Nielson

nielson

Hij werd bekend met De Beste Singer Songwriter van Nederland (#DBSSW), wat zo’n anderhalf jaar geleden voor zijn doorbraak zorgde. Na singles Beauty & de Brains, Hoe en natuurlijk Mannenharten heeft hij, Niels Littooij, deze zomer weer een klapper van een hit met nog zo’n aanstekelijk nummer: Sexy Als Ik Dans.

Het lied gaat over eigenlijk alle mannen. Elke man voelt zichzelf helemaal de man als hij danst, en weet vaak dat het er objectief gezien niet uitziet. Of zoals Nielson het bezingt vanuit de vrouw: “wat ben je nou aan ‘t doen?” Het is ontzettend herkenbaar, de muziek is heerlijk onbezorgd en het nodigt uit tot dansen. Wat dan ook vrij massaal gedaan wordt, zoals op youtube te zien is.

Iets heel anders: vandaag bestaat Duurt Lang 5 jaar. Een mooie periode, waarin er zowel privé als zakelijk veel is gebeurd in mijn leven. Verhuizen, nog een keer verhuizen, vader worden, vier verschillende werkgevers. En het lijkt erop dat ik alles wel redelijk op rit heb. Hoe anders was dat vijf jaar geleden. Awel, misschien niet het juiste moment voor sentimenteel geneuzel :). We gaan door. Net als Nielson.

Haters en gelovers

20140608-141334-51214533.jpg

Ik snap ze wel. Misschien hebben ze zelfs gelijk. Misschien stellen zijn liedjes inderdaad niks voor en is hij inderdaad de natuurlijke erfgenaam van James Blunt. Ik begrijp heel goed dat veel mensen een hekel hebben aan Pasenger. Je weet wel, die van het door de radio vakkundig kapot gedraaide Let Her Go. Hij maakt het haters ook lekker makkelijk, met zijn hoge maar toch rasperige stem en zijn eenvoudige deuntjes en teksten. Toch ik luister ik ernaar. Waarom? Ik geloof hem. Ik geloof dat hij meent wat hij zingt. Zoals: “I write songs that come from my heart and I don’t give a fuck they get into the charts”, een zin uit 27, één van de sterkste liedjes van zijn nieuwe album Whispers.

Je kunt het stoerdoenerij noemen, een poging om weer wat krediet te krijgen van liefhebbers van Serieuze Muziek Die Niet In De Hitlijsten Staat. Maar ik denk dat hij het meent. Natuurlijk vindt hij vast het leuk om succes te hebben en voor grotere zalen te spelen. Dat kan hij ook. Vorig jaar pakte hij Pinkpop in, helemaal in zijn eentje en met een gitaar. Ik geloof dat hij dezelfde muziek zou maken als hij nog steeds op straathoeken en in kroegen zou spelen. Hij vindt het vast ook fijn om meer budget te hebben voor zijn album, zijn nieuwe plaat klinkt zelf wat overgeproduceerd hier en daar (wat minder strijkers en blazers de volgende keer graag en laat dat Caribische gepingel ook maar weg). Maar he, voor minimalisten als ik is er een bonus-cd met akoestische uitvoeringen. Zo is hij dan ook wel weer, die Passenger. Gelukkig maar. Hoef ik me voorlopig nog niet bij de haters aan te sluiten.

Spotify

spotify-logo-primary-horizontal-light-background-rgb

Een paar weken geleden vierden mijn ouders een feestje. Ze waren 40 jaar getrouwd, ik gaf een speech, mijn zwager maakte een filmpje en er werd gebarbequed. Zo’n zomers feestje zoals je ze vast wel kent. Mijn zwager zorgde voor de muziek, en liet me zien dat je met Spotify playlists kunt synchroniseren op je telefoon voor offline gebruik. En dat gaf voor mij de doorslag.

Geen gezeik meer met je telefoon aan je laptop hangen en handmatig liedjes verslepen, die wel op deze laptop staan maar weer niet op die andere, geen gezeur met slecht getagde MP3’s die in iTunes dubbel staan, maar een bibiliotheek van miljoenen nummers met vrijwel alle artiesten die je kunt bedenken. Helaas ook veel karaoke-troep, maar daar moet je jezelf maar even omheen zien te laveren.

En sinds ik dat dus weet gebruik ik niet meer anders. Ik heb een paar lievelingsafspeellijsten: Instrumentaal, Sporten en Favorieten, volg wat anderen en krijg aanbevelingen over artiesten die ik nog niet zo goed ken op basis van wat ik luister. En zo ontdekte ik laatst Lindstrøm. Een Noorse elektronicagigant zoals er maar weinig zijn. Hij maakt dansbare, soms vreemde muziek die je niet zo snel op de radio zal horen. Precies in mijn straatje.

En dankzij mijn hervonden enthousiasme voor het platform heb ik het nu ook geïntegreerd in Duurt Lang. Geen MP3’tjes meer ter download dus, maar meteen streamen. Als je op je laptop of pc Spotify al open hebt dan begint hij meteen met spelen. Op je tablet of mobiel zal hij eerst de app openen, helaas. Wie weet of dat in de toekomst nog verbetert 🙂

Mariecke Borger

Mariecke Borger - Things I Say - Copyright 2013 Eljee

Lieve Mariecke,

Waarom moet ik in sommige verhalen over jou toch zo nadrukkelijk lezen dat je zo geworsteld hebt met een writersblock? Dat heeft een meisje met een stem als jij toch niet nodig? Alsof je je moet verontschuldigen. Alsof we iets gemist hebben. Alsof we voor niets ergens op hebben moeten wachten…

Met het sterke openingsnummer bewijs je het tegendeel en zeg je het eigenlijk zelf:

I say it’s not too late
for love
it took a while
for me to be myself

En zo is het. Voor echte liefde moet je soms geduld hebben, en is het allerbelangrijkste dat je eerst jezelf vindt.

Met All That I Need en Through Your Eyes vertel je ons dat je heel hard je best doet om het goed te doen, maar bewijs je ook meteen waarom je je nergens zorgen over hoeft te maken. Met net zo’n bijzondere en herkenbare stem als die van Joni Mitchell, en liedjes die net zo lui en lief zijn als die van bijvoorbeeld Norah Jones, Stevie Ann, en – wie kent haar eigenlijk behalve ik – Soraya, heb je zoiets dierbaars, dat je het ten rechte hebt gekoesterd en beschermd, totdat de tijd rijp genoeg was.

En hoe langer ik luister, hoe meer ik begrijp dat dit daarom ook een hele persoonlijke plaat geworden is, ook al luistert hij misschien orenschijnlijk wat erg makkelijk weg. Want je laat met nummers als This Way, Things I Say, en Rose horen dat je voldoende muzikale noten op je zang hebt – én een verschrikkelijk talentvol (en/of heel ervaren) team van muzikanten, arrangeurs en producers om je heen hebt weten te verzamelen.

Oké, het is misschien allemaal wat nieuw en onwennig. Zo vind ik het nummer Hope You Understand net iets té bleu en schuchter klinken, waarmee het voor mij het niveau van de rest van je plaat net niet evenaart…

Maar, Mariecke, meisje toch… Vanaf de schitterende cover-foto waarop je terecht berustend en hoopvol kijkt naar wat er verder nog gaat komen tot het laatste nootje, is dit een plaat waar je trots op mag zijn en waar je mensen mee gaat beroeren. Dus laat dat onzekere maar gaan… je hoeft niet bang te zijn… You DO mean something to us, welke gekke dingen je misschien soms ook zegt.

Je bewijst dat alles zijn tijd heeft en dat sommige dingen gewoon nu eenmaal wat langer duren. Dat wat van ver komt even nodig heeft, maar om daarom niet minder lekker is. Daarom is het misschien wel toepasselijk dat je mooie liedjes Duurt Lang hebt gevonden. Want hoe lang je ook moet wachten, iets wat goed en klaar is, blijft voor eeuwig en vervliegt daarna nooit meer… Dat is de Duurt Lang waard.

Gehoord op zondag 12 mei 2013 in Paradiso, Amsterdam. Mariecke’s cd Through My Eyes is nu verkrijgbaar.

Koffie!

Koffie

Ik houd van koffie. Nee, herstel, ik ben verslaafd aan koffie! Ik drink aan het begin van mijn dag met gemak al 4 kopjes van het zwarte goud en zónder start ik mijn dag gewoon veel slechter op. Meestal drink ik de rest van de ochtend niets anders dan koffie, tot een uurtje of twee, want dan begin zelfs ik het zat te worden, en nog meer en langer koffie drinken is ook gewoon onverantwoord. Dan krijg ik zo’n stuiterend gevoel van binnen en weet ik dat ik ‘s avonds ook nog moeilijker in slaap kom dan ik normaal al doe.

Koffie is een 7-koppig gezelschap dat bij elkaar gebracht werd door hun liefde voor de muziek van muzikant en politiek activist Fela Kuti, de grondlegger van de Afrobeat. Nigeria’s meest geliefde muzikant mixte in de jaren ’70 muziekinvloeden vanuit zijn eigen Yoruba-stam met jazz en funk, wat een zeer swingende en funky muziekstijl opleverde die hij zelf doopte tot Afrobeat. Hierbij mag niet onvermeld blijven dat Fela niet alleen hele swingende, maar ook hele lange nummers maakte, want veel van zijn nummers gaan met gemak over de 10 minuten (Duurt Lang!).

Fela Kuti had een bewogen leven, waarin hij in één keer met 27 vrouwen trouwde, president van zijn land wilde worden, in de bak belande, met zijn muziek de wereld veroverde en uiteindelijk overleed aan de gevolgen van Aids. Zijn begeleidingsband bestond toen inmiddels uit 80 personen (en heette toepasselijk de Egypt ’80, daarvoor nog de Africa ’70). Fela Kuti heeft zowel politiek als muzikaal zijn sporen nagelaten in de geschiedenis van het Afrikaanse continent. Afrobeat leeft nog steeds voort, bijvoorbeeld in de hedendaagse housemuziek, die geregeld leentjebuur speelt bij de Afrobeat. Luister na het nummer Zombie van Fela Kuti bijvoorbeeld maar eens naar het nummer Jealousy van bleekscheet Martin Solveig.

Maar Afrobeat zelf is natuurlijk ook zeer dansbaar en vindt dan ook nog steeds zijn weg naar menig dansvloer, en hier in Nederland nu dus dankzij het collectief Koffie. Deze band speelde al op festivals als Oerol, Roots Festival en eerder al op, natuurlijk, het Fela Kuti tribute in Paradiso in oktober 2011. Hun debuutalbum Koffie, met de single Kyrie Ayé die je hieronder kunt horen, is nu uit en hebben ze gemaakt in samenwerking met zanger Nassan Silva Lopes. Op maandag 11 maart kun je Koffie live zien bij hun cd-presentatie in Canvas in Amsterdam.