een vrij onbekende naam, dacht ik eerst, maar wat had ik het mis.

Bart-Jan heeft het manuscript van de allereerste versie van zijn boek naar een aantal uitgeverijen opgestuurd. Keer op keer krijg hij een afwijzing, soms zelfs niet eens een reactie. Tot op een moment hij een mailtje kreeg van Willem. Hij zag er wel wat in, maar er moest nog een boel aan gebeuren. Bart-Jan googelde zijn naam en kwam erachter dat hij onder een pseudoniem schrijft. Willem Hoogendoorn is in de literaire wereld niemand minder dan Thrillerkoning Tomas Ross.

Samen hebben ze geschaafd en gesneden, geschrapt en gewreven, tot De Man In Het Midden het boek werd waar ze allebei erg graag de wereld in mee wilden. En zo was het dus ineens eind mei, en werd het boek gepresenteerd in de Nieuwe Boekhandel in Bos En Lommer. Benieuwd als ik was heb ik het boek natuurlijk meteen aangeschaft en laten signeren. Niet veel later ging ik op vakantie en begon ik te lezen.

De Man In Het Midden gaat over Max, een falende advocaat, die door een mediamagnaat wordt ingelijfd om zijn zaakjes te regelen. Hij raakt steeds dieper verstrikt in de organisatie die draait om macht en geld. Verder zal ik niet spoileren. Ik vond het boek erg goed, met mooie motieven en symboliek (het schaakbord met name). Dat er een personage in zit die Victor heet maakt het natuurlijk extra speciaal, hoewel ik denk dat elke overeenkomst met de realiteit puur op toeval berust. Al met al ben ik toch een klein beetje trots dat we een echte thrillerauteur in ons midden hebben.

09.12.2013 | 0 reacties
il Frodo | Devin DeHaven
Tweet this | Share this | Pin It

gastblog, ken ik jou niet ergens van?, soul, tips van de chef
, , ,

Anouk-a-like

09.12.2013 | il Frodo | Devin DeHaven

Leela James by Devin Dehaven

Zo, dat is een tijdje geleden. Even wat andere dingen aan mijn hoofd gehad. Even geen inspiratie. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Afgelopen vrijdag was Anouk te gast bij Úm-berto Tan’s Late Night Show. Een show waar ik met wisselende gevoelens naar kijk, want de ene keer ontstaat er dankij Úm-berto een heerlijk verfrissend en verrassend gesprek, de andere keer lúkt juist dat gewoon niet, stelt Úm-berto net de verkeerde vragen en gaan de gesprekken eigenlijk gewoon de mist in.

Hetzelfde geldt een beetje voor Anouk. Qua wisselende gevoelens bij mij. Want er zijn momenten, nee zelfs periodes, dat Anouk me eigenlijk weinig doet en ze van mijn radar verdwijnt. Maar ook momenten dat ze gewoon onvermijdelijk is. Een zangeres op eenzame hoogte. Waar je stil van wordt en die je gewoon wegblaast.

Zoals deze keer. Anouk ‘deed’ dus even een paar nummertjes bij Úm-berto. Zomaar. Akoestisch, met slechts een gitarist en organist. Gewoon aan tafel. Microfoon op standaardje erbij… iPadje om teksten af te kijken… En hoppa, gewoon een mopje zingen. Welk liedje? Goh, laten we dan maar weer eens het totaal uitgekauwde Nobody’s Wife doen… Goed nummer hoor, maar zowel voor Anouk als haar fans toch wel net even te veel gedaan en gehoord… Maar goed, Úm-berto wil het zo graag… Úm-berto wil soms die te makkelijke vraag gewoon stellen, dat te voor de hand liggende liedje gewoon even horen… En wat had die man gelijk.

Anouk trok al haar registers open, en liet even horen waarom die dame toch echt heel erg rap die akoestische cd moet gaan uitbrengen. En waarom ze naast een beetje een gek mens, vooral toch een belachelijk goede zangeres is. Die vooral niet teveel op moet treden. En vooral niet te vaak een Ziggo Dome of Gelredome moet willen vullen. Deze dame gedijt bij veel woede en directheid en vooral met weinig opsmuk en platgedraaide sleetsheid. Gewoon ogen dicht en zingen vanuit het hart. Dat is Soul!

Net zoveel Soul als Anouk-a-like Leela James. Waar ik al heel lang een Duurt Lang-post aan wilde wijden. Gewoon omdat als je haar hoort, je heel erg denkt ‘ken ik jou niet ergens van’? Leela James klinkt als twee druppels als Anouk en ziet er ook uit zoals je verwacht dat Anouk er uit ziet als je haar hoort zingen. Maar wij weten wel beter. Twee dames met een randje. En een mooi moment voor een comeback.

19.09.2013 | 0 reacties
Victor | Alex Lake
Tweet this | Share this | Pin It

album review, ken ik jou niet ergens van?, tips van de chef, vakwerk
, , , ,

Rewind The Film

19.09.2013 | Victor | Alex Lake

MSP-2013-by-Alex-Lake-triptych-colour-instruments

De Manics hebben een nieuw album, Rewind The Film. Het is een ander album dan je zou verwachten. Ze zijn meer de akoestische kant op gegaan, en dat is een prettige ontwikkeling.

Ik wist natuurlijk al dat de Manic Street Preachers mooie liedjes konden schrijven. Black Dog On My Sholder van This Is My Truth, Tell Me Yours is een van de mooiste die ken. Ook op Rewind The Film staan weer een paar prachtige nummers. De Manics krijgen op dit album ook meer hulp van gastzangers en -zangeressen, die allemaal op hun eigen manier echt wat bijdragen.

Op het album wordt meer gebruik gemaakt van orkestrale arrangementen. Prachtige strijkorkesten, groepen met blazers, ze laten horen waarom ze al jarenlang tot de beste bands van Engeland behoren. Als je van Elbow houdt, dan vind je Rewind The Film vast ook een goede plaat.

30.09.2012 | 0 reacties
il Frodo | Official Press Photo
Tweet this | Share this | Pin It

folk, gastblog, ingezonden stukken, ken ik jou niet ergens van?, live recensie, tips van de chef
,

Fossil Collective

30.09.2012 | il Frodo | Official Press Photo

Op 16 september was ik bij een concert van The Temper Trap in De Melkweg in Amsterdam. The Temper Trap is een nog vrij onbekende band in Nederland, maar ik hoop dat daar snel verandering in komt. Ook al was het live optreden beschamend kort (slechts net iets meer dan een uur!), de Australische heren woonachtig in Engeland zetten toch een bijzondere show neer.  Intimiteit, overdreven drama en grootsheid werden verenigd op een manier die slechts weinige bands kunnen evenaren en waar ze zich naar mijn idee nu al kunnen meten met epische rockbands als The Killers, U2 en Coldplay. Daarom over The Temper Trap vast later nog een keer meer.

Fossil Collective is een duo uit Leeds in Engeland. Hun muziek deed me bij de eerste keer horen meteen denken aan The Temper Trap, vanwege een soortgelijke hoge, bijzondere stem, die wat doet denken aan die van de zanger van de Fine Young Cannibals – bij sommige 30-plussers nog wel vaak bekend van heul vroegah. Het is een soort stem die er waarschijnlijk bij de meeste mensen voor zorgt dat ze meteen afhaken. Of die, als je het geduld kunt opbrengen om meerdere keren te luisteren, juist na enige tijd begint te landen en zich nestelt op een warm plekje in je muziekminnend hart, omdat je meegevoerd wordt door de bijzondere betovering er van.

Als voorproefje voor hun nieuwe EP On & On (release in oktober) geeft Fossil Collective alvast een EP vol fijne liedjes weg als je even je email adres bij ze achter laat. Zeker de moeite waard!

Hieronder alvast een voorproefje.

Fossil Collective – Throwing your Voice

27.04.2012 | 0 reacties
Victor | Robert Zuckerman
Tweet this | Share this | Pin It

at the movies, ken ik jou niet ergens van?, rap, weer eens wat anders
, , , ,

Morgan Freeman

27.04.2012 | Victor | Robert Zuckerman

B.o.B heeft weer een nieuw album uitgebracht. Zijn vorige was een groot succes en ik verwacht dat zijn nieuwe, Strange Clouds, dat ook weer wordt. Het album opent al met een memorabele samenwerking. Op Bombs Away krijgt hij hulp van Morgan Freeman.

Morgan Freeman kennen we van zijn acteercarrière, maar met zijn voice-over van The March of the Penguins wisten we al dat hij zijn stem goed kan gebruiken. Hij heeft een fijne doordringende stem die ritmisch is. Zijn aandeel in het nummer is beperkt tot stukken spoken word, een gedicht, in het begin en het einde, maar dat geeft niet. Want wat hij ook zegt, het klinkt overtuigend en ik geloof het. In Bombs Away gaat het over een oorlog tegen oorlog en wapens, en dat vrede beter is. B.o.B laat zich van zijn maatschappelijke kant zien en wie kan je beter erbij hebben dan Morgan om je boodschap nog beter over te brengen. Helemaal als weet dat Morgan al eens gecast is als God.

B.o.B ft. Morgan Freeman – Bombs Away