Love On Top

beyonceloveontop

Het was hèt nummer waarop Beyonce haar zwangerschap van Ivy Blue aankondigde, toen ze het zong tijdens de jaarlijkse MTV Awards. Afgelopen week herontdekte mijn vriendin het nummer en ook ik ben weer hooked.

Love On Top is een van de betere nummers van Queen B. Het is een mid-tempo nummer wat doet denken aan het beste werk van Stevie Wonder, de Jackson 5 en wat Motown-groepen. Het haalt het allerbeste in haar stem naar boven, niet in het allerminst door de vier(!) modulaties die in het einde van het nummer zitten. Steeds als je denkt dat ze niet hoger kan, gaat hij weer een halve noot omhoog en blijkt ze ook die weer te halen.

En juist ook die modulaties maken Love On Top zo heerlijk om mee te zingen, je wordt er vrolijk van en zo lijkt het ondanks de regen toch een heerlijke zomer te zijn.

XO

xo-john-mayer

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een goeie cover heb gehoord. Vooral grotere artiesten wagen zich er niet zo snel meer aan, tenzij het voor een speciaal programma is. Misschien heeft het er iets mee te maken dat je minder geld binnenkrijgt als je een liedje van een ander opneemt.

Een van de fijnere covers van het moment is de XO-versie van John Mayer. Hij blijft een lijzige stem hebben, waar je maar net zin in moet hebben. Qua melodie en stem blijft hij dicht in de buurt van het origineel van Beyoncé, maar de instrumentatie maakt het verschil. Van R&B klassieker wordt het een lief singer-songwriternummer, maar blijkt dat de tekst en zangmelodie uitstekend overeind blijven. In beide versies een prima nummer om de tweede helft van het jaar mee te starten.

Pussy praktijken

beeldwijzer

Ik luister niet naar teksten. Je kunt mij dus flink uit mijn dak zien gaan op vrij obscene, ranzige of vrouwonvriendelijke nummers, zeker gezien mijn voorliefde voor hiphop. Op zich niet zo’n probleem. Lastiger wordt het als je mee wilt zingen. Dat overkwam mij deze week weer eens toen ik vrolijk aan het mee galmen was in de auto op het nummer ‘Dedication To My Ex (miss That)’ van Lloyd.

Oooooh noooo, cause girl I need to know. I miss that pussy, I miss that p….. hè wat?! Ja, dan zingt het toch ineens wat minder fijn als het over een geslachtsdeel gaat. Nu blijkt er ook een wat beschaafdere versie te zijn waarbij Lloyd zingt dat hij de ‘lovin’ zo mist van zijn ex-vriendin in plaats van haar geslachtsdeel. Maar ja, die draaien ze dan natuurlijk niet meer. Terwijl ik het zo’n lekker nummer vind, op die pussy praktijken na dan.

Ook op de dansvloer ontkom ik er niet aan. Neem klassieker The Seed 2.0 van The Roots. Hoewel hier een veel grotere gedachte achter zit en het allemaal metaforisch is voel ik me toch ook altijd wat opgelaten als ik dit weer eens mee sta te schreeuwen: I push my seed in her bush for life. It’s gonna work because I’m pushing it right. En ik heb niet eens een piemel.

En dan draaien ze daarna natuurlijk Push it van Salt ‘n Pepa.

Better make it fast or else I’m gonna get pissed
Can’t you hear the music’s pumpin’ hard like I wish you would?
Now push it
Push it good
Push it real good

Drunk On Love

Ik zal het niet onder stoelen of banken steken of proberen te bagatelliseren. Ik vind Rihanna tamelijk briljant. Het is één van de weinige vrouwelijke sterren die zowel door mannen als vrouwen als ongelooflijk sexy wordt beschouwd. Ze werkt als een malle, zonder haar menselijkheid te verliezen, want work hard equals play hard Rihanna style. Ze voelt feilloos de laatste trends aan en kiest haar samenwerkingsverbanden bewust en is daarmee bijna altijd spot on. Ook heeft ze een uniek geluid, of je nou houdt van haar Barbadiaanse accent of niet, je kan haar niet verwarren met één van haar tijdgenoten.

Onlangs is haar zesde album Talk That Talk uitgekomen. Hoewel ik na één keer luisteren niet echt een goed oordeel kan vellen was er wel een nummer wat er duidelijk uit sprong. Een duidelijk gejatte sample, duidelijker vind je ze niet en eentje waarvan ik nou niet weet of ze zich er populair mee maakt. Wat ik wel weet is dat als het een enorme hit gaat worden, wat in het geval van Rihanna onvermijdelijk lijkt, ik mensen een potje ga irriteren. Voor Drunk On Love heeft ze namelijk Intro van Londense band The XX gebruikt. In mijn ogen de meest briljante album opening ooit gemaakt. Voor veel Rihanna fans een waarschijnlijk onbekend nummer. Ik zal het dus niet kunnen laten mensen uit m’n omgeving op het origineel te wijzen.

Ik ben er nog niet helemaal over uit wat m’n mening is over Drunk On Love. Luister en oordeel zelf. En let me know wat je er van denkt.

Rihanna – Drunk On Love

The XX – Intro